ریڈیو زْرمبش بلوچی | ریڈیو زْرمبش بلوچی,داد-شاشانی

نمدی یے پہ نمیرانیں راشد ءَ | داد شاشانی

نمدی یے پہ نمیرانیں راشد ءَ | داد شاشانی

SEP

18
18 / 09 / 2020 نبشتانک 104

یار راشد نوں واتر کن!


دْروت ءُ دْراھبات نہ کن آں ترا کہ تو چہ من ءَ ھچ بر جُتا جتا نہ بوتگ ئے ھرچ ادار ءُ ھرچ پاس ءَ منی ھمراہ بوتگ ئے انچو سرپد بہ ئے من ءُ تو دیم پہ دیم ایں گپ ءَ ایں دیم پہ دیمی ءَ و دْروت ءُ دْراھباتی نہ لوٹ اِیت چوش تو و شر زان ئے پد ءَ منی بے واکی ءَ ھم چہ ترا شر تر کے زانت دست ءِ گرگ من ءَ واک نہ کنت دْروت ءُ دْراھباتی وتی جاگہ ءَ اِنت۔ تو ھرچ وھد اَتکگ ئے منی کش ءَ پہ وت جاگہ شر کرتگ، نشتگ ءُ گپ ءُ تران کرتگ۔من چہ وتی جاگہ ءَ نہ سر اِتگ آں۔من نہ زان آں اے منی وتواھی اِنت یا تو ناسرپدی گْوشت کن ئے یا دگہ گالے کجام ترا پہ من دوست بیت بہ گْوش۔۔۔۔


یار راشد! نوں واتر کن نوں ھچ وڑ ءَ وت ءَ من داشت کرت نہ کن آں ، نہ بیت یار چہ وس ءُ واک ءَ ڈن اِنت ۔
تو منی سر ءَ نوں کندگ ءَ ئے من زان آں وتی دل ءَ اے ھم گْوشگ ءَ ئے ترا چون اِنت تو پیسر ءَ بے برداشت ھچ بر نہ بوتگ ئے مارا ھمے سوج داتگ کسی جتائی ءَ وت ءَ رنجیگ مہ کن اِت پہ رنجیگ بیگ ءَ ھچ کار شر نہ بیت مروچی تو چش گپ ءَ ئے ۔۔۔تو نہ وارتگ نا ۔۔۔۔۔ ؟


یار راشد تو سک اشتاپی کرت گند ئے اینچو اشتاپی ھم شر نہ اِنت ۔ تو گوں من ءَ سک بلائیں سوگند کرتگ اَت تو بے وپا بوت نہ کن ئے پرچاکہ تئی چمانی تہ ءَ من انگت ھچ بر ءَ بے وپائی ءِ ٹِک ءُ نشان نہ دیستگ ۔ تئی جان ءِ رگ رگ اے ھم گْواھی ءَ دے اَنت ۔ چہ تئی ھوناں ابید چہ مھر ءَ دگہ ھچ وڑیں شے یے مان نہ بوتگ نہ بیت ھم۔ تو چش نہ کن ئے پمیشکا من تئی ودار ءَ انگت نشتگ آں کائے الم کائے روچے نہ روچے کائے یار تو راشد جان ۔


پمیشکا من تئی نام ءَ اڈ بوتگیں مانش ءَ نہ شتگ آں ۔ من زان آں اے درست دروگیں گپ اَنت ۔ تو دست بند ئے وتی کارے ءَ اگاں دست ھورک بوت ئے وت کائے ترا الم آیگی اِنت ۔ تو من ءَ گوں سوگند کرتگ ۔ او پد ءَ من ءَ تئی ھر گپ ءُ سوگند ءِ سر ءَ چہ گیش ءَ گیش باور اِنت ۔ چَہ ھُدا ءَ گیش من ءَ تئی سر ءَ باور بوتگ ءُ انگت منی باور ھما وڑ اِنت ۔ بہ یا یار نوں گیش مانجائی مہ کن ھرچ وھد ءَ مردم مسکرائی نہ کنت ھرچ وھد ءَ مردم وتی دوستان نہ چکاس اِیت باریں من ءَ گوں چنچو مِھر کن اَنت ۔ پد ءَ ترا و چکاسگ ءِ جند نہ لوٹ اِیت تو و وت ھر وھد ءَ دلجم بوتگ ئے من ءَ ھرچ سنگت دوست دار اِیت گوں من ءَ ھرچ سنگت دل ءِ ھل ءَ مھر کنت ۔ من ھیران آں یک مردمے کہ انچو سرپد بہ بیت کہ چہ من ءَ گیش سنگت کس ءَ دوست داشت نہ کن اَنت ۔گڑا پہ سنگتانی چکاسگ ءَ چہ سیت ءُ نپ بیت ۔ ترا انچو سنگت دل بوگی نہ اِنت ۔ تو چوش سنگدل بوت ھم نہ کن ئے ۔ یار من نہ زان آں ترا اے بری چوں وش بوتگ بے سنگتاں ۔ انچو وھد ءَ تو بے سنگتاں چون برداشت کرتگ ۔ ترا من اے بری آپرین کن آں ۔


