زیردان ءِ یلیں بچّ

نبشتہ کار: بھادر بلوچ

زیردان ءِ یلیں بچّ شھید التاپ ھما میتگ ءَ کہ وتی چم پچ کُرتگ اِت اَنت، من آئی بزّگی، دِرتہ پُچّی، لنگڑی، واری ءُ بیوسی دُرس دیستگ اِت اَنت۔ ھمے میتگ ءَ کہ التاپ رُستگ ءُ مزن بوتگ اَت، اے میتگ چو بلوچستان ءِ آ دگہ میتگانی وڑ ءَ پدمنتگ ءُ گلامی بدّیں جاوراں انگر کُتگ اَت۔ چوش کہ اے میتگ ءِ ھمک مردم وتی اے پدمنتگی، بزگی ءُ واری ،درتہ پُچّی ءُ لنگڑی ءِ زمہ وار وتی بھت ءُ تالہ گْوشتگ اَت۔
اے میتگ ءِ نام زیردان اَت، اے میتگ ءِ مردم انگت ءَ زھنی پدمنتگی ءِ آماچ اِت اَنت، انگت ءَ پہ وتی پتی ءُ پیرُکی نامانی سر ءَ پھر ءُ شان اِش بستگ اَت، انگت ءَ زئی زئی، ٹکّ ءُ کُٹمانی نام ءِ سرنءَ بھر ءُ بانگ اِت اَنت۔ اے میتگ یک وھدے برات کُشی ءِ بدّیں جنگانی وڑالیگ جوڑ بوتگ اَت کہ پہ وتی براتانی کُشگ ءَ پھر ءُ شان اِش بستگ اَت، اے میتگ ءِ مردماں چہ تُرس ءَ دژمن ءِ چم چار اِت کُرت نہ کتگ اَنت، بلے پہ وتی برات ءِ گُٹ ءِ ھوناں تُنُئگ بوتگ اِتاں۔

نِشہ ءِ سلکاری ھر گْور ءَ شِنگ اَت، ھیرؤئین، تریاک، چرس، شیشہ ءُ کرسٹال چو پودنی ءِ پیما بھا بوَگ ءَ اَت۔ وھدے کہ التاپ ھمے میتگ ءِ تہ ءَ وتی چماں پچ کنت، اے دُرسیں چیزاں چم ء وت گِند اِیت۔ چوش کہ التاپ جان گریب ءُ نیزگاریں دِھکانکار ابدینی یلیں بچّ ات، التاپ ءُ آئی پت ءُ برات دُرس دِھکانکاری کن اَنت ءُ وتی زند ءِ چاریں روچاں تیلانک دیان کن اَنت۔
ھمے پیم ءَ وھد وتی گاماں دیم ءَ شھار دیان ءُ روان کنت کہ التاپ اے میتگ ءِ چو ایدگہ لھتیں ورناھانی پیم ءِ نشہ ءِ بدیں ھوپ ءِ ارجان بیت ءُ کرسٹال ءَ پلج بیت۔ اے نشہ ءِ سِلّیں وبا ءَ سک دیر اَت کہ دژمن ءَ پہ بلوچ راج ءِ چُکچینی ءَ آئی ءَ سر ءَ مُشتگ اَت دانکہ بلوچ گیش ء وت مہ بیت ءُ منی زورگپتیں واجھی پہ دائمی برجاہ بہ ما اِیت ءُ من پہ دلجمی بلوچ سرڈگار ءِ مڈّیاں لُٹّ ءُ پُل بہ کنان ءُ من ءَ ھچ گْوشوک ءُ داروک مہ بیت۔

اے یک بے ترک ءُ تواریں چُکچینی یے کہ دژمن گوں بلوچ راج ءِ پُسّگاں کنگ ءَ اِنت ئے، بلے لس بلوچ چہ زھنی پد منتگی ءِ سبب ءَ اِشی ءِ آماچ پمیشکا جوڑ بوان بوت کہ ما وتی زرد ءَ تاھیر دے اِیں ءُ گماں کم کن اِیں۔ ھمے بزّگی، دِرتہ پُچّی، لنگڑی، واری ءُ پدمنتگی کہ گلامی ءِ داتگیں سوگات اِت اَنت ءُ بلوچ دژمن ھمے داتگیں سوگاتانی پشدر ءَ اتکگیں وتی ھمے گمانی ھلاس کنگ ءَ پد ءَ دژمن ءِ اے دگہ داتگیں سوگات سِلّیں نشہ ءِ آماچ جوڑ بوان بوت اَنت۔
التاپ جان ھمے سِلّیں نشہ ءَ وتی ارجاں جتگ اَت، التاپ چہ وتی پیسریگیں زند ءَ چہ نوں گیش دلوارگ ءُ تکانسر بوتگ اَت۔ میتگ ءِ تہ ءَ التاپ نوں التو ءِ نام ءِ سر ءَ توار کنگ بوتگ اَت۔ التاپ ءِ چمّانی دیم ءَ میتگ ءِ نشھی ئیں مردم چہ نشہ ءِ سِلّیں بیماری ءِ سبب ءَ یک یک ءَ مران بوت اَنت ءُ نوں التاپ جیڑگ ءَ لگ اِت، التاپ نوں ھمے جیڑ اِت کہ من وتی نیزگاریں زند ءِ گمانی تیلانک دیگ ءُ پہ ھلاس کنگ ءَ نشہ بندات کتگ، بلے نوں ھمے نش ءِ سبب ءَ من انگت گیش بدّیں جاورانی دیمپان بوان آں۔

