ریڈیو زْرمبش بلوچی | ریڈیو زْرمبش بلوچی,مھروان-کمبر

بے سوبی سوب مندی ءِ مانزمان اِنت

بے سوبی سوب مندی ءِ مانزمان اِنت

OCT

12
12 / 10 / 2020 نبشتانک 122

بے سوبی سوب مندی ءِ مانزمان اِنت


نبشتہ کار: مھروان کمبر


ھرچ مردم وتی زندگی ءَ سوب مند بوگ ءِ واھگ ءَ دار اِیت، بلے باز کم مردم انچین بہ اَنت کہ آ اے گیدی ءَ سوب مند بہ اَنت ءُ گیشتر ءَ بے سوبی وتی پنجگاں ماں پتا ایت۔ پرچا کہ زندگی ءِ ھرچ پڑ ءَ بے سوبی ءِ ترس چو تھاریں شپ ءَ مئے دیم ءَ میلانک اِنت۔ برے چکاس ءَ بے سوب بوگ ءِ ترس، برے گوں وت ءَ بندوکیں امیتانی سرجم نہ بوگ ءِ ترس، برے مات ءُ پتانی یا کہ راج ءِ گوں ترا بندوکیں امیتانی سرجم نہ بوگ ءِ ترس بزاں کہ بے سوبی ءِ ترس مئے زندگی ءِ مستریں ترس اِنت۔


چہ بے سوبی ءِ ترس ءَ مستریں نادْراھی نیست ، چی ءَ کہ  اے وبا ترا ھچ چیزے کنگ ءَ نہ ھل اِیت ۔ ترا تئی دیستگیں وابانی پیلو کنگ ءَ ھم نہ ھل اِیت۔ پاؤلو گْوش اِیت:  وتی واباں پجا بہ یار ،پہ آیاں تچ ءُ تاگ بہ کن۔ ترا اے زانگ المی اِنت کہ تو چہ زندگی ءَ چے لوٹ ئے۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔ابید ء بے سوبی ءِ ترس ءَ ھچ کس تئی دیستگیں وابانی راست بوگ ءَ داشت نہ کنت۔


پروش ورگ، یا بے سوب بوگ ءِ ترس مارا ھرچ ھما چیز ءِ بے ھیال کنگ ءَ لاچار کنت کہ آ مارا چہ مئے تچ ءُ تاگ یا کہ چہ مئے وس ءُ واک ءَ رس اتگ ۔ ءُ اے جیڑگ ءَ لاچار بہ اِیں کہ ما بے منزلیں کِشکے ءَ جنزان اِیں۔ پہ پھمگ ءَ اے گپ ھژدری اِنت اگاں ھما وڑ تو جیڑ اِتگ چیز آ ھِساب ءَ نہ بوگ ءَ اَنت  گڑا اِیشی ءِ متلب اے نہ اِنت کہ تو ھما کِشک ءَ سپر کنان ءُ دیم ءَ جُنزان ئے آ بے منزل اِنت۔ باز وھد ءَ جاور چہ مئے وس ءُ واک ءَ ڈن ہہ اَنت ، بلے وھد ءِ ھمراھی ءَ مردم ءَ اے اندازہ بیت کہ بے سوبی ھرابیں چیزے نہ اِنت۔ انچوش کہ دانشمندے ءَ گْوشتگ: بے سوبی ترا پہ سوبمندی ءَ جوانیں راھے پیش دار اِیت۔


بے سوبی انچیں چیزے کہ ھر کس چہ آئی ءَ دور روگ لوٹ اِیت۔ اے ابرمی ھبرے کہ مردم مدام سوبمندی ءِ دمب ءَ اِنت ، آ لوٹ اِیت کہ من سوبمند بہ بہ آں بلے انگریز راھشونی یے گْوشگ اِنت کہ ھچ سوبمندی گڈسری نہ بیت نے کہ بے سوبی ترا مرگ ءِ آماچ کنت بلکیں بے سوبی ترا سوب مندی ءِ نیمگ ءَ بارت۔ بے سوبی ھما کشک اِنت کہ آئی ءِ منزل سوبمندی اِنت۔ اے ھما کِشک انت کہ ترا پہ سوبمندی ءَ جاڑیگ کنت ءُ دیم ءَ جنزگ پرما ایت،  ایوک وتی کوشست ءَ برجاہ بہ دار۔


