نبشتہ کار: گردانک بلوچ
گوھرو ءِ کردار ستا ءُ توسیپ ءِ واستیگ نہ اِنت، گوھرو چہ کسانی ءَ چَٹَکّیں ورناھے اَت زانت ءُ سرپدی ءَ انچو سما بوت نمیرانیں کمبر چاکر گوں وتی دستاں ساز اتگ اَت۔ آئی زند گْوش ئے شھیدیں کمبر ءِ شَھم اَت، ھمک مردُم ءَ گندے گوں کمبر ءَ دُچار کپتگ ءُ پد ءَ گُوھرو ئِے دیستگ الم کمبر ءِ یاتاں کپ اِیت۔
آ من چہ کسانی ءَ دیستگ اَت شاھی تمپ ءِ دَمک ءُ دگاں یلہ اَت، برے کیچ گرائمر وانگجاہ ءِ دپ ءَ تو دیست برے نادْراھجاہ ءِ کَش ءَ گُوں سنگتاں دیوان اَت۔ ھردیں تئی سر زامُران ءَ کپت ھان کلگ ءَ وھدے جل اِت ئے گُڑا دَربند ءَ تو الّم گوں گُوھرو ءَ دُچار کپت ئے، چہ کسانی ءَ سَکیں تَچکیں لیکھے ءِ واھُند اَت، گوں ھرکس ءَ ھور ءُ تُور اَت۔
من اے وھد ءَ اتا شاد (عطا شاد) ڈگری کالج ءَ وانگ ءَ اِتاں، گُوھرو کیچ گرائمر ءَ شش ءَ وانگ ءَ اَت، آ وھداں گوھرو ءِ اُمر کساس پانزدہ شانزدہ سال بوتگ اَت۔ اے ھما دوھزار سیزدہ 2013 ءِ زمانگ اَت، من یک رندے شھید پِدا چار راہ ءَ دیست داں چیزّے کاگدے گون اَت ءُ من جُست گِپت اے چے اَنت؟ من ءَ یک تاکے دات ئِے داں آئی سر ءَ آیوکیں گیچینکاری ءُ بلوچ چُکچینی ءِ بابت ءَ نبشتانکے نبشتہ کُتگ اَت۔ من اجکّا بوتاں کہ اے اُمر ءَ ایشی ءِ تہ ءَ چوشیں سِنچ ءُ بُود بلے من دل ءَ زانت کہ کمبر ءِ پَدرَند اِنت۔
وھد گْوزان اَت منی سر دیم پہ پنجاب ءَ کپت ءُ گوھرو بی آر سی کالج ءَ شُت، ھمے وڑ ءَ یک رندے من پد ءَ گوھرو پنجاب ءِ شھر لاھور ءَ دیست، آ وھد ءَ پنجاب کالج ءَ وانگ ءَ اَت برے برے مئے نیمگ ءَ پنجاب یونیورسٹی ءَ شُت ءُ آتک، مئے نوں اے زمانگ ءَ سیاسیءُ لیکّھی (نظریاتی) نزیکی بوت، من ڈگری ءَ پد کیچ ءَ شُتان ءُ گوھرو اسلام آباد ءَ شُت نزیکی یک رندے پد ءَ گوں دوری ءَ مَٹ بوت، پد ءَ ھردیں کہ کیچ ءَ اتک برے برے سلام ءُ الیک بوت بلے سرجمیں ءُ شوکیں دیوان نہ بوت۔
دوھزار بیست ءُ چار 2024 ءَ راجی مُچی ءِ وھد ءَ من یک رندے پد ءَ گوں گوھرو ءَ دُچار کپتاں، سپر چہ کیچ ءَ بندات بوت وھدے ما تلار ءَ شُت اِیں دگ زُورگیر ءَ کنٹینر داتگ اَت مزنین کساسے ءَ بلوچ ورنا شھید کُتگ اِت اَنت، ھمے میان ءَ گوھرو گوں لھتیں سنگتاں مُچی ءِ دیم ءَ شُت ءُ ایشاں جُھد کُت کہ مچی ءَ شنگگ ءَ مئیل اَنت۔ ساھتے ءَ رند زورگیریں لشکر ءَ لشکر کشی بندات کُت ءُ مچی ءِ دیم ءَ لھتیں سپاھی اتک ءُ درائینت اش ( چیئرمین اور اس کے ساتھیوں کو پکڑو) ھمے دمان ءَ سنگتاں وت ءَ چہ ایشاں رکّینت،
زورگیریں لشکر ءَ زھگ ءُ زالبول، پیر ءُ ورنا لٹ ءُ شاپ کُت اَنت، لشکر ءِ زوراکی انچوش گیش بوت کہ پُشت کنزگ ءَ اَبید ھچ راہ پَشت نہ کپت۔ ما واتر کیچ ءَ شُت اِیں لھتیں روچ ءَ داں شھید پدا چار راہ ءِ سر ءَ زھرشانی بوت ءُ پد ءَ ھمے جاور کیچ ءَ سرد تر اِت۔
کیچ ءَ کوکار ءُ جاک سرجم بوت اَنت زند ءِ کانٹا ءَ یک رندے پد ءَ وتی گام زُرت اَنت، بلے کیچ ءَ ھوار بلوچستان ءِ دلبَند ءَ ھزار ءِ کچ ءَ ورنا چہ شھراں درکپتان ءُ دیم پہ ماتکوھاں شُتاں، گوھرو ھمے لڑ ءَ ھوار اَت کہ آئی ءَ شھر ءُ میتگ یلہ دات اَنت ءُ پہ بلوچ سرڈگار ءِ رکّینگ ءِ ھاتر ءَ سِلاہ بَندیں جھد ءِ بھر بوت، چَٹکّی ءُ شاھُکاری ءِ سوب ءَ زُوت گوں سنگتاں ھور ءُ تور بوت۔ منی مُدام کہ گوں سنگتاں ھال اھوال بوت من الّم گوھرو ءِ جُست گِپت، بلے مُدام پسُو ھمیش اَت کہ گوھرو سپَر ءَ اِنت۔