ھمے جیڑگانی تہ ءَ التاپ دمگ ءِ یک ھستومندیں پوریاگرے ءِ کرّ ءَ رؤت ءُ گْوش اِیت کہ من نشہ ءَ یل کنگ لوٹان ءُ تو من ءَ کُمک بہ کن، من ءَ اِلاج کنائین، گُڑا التاپ وتی نشہ ءِ یل کنگ ءِ اِلاج ءَ بندات کنت ءُ نشہ ءَ پھک یل کنت۔ وھدے کہ التاپ چہ اِلتو ءَ پد ءَ التاپ جوڑ بیت گُڑا وتی میتگ ءِ تھ ءِ ھمے ورناھاں گوں ھمگْرنچ بیت ءُ رؤت گوں کہ آ ورنا گوں سیمسر ءَ بندوک بنت ءُ کار کن اَنت۔ التاپ ھمیشانی ھمراہ بیت ءُ کار کنت گوں، اِلتاپ دست سبک ءُ کاری ئیں ورنایے بیت، پمیشکا دُرساں دوست بیت ءُ کاراں گوں وت ھمراھے کن اَنت۔
نون اِلتاپ کار ءَ بیت ءُ مزدوری کنت، پجّا روکیں سنگتانی ھمراھی ءَ گون بیت ءُ وتی وھد ءَ ھمے پیمءَ تیلانک دیان کنت کہ ھمے میان ءَ یک برے پد ءَ التاپ جیڑگ بندات کنت۔ التاپ پد ءَ جیڑ اِیت، بلے نوں التاپ  پہ وتی راج ءِ گْوست ءِ بدّیں جاور ھالانی سر ءَ جیڑ اِیت۔ اِلتاپ نوں پہ وتی راج ءِ آؤکین وشیں باندات ءِ بابت ءَ جیڑ اِیت، التاپ جیڑگانی جُھلانکیں زرءِ تہ ءَ گْواز کنگ ءَ بندات کنت کہ مئے بزّگی ءُ نیزگاریں اے زند ءِ سبب چے بوت کنت؟ نشہ ءِ سِلّ ءُ بدّیں آدتانی گْرانیں بار کئے مئے کوپگاں داتگ؟ وھدے التاپ کہ گلامی ءِ بابت ءَ مار اِیت، التاپ ءِ اھ جیڑگانی دگنیا آئی ءَ ھمود ءَ بارت ءُ سر کنت کہ زمین ءِ تنگوھیں بچّ پہ آجؤئی ءِ جنگ ءَ سِلاہ بند ءُ سنگر انت۔

التاپ چہ شھر ءُ میتگاں درکپ اِیت ءُ روت ماں کوھاں سنگر ءُ آجوئی جنگ ءِ بھر جوڑ بیت۔ التاپ آجوئی جھد ءِ جنگولیں سپاھیگے جوڑ بیت ءُ گوں دژمن ءَ جنگ کنت۔ اے ھبر سرجمیں میتگ ءَ شِنگ اِتگ اَت کہ اِلتو نوں التاپ جوڑ بوتگ اَت۔ نوں نشہ کنگ ءَ نہ اَت، ھما التاپ کہ پیسر ءَ وت جیڑگ بندات کتگ اَت نوں سرجمیں میتگ ءَ جیڑگ پرمایگ ءَ اَت، باز ءَ گْوشتگ اَت کہ التو اے گْرانیں بار ءَ داں دیراں وتی کوپگاں جاہ دات کت نہ کنت ءُ زوت واتر ءُ لگور بیت، باز ءَ گْوشتگ اَت کہ ٹوہ ءُ توانمندیں مردم گوں زوراک ءَ جنگ کت نہ کن اَنت التاپ چوں کت کنت؟ وھد گوں تْرندیں گاماں دیم ءَ جنزان اَت کہ التاپ  پِدائی کنت، کراچی ءُ تربت کوسٹل ھائی وے دگ ءِ سر ءَ دشت ءِ ھند ءَ لشکر ءِ کاروانے چہ کراچی ءَ دیم پہ تربت ءَ آھگ ءَ بیت کہ آئی سر ءَ جندندْری کنت۔ دژمن ءِ درزنانی کچ ءَ گیش کارمند مردار بیت ءُ التاپ جان گوں وتی ھمبل ءَ راجدپتر ءِ تاکاں پہ ابدی نمیران بیت۔