نبشتہ کار؛ ڈاکٹر لاشاری
مجید آجز ءَ وتی سرجمیں زند ءِ واھشت ءُ واھگ پہ بلوچی زبان ءُ سرڈگار ءَ ندر کُتگ اِت اَنت، آجز ھمک تک ءُ پھنات ءَ راجی جھد ءَ گوں ھمگرنچ اَت، آ توری سیاسی گل بہ بنت، یاکہ سلاہ بندیں گل، آئی ءِ دل ءَ بید ء زمین مھر ءِ مھر ءَ ءُ وتی زبیلُک ءَ ھچ نہ دیست، مُدام ھمک ھیال ءُ مارشت ءِ تہ ءَ گوں زمین ءِ شھیداں یک مھرے بندوک اَت ئِے گوں وتی بےمٹیں شائری ءَ سرجمیں ڈیھ ءِ درچک ءُ دار ءُ راجی بامرداں پہ وڑے نازینگ ءَ اَت، مجید آجز ءَ وتی شائری ءَ گوں یک آشوبے ءِ کردار نامینگ آئی ءِ بےدروریں شیر ءُ لچھاں کہ ھمک راجی شھید پہ نازے گوں لبز ءُ گالاں ساڑاتگ اَنت، شائر وَ سک باز بوتگ ءُ انگت ھست بلے مجید ءِ وڑیں شائر کم انت، مجید ءِ روگ تھنا لبزانک ءَ تاوانے نہ اَت،بلکیں پہ زیمر ءِ پڑ ءَ ھم یک تاوانے، پرچاکہ آ شائر کہ وتی راجی جھد ءَ گوں یک پگری مارشتے ءِ ودینگ ءُ گلامیں چاگردے ءِ زندگ کنگ ءِ باندات ءُ آجوئی اِنت، مجید آجز وتی اھد ءِ آشوبی شائرے اَت، مجید ءَ ڈیھ ءِ گم اَت مدام تہ ءَ پُرشتگ اَت بلے آئی ءِ بچکندانی سر ءَ یک اوستے زاھر اَت کہ آؤکیں وھد ءَ گیشتر پہ راج ءَ آشوبی شیر بہ نویس اِیت ، بلے مرگ ءَ کد ءُ باندات نیست، مجید آجز ءِ بیرانی ءَ گوں ادب ءُ لبزانک ءَ یک مزنیں تاوانے رس اِت، مجید آجز ءَ وتی راجی کرد مدام پیلو کُرتگ ات اَنت، مجید آجز ءَ وت ءَ نمیران کُت، کارست نہ مر اَنت، بس ساہ در کاینت شائرے ءِ بیرانی یک راجے ءِ تاوان انت، مجید آجز ءَ مدام وتی شائری ءِ پڑ ءَ دژمن ءِ ھلاپ ءَ گھگیری کُتگ آئی ءَ گوں وتی لبز ءُ گالانی تہ ءَ دژمن ءِ ھلاپ ءَ وتی سنگر داشتگ اَت مجید آجز ءِ شائری ءَ ھمک ورنا ءُ کماش ءُ زالبولانی تہ ءَ آشوب اَتکگ اَت مجید آجز ءِ آشوبی شیر وھدیکہ استاد منھاج مکتار ءُ میر اھمد ءَ گشتگ اَنت گُڑا بلوچستان ءِ ھمک درچک ءُ دار ، کوہ، بوستان، کوچگ ءُ زِرّ پہ وڑ گل ءَ بال ات انت، مجید آجز راج ءِ توکل ءُ جزبگ اَت ھمک دلانی تہ ءَ آشوبے ملان کنان اَت ءُ گیشتر مارا آجوئی ءِ سکین ءَ دیگ ءَ اَت آجز نمیران اِنت، مجید آجز آجزے اَت۔
بالیچاہ گُش ئے پیلوشتگ
گوات ءَ شپ چراگے کُشتگ
چینچو شیشگیں دل پُرشتگ
سھر چکیں دْروت ندر انت مجید آجز ءَ باگیں بھشت تئی ھنکین بات۔
