ریڈیو زْرمبش بلوچی | ریڈیو زْرمبش بلوچی,سیپ

برمش مات ءَ لوٹگ ءَ اِنت | نبشتہ کار : سیپ

برمش مات ءَ لوٹگ ءَ اِنت  | نبشتہ کار : سیپ

SEP

06
06 / 09 / 2020 نبشتانک 159

بْرمشل گوں اکسے ءَ نشتگ مات ءَ لوٹگ ءَ اِنت بلے انگت نہ زانت کہ اکسے سر ءَ چے نبشتہ ءَ اِنت۔۔۔۔ انگت سرپد نہ اِنت کہ منی مات کے ءَ شهید کرتگ ایوک گوں همے نادانی ءَ نشتگ وتی مات ءَ لوٹگ ءَ اِنت کہ منی مات ءَ پہ من ءَ اِنساپ لوٹ ایت !۔ من همے کہ بْرمش ءَ گوں همے اکس ءَ گند آں چمانی ارس درکاینت کہ بْرمشل انگت اے سرپد نہ اِنت کہ اے اکس ءِ سر ءَ چی نبشتہ اِنت کہ من ءَ گوں اِنت۔ چوں بوت ءُ منی مات کج ءَ شُت ؟


منی مات ءِ میار چی اَت کہ شهید اِش کرت بس داں گمان پہ بْرمش ءَ روت همے کہ چم بند بہ اَنت همے گمان بیت کہ بْرمش گوں اکس ءَ نشتگ انگت واب نہ شتگ دل گْوش ایت کہ پہ بْرمشل ءَ کسهے بہ یار آں داں واب بہ کپ ایت۔


بْرمش ! من کسهے کاراں گوش دار ئِے داں تو واب بہ کپ ئے۔ بے ماتی اے جھان ءَ سک گران اِنت ترا مدام مات ءَ وتی امبازاں کرتگ ءُ واپینتگ بر ے شپانی پاساں پاد اتکگ ئے ، مات ءَ ترا شیر میچینتگ مروچی تئی مات ءَ هم اے کوڑهیں جھان یل کرتگ ءُ زوراکے هرجان بوت بہ یا کسہ ءَ کار آں گوش دار ئِے،


بْرمش منی چو! کسہ چو اے وڑ ءَ اِنت کہ یک بلائیں جنگل ءُ دشت ءُ دیارے اَت انچیں دشت ءُ دیارے کہ آ اود ءَ هرچ جاندار آزاد کم ءُ گلام گیش اِنت جنگل ءَ کاه ءُ کهچر ورگ وردن هرچیز هست۔جنگل مال دلوت ءُ مڈی ءُ گرانبهائیں چیزاں پر اَت بلے رسترانی دست ءَ اَت آ اود ءَ مردم هست اَت بلے درست گنگ اَت اَنت چیزے کر اَت ، چیزے کور اَت ، چیزے لنگ اَت بلے اے جنگل ءُ دشت ءَ رستر سک باز اَت بلے مردم گْوش اَنت اے دشت ءُ دیار چہ بن ءَ چوش نہ بوتگ اد ءَ ساری ءَ مردم گیش ءُ رستر کم بوتگ بلے نوں مردم کم ءُ رستر گْیش اَنت پمیشکا مردم چہ رسترانی ترس ءَ درست بے زبان بوتگ اَنت۔
بْرمش منی چو! زان ئے اے دشت ءُ جنگل همے کور ءُ کریں مردمانی بوتگ انگت همایانی اِنت بلے ایشانی زبان شتگ ءُ چیزے گنگ ءُ کر بوتگ پمیشکا اے دشت ءُ دیار ءَ رستر اتکگ اَنت چوناها مردم گْوش اَنت اے جنگل ءُ دشت ءَ چہ بن ءَ رستر نہ بوتگ همے کہ اد ءِ مردماں وتی زبان گنگ کرتگ ءُ گْوش کر کرتگ اَنت گڑا دری رستراں اتکگ جنگل ءُ دشت درست وتی دست ءَ کرتگ۔ اے گنگ ءُ کر هچ گپ کرت هم نہ کن اَنت ھم روچ رستر همیشانی چکاں کش اَنت، بندیگ کن اَنت، گار ءُ بیگواه کن اَنت ، اے ترکگ نہ کن اَنت۔


من همے کہ چم وهد ءِ پچ کرت اَنت داں بْرمش گوں اکس ءَ انگت نشتگ اَت مات ءَ لوٹگ ءَ اَت۔۔۔۔