گوھرو ءَ جنگی رِپک ءُ ھُنر زُوت پھم ات اَنت ، آئی ءَ وتی سُھر سریں تیر گوں کلم ءِ سیاھیگاں رنگ دات اَنت۔ نوں مائیک ءِ سر ءِ گُشتانک گار بوت اَنت ءُ تُپنگ ءِ بیرل ءَ گِرندگ بندات کُت، آئی ءَ وتی اِلمی ھنر ءَ جنگی دُروشمے داتگ اَت، آئی ءَ جنگ ءِ سرجمیں تک ءُ پھنات پھم اِتگ اِت اَنت ءُ آشوبی دُروشمے سرجم اَت۔
چوناھیا دیدار نسیب ءُ کسمتے، یک رندے آئی ءِ شھیدی ءَ ساری لھتیں مڈی سرمچارانی اوتاک ءَ رسینگی اَت من ھما اوتاک ءِ سرکماش ءَ جُست کُت میرو ءُ گوھرو ھمد ءَ اَنت من کایاں الم ایشانی دیدار بہ بیت، کماش ءَ پسّو دات میرو دمگ ءَ نہ اِنت تو بیا گوھرو ءِ دیوان ءَ بہ گر، بلے نسیب ءَ زاناں نہ اَت منی سر دگے دمگے کپت ءُ گوھرو ءِ دیدار نہ بوت۔
وھد ءِ گام تْرندی ءَ گوں جُنزان اِت اَنت کہ رمزان ءِ ھپتمی سُھب ءَ بلیدہ ءِ دمگ میناز ءَ کُشندہ ٹولی ءِ بُنجل ءِ سر ءَ سرمچاراں کساس شش بج ءَ انگیر کُت ءُ جنگ ءِ جار جَت، ھمے نْیام ءَ بے بیمّیں گوھرو گوں نتُرسی ءَ دُژمن ءِ بُنجل ءِ توک ءَ روت ءُ زھگ ءُ زالبولانی یک کَش کنگ ءِ ٹاپار ءَ جَنت، بلے چم جھل ءُ لگوریں دُژمن ءِ کارمنند چہ زالبولانی نْیام ءَ گْوھرام ءَ شھید کن اَنت۔
ھمے جنگ ءُ چُوپاں کشندہ ٹولی ءِ مزنیں کارمنندے کُشگ بیت۔
جرنل اسلمی کاروان ءِ تمردیں سِپاھی ءَ وتی زگریں ھون زمین ءِ دلبند ءَ ریتک اَنت ءُ داں اَبد راجدپتر ءِ تاکانی تہ ءَ نمیراں بوت۔ گْوش اَنت کہ جنگ ءِ زیبائی ھمیش اِنت کہ جنگ زیبائیں سر لوٹ اِیت ءُ گوھرو شھیدانی پلسپہ ءُ لیکہ ءِ سر ءَ اُوشتات ءُ وتی زیبائیں ساہ پہ زمین ءَ ندر ئِے کُت۔
جنگ وَ چوناھیا وتی تہ ءَ یک تباھی یے، بلے شھیدی راجی جُنز ءَ مھکم کنت۔ شھیدی اے راہ ءِ لوٹ اِنت پہ ھر کس ءَ ھژدری اِنت، سالونکیں ورنایانی نیمراہ ءِ سِدگ پہ مئے وڑیں نِزوریں جُھدکارانی واستا مزنیں تاوانے، بلے گْوھرام ءِ وڑیں کمیٹڈیں ورنایانی روگ ناں کہ پہ سنگتاں بلکں پہ راج ءَ، پہ زمین ءَ مزنیں تاوانے کہ داں کرناں اے ھورکیں جاگہ پُر کنگ نہ بیت، بلے آئی پِگر ءُ لیکہ ، اِیمانداری آجوئی لوٹوکیں ھمک سرمچار ءِ رھشونی ءَ کنت۔
گوھرو یار! من گُڈّسر ءَ ترا گْوشگ لوٹاں تئی گِسر کپگ ءَ رند من نہ گْریت، منی گام نِزور نہ بوت اَنت، کاروان ءِ سَگّ ءُ جزبگ جَھل نہ بوت اَنت، تئی داتگیں دیمونی ءَ جھد گیش مُھکم کُت، بلے یار ترا جلگّی اَت، ترا باز کار کنگی اَت، ترا بازیں پَندے بُرّگی اَت، ترا دُژمن ءَ اَچ ما بالاد ءُ جسدی(جسمانی) دْروشم ءَ جِتا کُت، بلے تئی پِگر ءُ لیکہ ءِ اِیرموش کنگ ءَ پہ مدامی بے سوب اِنت ءُ بے سوب بیت۔ من سدّک آں اے ساھت ءَ تو گوں کمبر ءَ دُچار کپتگ ئِے ءُ جنگانی کسھاں آرگ ءَ بہ ئِے۔
ھردیں کیچ ءَ یات کن ئِے شاھی تُمپ ءَ بیھال مکن، یاتانی گْرنچے بستگ ءُ ھواری اِنت کُربان۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔
