ریڈیو زْرمبش بلوچی | ریڈیو زْرمبش بلوچی

نمدی یے پہ شھمیریں رزا جان ءَ: شے آواران (کولواہ) یکبرے پد ءَ ترا توار ءَ اِنت: نبشتہ کار: ڈاکٹر مھروان بلوچ

نمدی یے پہ شھمیریں رزا جان ءَ:  شے آواران (کولواہ) یکبرے پد ءَ ترا توار ءَ اِنت:  نبشتہ کار: ڈاکٹر مھروان بلوچ

AUG

11
11 / 08 / 2021 نبشتانک 175

سَر جَھلی ءُ چَم جھلِی چَم جھلاں مُراداں بات سر   برز بلند بات اِنت سر بُرز بلندانی شے تئی سرگِرَگ ءُ روگ ءَ چہ پد منی دل ءَ نہ گْوشت کہ نوں آ نیمگ ءَ بِہ رو آں پرچے کہ گْوں ترا بستگیں یات من ءَ بے تاھِیر کن اَنت، شے انچش کہ تو بے تاھیر اَت ئے ءُ سرڈگار ءِ سرجمیں گم ءُ اندوہ پتاتگ اَت اَنت ءُ تئی جبین ءِ تہ اِت اَنت۔ من ھم چہ ارسیگیں زمین ءِ گَماں وتی سر پہ گنوکی ءَ کش اِتگ۔ شے تو گپّے زان ئے تیرتیج ءِ گُشان شِنگ اِتگ، سیاہ گزی یکپارگی لگْور بُوت، شے بزداد ءِ نرمزاریں بابا ھیر بکش ءَ پہ ترا زھیر کرت آ ھم چَہ زِربار ءِ کْوھاں رپت ءُ شُت، بِہ گند ئے آئی ءَ را تئی داتگیں مِھراں بے تاھیر کُرتگ، بلے تو بابا ءَ را اِے گپ ءَ اَلّم بہ گْوش کہ تو آواران ءِ ملگزاریں زید پہ کے ءَ یلہ کرت ءُ اھتگ ئے، اِے مات ءُ گھارانی شرَپ ءَ کے پھَاز اِیت ؟ بابا ءَ را بِہ گْوش تو بلکیں ھمے گپ پَھم اِتگ کہ ھاجی شیردل تئی ھْورکیں جاہ ءَ گیپت بلے ھاجی شیردل چہ تئی روَگ ءَ پد زُوت گْوں سنگتاں لگْور بوت ءُ وتی تپنگ ئِے چگَل دات۔۔۔۔ شے ایشانی تُپنگ ءِ چگل دیگ ءَ چہ لس مھلوک ءَ گَل ءُ شادمانی کُرتگ کہ نُوں آواران (کولواہ) درتگیں جیگ بند ءِ پَھازوک نیست، شے ھار بازار ءِ تہ ءَ ڈاکٹر اللّہ نزر چاراہ مرچی بے شَرَپ کنگ بوگ ءَ اِنت۔ ھما جاہ ءَ کہ تو اوشتاتگ ءُ رَسترانی زوراکی ءُ مات ءُ گھارانی شرَپ ءِ پھَازگ ءِ گپ کرتگ بلے من ءَ ارمان اِنت کہ چہ ترا پد اِے چاراہ ءِ سر ءَ کسّے نہ اَیت ءُ اِے گپ ءَ نہ جنت کہ بلوچستان دُزّاں لگتمال کُرتگ، اِے گپّ ءَ کس نہ کنت مرچی کولواہ ءِ زالبول چہ پُرّیں واب ءَ شپانی نیم ءَ بے واب کنگ بوگ ءَ اَنت، اِے گپ ءَ کس نہ کنت کہ سنگینیں کاڑانی شَرپ لیلام کنگ بوگ ءَ اَنت۔ شے! مرچی ڈاکٹر اللّہ نزر چاراہ ءَ نیشنل پارٹی، باپ ءُ بی این پی ماتیں سرڈگار ءِ نِھادی ءِ روانک ءُ مراگش اڈ کنگ ءَ اَنت۔ بلے شے چہ تو پد چُشیں دوزواہ ءُ دل سُتکیں مردمے نیست کہ بیت ءُ اِے ناسرپدیں لس مھلوک ءَ را سرپد بِہ کنت کہ اِے شُمے دوست نہ بنت، اِے شُمئے دردوار نہ بنت، ایشاں پہ ماتیں سرزمین ءِ نِھادی ءَ لانک بستگ ایشاناں پہ کسّے ءَ وپا نہ بیت۔ شے ترا یات بیت کہ من وھدے چَہ کولواہ ءِ دوریں دمَگے ءَ دَہ تبک ءِ چکاس ءَ دیگ ءَ  ھار بازار نیابت ءِ دربرجاہ ءَ اھتگ ات آں۔ وھدے کہ چکّاس ءِ کوٹی ءَ من درکپت آں تو من ءَ گوں پرمھریں بچکنداں ھمباز کُرت۔ من ءَ گْوشت کہ "بلوچ راج ءِ ڈُبّہ ورناھانی سر ءَ اِنت، شمارا پہ سرڈگار ءِ رکّینگ ءَ جُھد لْوٹ اِیت" چُشکہ من کسان اِت آں بلے من ءَ تو یک انچیں پِگرے ءِ تہ ءَ دور دات، وھدے کہ من ھر وھد ءَ گْوں تئی نِند ءُ نیاد ءَ پد پاد اَتک آں گُڑا من ھمک شَپ جْیڑ اِت کہ یک لشکرے پیداک اِنت کہ آ مئے مات ءُ گھارانی گُشاناں چِست کنت ءُ آیاناں بے شَرپ کنت، مئے زندمان ءِ وشیاں چہ ما پَچ گیپت، مئے ھما چاردیوالی کہ آیانی نیمگ ءَ کس ءَ چم چست نہ کرتگ ءُ نہ چارتگ، لشکر دیوالاں پادمال کنت ءُ ھما جنکیں چُک کہ روچ ءَ ھم پہ گِدارے نہ دیستگ اَنت آیانی سر ءِ سریگاں چِست کنت۔ ھمے پیم ءَ شے تئی گپّاں من ءَ جیڑگ پرمات، تئی گپ انگت منی مگزانی تہ ءَ چَرّگ ءَ اَنت۔ شے تو من ءَ سرڈگار ءِ شیدائی جوڑ کرت بلے دریگتیں گند ئے تو کمّیں اِشتاپ مہ کرتین ءُ انگت بہ جلّتین ئے کہ آواران تئی درداں ارسیگ اِنت۔ شے ترا یات بیت چکّاس جاہ ءِ لشکری پولیسے اوشتاتگ اَت تو من ءَ گْوشت "اِے پولیس چے ءَ اْوشتاتگ؟ من ترا گْوشت کہ اِے چکاس ءِ نودربرانی پھَازگ ءِ واست ءَ اوشتاتگ" گُڑا تو من ءَ پسّو دات کہ "اِیشاں پہ چار کلدار ءَ وتی زَمیر بھَا کرتگ، مرچی ایشانی تُپنگ ءُ کوھی سرمچارے ءِ تُپنگے ءِ میان ءَ زمین ءُ آزمان ءِ پرک اِنت۔ اِے پہ چارکلدار ءَ وتی سرڈگار ءِ نھاد ءَ جنَگ ءَ انت ءُ دژمن ءِ ھمکوپگ اَنت بلے یک کوھی سرمچارے کہ آئی ءَ وتی زندمان ءِ وشی ندر کرتگ اَنت ءُ مات ءُ گھارانی شَرپ ءِ پھازگ ءَ در اَتکگ ءُ ھر وڑیں گژن ءُ تن سگّگ ءَ اِنت"۔ شے تئی ھر گپّ ءَ من ءَ جْیڑگ پرمات، مرچی تئی گپّاں من ءَ زمین ءِ شیدائی جوڑ کرتگ۔ شے تئی اھد ءِ نبشتگیں دیوال ھم گریوگ ءَ اَنت کہ چُشیں دوزواھے نہ گْواھیت کہ آ بئیت مئے بزّگی ءِ کِسّھاں نبشتہ بِہ کنت۔ شے یک روچے من یک میتگے ءِ دمک ءَ ویل اِت آں من یک دربرجاھے ءِ کْوھنیں دیوالے دیست کہ آئی ءِ سر ءَ نبشتہ اَت "پاکستان مردہ باد، بلوچ جھد آجوئی زندگ بات"۔ بلے شے تو گپّے زان ئے اِے لبزاناں وھد ءِ زوراکاں لپاشتگ اِت اَنت، پہ مشکلیں نِگاھے گِندگ بوگ ءَ اِت اَنت۔ اِے لبزانی نپَس ھمے داب ءَ بند اَت گِند ئے یک گْونڈیں زھگے جُھلیں آپے ءِ تہ ءَ اْیر بُکّگ ءَ بِہ بیت ءُ چیھال دیگ ءَ بہ بیت کہ بیا ات من ءَ چہ آپ ءَ بہ کَش اِت ھمے پیم ءَ اِے نبشتانک من ءَ چیھال دیگ اِت اَنت۔ بلے شے من انچش مار اِت کہ اِے نبشتگیں دیوال تئی چھرگ ءَ جنَگ ءَ اِت اَنت ءُ اِے ھنکین ءِ دیوالاناں ھم پہ تو زھیر کنگ ءَ اَت ءُ ایشانی بزّگی ءِ تہ ءَ تئی مِھر من ءَ گِندگ بوّگ ءَ اِت اَنت۔ شے بلے تئی ھنکین ءَ یک پیم ءَ وتی تب مَٹ کُرتگ، مرچاں لھتیں انچیں ورنا پاد اَتکگ اَنت کہ آ نیشنل پارٹی ءُ باپ ءِ بیرک ءَ چست کن اَنت ءُ پھر کن اَنت کہ ما جام ءُ ڈاکٹر مالک ءُ ھَیرجان ھَیرُو ءِ رنگیر ایں بلے اِے ساھت مردم ءَ سک بژنِیگ کن اَنت کہ شے تئی ھنکین ءَ مرچی ورناھاناں بلوچستان ءِ بیرک دست ءَ بوتین اَنت ءُ بلوچستان ءِ آجوئی ءِ توار اِش چِست بِہ کرتیں بلے من ءَ ارمان اِنت کہ شے تو اشتاپ کرت ءُ شُت ئے، اگاں تو بِہ جلّتین ئے مرچی اِے بے نوبتیں وھد نہ اتکگ اِت اَنت۔ شے تئی روَگ ءِ ساھت پہ من کھرمانیں نوبتے ءَ چہ کمتر نہ اِت اَنت۔ من ءَ یات اِنت کہ من وتی لوگ ءِ پیشگاہ ءَ نشتگ اِت اَنت منی کستریں گھار چیھال جنان ءَ دَپ ءِ پُرّ ءَ گریوان ءُ پہ من اتک ءُ گْوشت ئِے کہ تو انگت نِشتگ ئے۔۔۔۔۔؟؟؟؟ اِے گپ ءَ منی دِل ءَ درھکگے ءَ زُرت من گْوشت کہ چے بُوتگ؟؟؟ آئی ءَ یکبرے دپ ءِ پُرّ ءَ پد ءَ زار کُرت ءُ گْوشت کہ "مرچی پاکستان ءِ لشکر ءَ شے مرید ءِ شَنک سر ءَ کرتگ اَنت ءُ مئے سرزمین ءِ شیدائیں شے مرید مرچی چہ ما جِتا کنگ بوتگ"۔ شے اِے ساھتاں من نہ زانت کہ من چے بہ کن آں، من انچش مار اِت کہ جُلگھْیں آزمان ڈُر اِت ءُ منی سرکپت، ءُ زمین ھم درھَگ ءَ لگ اِت۔ اِے ساھت زندمان ءِ گرانتریں ساھت اِت اَنت کہ من ءَ بے تاھیر ئِے کرت۔ شے گپ باز اَنت ءُ من تئی ارسیگیں سرڈگار ءِ بازیں ارز ءُ پریاتانی کِسّھاں گْوں ترا کنگ لوٹ اِیں۔ منی گُڈّی دستبندی گْوں ترا ایش اِنت کہ یکبرے گند ءِ تو پد ءَ بہ اتکین ئے اِے بزّگیں مھلوک ءَ را سرپد بِہ کُرتیں۔ یکبرے پد ءَ آواران ءَ ڈاکٹر اللّہ نزر چاراہ ءَ شبیر لکّو ءِ ھمراھی ءَ تو وتی دل دُرّیں دانک درشان بِہ کُرتیں ءُ من تئی دیم ءَ نشت آں تئی پُرمھریں دپ ءِ در اتکگیں گال چو کُرآن ءِ تلاوت ءَ گْوش داشت آں تئی پادانی پَد زیارت کُرت اَنت۔