امریکا ءِ گْوستگیں مھتر بارک ابامہ وھدے سری رند ءَ امریکا ءِ مزن وزیر جوڑ بیت گڑااھوالکارے آئی ءَ جُست کنت کہ تو یک مڈل کلاس ءُ سیاہ پوستیں بچکے یے تو چون امریکا ءِ مھتر جوڑ بیتگ ئے؟


گُڑا آئی ءِ پسو ھمیش اَت کہ چہ وتی منزل ءِ زانگ ءَ پد اے سیاہ پوستیں بچک ءَ وتی کوشست برجاہ داشتگ ءُ گوں جھد ءَ سنگتی کرتگ پمیشکا مروچی امریکا ءِ مھتر جوڑ بیتگ۔


مالکم ایس پوربنر ءِ گْوشگ اِنت کہ : سِنچ تیر اِنت ءُ کوشست توپک پہ سوبمندی ءَ مارا جھد  ءِ توپک لوٹ اِیت۔سوبمندیں مردم ءِ مول ءُ آئی ءِ دیستگیں واب آئی ءَ وش آتک کن اَنت۔ منزل آئی ءِ پداں چک ایت ،منگہ، نامداری، زر ءُ مال آئی ءِ پشت پدی مڈی بہ اَنت۔گْوستاک آئی ءَ وتی باتن ءَ جاہ دنت ءُ آیوکیں پدریچ چہ آئی ءَ باج برگ ءِ درونت ءَ گِر اَنت۔


بے سوبی ترا بازیں چیزے ءِ دربرگ ءَ سوج دنت۔ زندگی ءِ سپر ءَ باز بر ءَ تو بے سوب بہ ئے ،  وھدے کہ تو ھمے بے سوبیانی دیم ءَ گوں تمردی ءَ در کپ ئے گُڑا سوب مندی تئی پاد ءُ پداں چک ایت۔


ھمے بارہ ءَ باسکٹ بال ءِ نامداریں لیبی مائیکل جورڈن گْوش اِیت: من وتی کیریئر ءَ نو ھزار رند ءَ شاٹس مِس کرتگ اَنت۔۔ من چہ سے سد رند ءَ گیش لیب ءَ پروش وارتگ۔ بیست ءُ شش رند ءَ گڈی ءُ پیسلہ ءِ شاٹ جنگ ءِ موہ رس اتگ بلے من مِس کرتگ اَنت۔۔ بزاں من وتی زندگی ءَ بار بار ، ھزاراں بار بے سوب بیتگ آں بلے مروچی من چہ وتی ھمے بے سوبیانی پد ءَ سوبمندیں مردمے ءَ آں۔


مئے جیڑہ اش اِنت کہ ما سوبمندی ءِ سر ءَ سِتک دار اِیں بلے اے کنٹگ چکاریں راہ ءِ روگ ءَ جاڑیگ نہ اِیں۔ چو ھما درور ءَ کہ ما جنت لوٹ اِیں بلے مرگ نہ لوٹ اِیں۔ ھما مردم کہ گوں جھد ءَ ستک دار اَنت گڑا آ وتی منزل ءَ سر بہ اَنت۔ اگاں منزل ءِ سر بوگ ءَ بے سوب بہ بہ اَنت گڑا آ انگت دلپروش نہ بہ اَنت ، بلکیں اے سپر ءَ ھما پیم برجاہ دار اَنت۔ پرچا کہ آیاں سِتک اِنت کہ منزل آیانی راھچار اِنت ، الم یک روچے سوبین بہ اَنت۔ آیانی کار اِنت جنزگ ، ایوک سپر ءَ بِندات کن ابید چہ اے جیڑگ ءَ کہ دومی چے کنگ ءَ اَنت ءُ چے گْوشگ ءَ اَنت ءُ کُجا روگ ءَ اَنت ایوک ترا وتی منزل ءِ گم بہ بیت ءُ تو جنزان کن۔