یار راشد !
تو نہ زان ئے تئی وڑیں دوستانی سدگ سک چہ گْران ءَ گْرانتر اِنت ۔
پد ءَ پہ آبدی ؟
انچو ھاٹیگ نیست مارا کہ وت ءَ داشت بہ کن اِیں یار من مروچاں پہ ھوش ءُ سار نہ آں پہ وت ءُ دیم گپ ءَ آں۔
آبدی۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔؟
منی دپ گوں کوھے ءَ بات ترا چون گْوشت کن آں پہ آبدی ۔۔۔۔ ؟
گپے زان ئے ؟
چہ ترا پد میتگ ءَ سیاہ گواتے اَتک کجام کہ بے بھا ءُ گران نھادیں شے بوتگ اَنت سرجم ءَ برتگ اَنت ئِے ۔ ھچ نیست میتگ ءَ ۔ سرجم ءَ بْرھنگ اِنت پشت کپپتگیں دْراہ وش واب اَنت میتگ مارا وتی ابیل ءَ نہ ھل اِیت ، چوش ھر ءَ لگت جَنت ۔ چہ ترا پد من میتگ یلہ کرتگ۔ ھما اِنت من نہ دیستگ چون اِنت باریں؟


یار راشد! تئی گڈی گند ءُ نند من ءَ سک یات ءُ گیر کیت تو وت سر ءَ وت من ءَ گْور امباز کرت۔ من ءَ سک ھیران کرت تئی ھمے گڈی دیدار ءَ کدی کدی سک پریشان ءُ مونجا بہ آں۔ تو پرچا من ءَ وت سر ءَ وت گلائش کرت؟ آ روچاں تئی مھران ءَ سر ءِ ھزار گیش اَت چونائیگ ءَ تئی مھر ھرچ وھد بے مٹ ءُ بدل بوتگ اَنت سنگتانی تہ ءَ اگاں من ءَ کسے جست بہ کنت گیشتر مھروانیں سنگت کے بوتگ ؟ گُڑا من اے گپ ءَ چک ءُ پد نہ نہ بہ آں سری بھر ءَ تئی نام ءَ گر آں ۔ من ءَ بہ ھل اگاں ھرچ سنگت ءَ را کسے جست بہ کنت آ تئی مھروانی ءَ گوں دوئیں دستاں آپرین کنت ۔ بلے من ءَ تو ھمے گپ ءَ الم بہ گْوش تو پرچا منی گڈی دیدار ءَ اتک ئے ایوک اَت ئے ۔تو نند ءُ نیاد ءِ میان ءَ من ءَ وت سر ءَ وت گلائش کرت من آ روچاں ھچ گْوشت نہ کرت منی چم ارس بوت اَنت پمیشکا من ترا جست ھم کرت نہ کرت پرچا تو چش کرتگ ؟ سیمی شپ ءَ من سنگتے ءِ گِس ءَ نشتگ اَت آں سک سرد اَت ما آسے روک کرتگ اَت۔پرپٹے ءَ توار کرت دو سنگت اَتک دست ءُ دْروت بوت اَنت کمو گپ ءَ پد من ءَ تئی جُست اش کرت کج ءَ اِنت من گوں دلجمی ءُ ایمنی ءَ سنگتاں گْوشت سنگت ھمد ءَ اِنت ساڑی اِنت زان ئے من ءَ سنگتاں چی گْوشت ؟ بدیں گپے میتگ ءَ ترگ ءَ اِنت کہ تئی مھروان ءِ کنٹ نال ءِ نادْراھجاہ ءَ ایر اِنت بلے گپ راست ءُ تچک انگت نہ اِنت منی ھیال ءَ من ءَ کسے ءَ پہ داس ءِ سر ءَ میان ءَ دو کپ کرت من ھما دمان ءَ تئی پٹ ءُ پول بنا کرت ھما پٹ ءُ پول انگت ھست ھما وڑ ءَ کہ من سری روچ ءَ بنا کرتگ ۔ ھما یات انگت چو سیاہ مار ءَ من ءَ تج اَنت کہ تو من ءَ گڈی گلائش کرتگ اَت ھما زھیر روچ پہ روچ دم پہ ادار گیش بیان اَنت ھما چم پہ تئی چارگ ءَ مرادیئگ اَنت۔ھما بچکندانی شوھاز ءَ من بے تاھیر آں۔پہ ھما ٹھکانی توار ءَ دزموش کن آں۔ھما تر ءُ تابانی وشنودے ءَ زبھر آں ۔ ھما ترانگ من ءَ مدام گیر کا اَنت۔


بہ یا یار راشد نوں مہ دار انچو تئی ودار ءَ اَنت ھرچ ھما کِشک ، ھما دمک ءُ در ، ھما نیاد جاہ ۔۔۔۔۔۔۔
یار راشد نوں واتر کن سک دیر اِنت ترا
نوں واتر کنگی اِنت الم ترا
تو کائے الم کائے روچے نہ روچے الم کائے
من تئی ودار ءَ آں


دادشاشانی
شش تومشان دوھزار بیست ، کلاچی