ریڈیو زْرمبش بلوچی | ریڈیو زْرمبش بلوچی

شیھو زمین ءِ پاسبان / نبشتہ کار: نیاز ناز بلوچ

شیھو زمین ءِ پاسبان / نبشتہ کار: نیاز ناز بلوچ

OCT

10
10 / 10 / 2021 نبشتانک 154

گوں ماتیں زمین ءِ پریات ءَ ھزاران بلوچ ورنا پیر ءُ کماش آں وتی لوگ ءُ جاگہ، مات ءُ پت، برات ءُ گھار، چک ءُ جن، وشی، ھیش ءُ آرام کل یل کت اَنت ءُ زمین ءِ پھازگ ءَکوہ ءُ گران در کپت اَنت۔ھرکس ءَ کہ اے پیسلہ زرت تہ آئی ءَ وتی دل ءَ کلیں تنگی ءُ تکلیپی آنی بابت ءَ جوانیں رنگے ءَ جیڑ اتگ ات، آھاں زانتگ ات کہ اے راہ تن ءُ شد، بزگی، بےوابی، درتہ پچی، بےسواسی، بے زری، بےآرامی ءُ مرگ ءِ راہ انت۔ بلئے کلان پہ ماتیں زمین ءَاشانی پروا نہ داشتگ ات ءُ راہ گپتگ ات اَنت۔ اے کاروان جنزان اِنت دیم پہ سباھانی گلیں بام ءَ بلئے ھمک گام ءِ سرا یک ھمبلےچہ کاروان ءَ سدیت ءُ اچ ما گسر کپیت ءُ راجدپترے تاک دیمانی سرا پہ دائمی وتا نکش کنت ءُ ابدمان بیت۔ اے زند ءِ لکیں سپر ءَ سدانی کساس ءَ گون مھروانیں ھمبلان وھد گوازینگ نسیب ءَ بوت کہ چہ آھاں سک باز پہ زمین ءِدیمپانی ءِجنگ ءَ اچ ما گسر کپت انت۔ چہ ھمے گسر کپتگیں ھمبلان یکے شیھو ات، ماڈل اسکول تربت ءِ وانگجاہ ءِ بی ایس او آزاد ءِ بنزہءَ بگر دان مسکیں زمین ءِ کوہ ءُ گر ءُ چیلاں شیھو منی ھمسپر ات منی کوپگ ات، ھمراہ ات، برات ات، سنگت ات، پہ من مھروان ات، آ پمن ءُ من پہ آئی ءَ ھدوک اتاں۔ مدام کندگ ءَ ات، مزاک ءَ ات، برے یکے ءِ بڈا کپتگ ات شیھو من کدی ھاموشی ءَ نہ دیست، شیھو کدی من ملوری ءَ نہ دیست، شیھو بیچاڑی ءَ من نہ دیستگ ات، مدامی دپے پچ ات کوکار ءَ ات، ٹھک دیگا ات، گل ءَ بال ات، شیھو شیدائے ات، دیوانگے ات، ملنگے ات، گنوکے ات۔۔۔۔۔ گون شیھو ءَ گوستگیں ھمک ساھت یاتگار اَنت، گون شیھو ءَ گوستگیں ھمک دمان بیھال نہ بووَکیں دمان اَنت، ھمک ھبر، ھمک کسہ درست ھیالانی زر ءَ نکش انت ءُ دائمی ھیالانی توکا جوانیں رنگے ءَ پہ وت جاہ گپتگ ئے۔ شیھو تئی رؤگ تورین ایت بلئے پد ءَ کہ جیڑان تہ منا نہ توریت اے راہ تو پہ وت ءَ وت گچین کتگ ات، اے راہ تو پہ وت ءَ وت در چتگ ات، شیھو تو پہ مئے زمین ءَ وژدلیں باریگے ئے آرگءَدر کپتگ ات ئے، شیھو اے تن ءُ گژن، اے بزگی ءُ تکلیپی، اے گرم ءُ سارت تو پہ گلیں زمین ءِ سمبھینگ ءَبرداشت کتگ ات اَنت، گڑا مرچی من پہ تو چی ءَ رنجیگ بہ باں؟ شیھو منا مرچی ناز اِنت تئی سرا کہ تو پہ زمین ءِدیمپانی ءَوتا کولیگ کت تو پہ وت ءَ مرگ ءَ را وش اتک کت بلئے دست چست نہ کت آن ءُ سر جھل نہ کت۔ شیھو تو مرچی پد ءَ وتی ھلک ءَ را دوبر بابا درویش ءِ ترانگاں پرینت مرچی پد ءَ تئی دیار پرسیگ اِنت ارسیگ انت ءُ مونجان انت چیا کہ سالونکیں سرانی روگ پہ مھلوک ءُ پہ چاگرد ءَ گرانیں بار ے۔ شیھو تو یار آ روچی کند ات ءُ گشت کہ اگان من شھید بہ بان تو پمن چی نویس ئے؟ آ روچی من ترا گشت من باز نویساں پہ تو، بلئے تو پہ شھیدی ءَ انچو اشتاپ مہ بو۔ تو بچکندان ءَ گشت جنگ ءِ جھدے راھےانچشیں کہ مردم کدی ءُ کجا جنگ بیت زانگ نہ بیت، بلئے من وتی زند ءَ بزاناںکہ باریں کئے کئے پمن نبشتہ کنت۔ بلئے یار شیھو مرچی من پہ تو ھچ نبشتہ کت کنگ ءَ نہ آں، یار اے ساھت ءَ لبزان منا انچو تنھا کتگ ءُ دور شتگ انت انچش کہ تو۔ بلئے شیھو مرچی ترا گپ ئے گشان ھما سمل کہ تو مدام آئی یے نام گیپت آئی ءِ شیدا ات ئے مرچی آ پدا ترا یکبرے گیر کاریت تئی نام ءَ گیپت، پہ تو ناز کنت ءُ وتی دزگھارانی دیوان ءَ گوش ایت کہ منی شیدا منی آشک سرمچارے ات، منی لوٹوک منی تلب کنوک مرچی منی نا بلکیں زمین ءِ سالونک انت۔ تو اگان اتکئے شیھو ءِ جنگجاہ ءَ گڈاں چہ میرو ءِ ھلک ءَ سمل ءِ دروتے بیار گوں