ریڈیو زْرمبش بلوچی | ریڈیو زْرمبش بلوچی

نمدی یے پہ وتی مات ءَ نبشتکار: ناکوھسار بلوچ

نمدی یے پہ وتی مات ءَ  نبشتکار: ناکوھسار بلوچ

NOV

20
20 / 11 / 2021 نبشتانک 82

دروت ءُ دراہ بات ئے مُدام ھست ءُ ھیات بات ئے گم ءُ سکّی ھچبر مہ گندات ئے اماں! من پیری گرم ءَ سُبارگے کُت ءُ وپتاں اَسر ءَ چہ واب ءَ پادتکان ءُ گوانکو کہ چار اِت داں ھانی ءَ ھمد ءِ نمبرے ءَ چار پنچ رند ءَ گیش گوانک جَتگ من سک گل بوتاں کہ ھانی اتکگ،ھانی کہ اد ءَ بیت من ءَ ھِچ جاگہ روگ ءَ نیل اِیت ءُ من ءَ ھم چوناھا چہ دگر ءِ گور ءَ ھانی ءِ گور وشتر بیت نہ گُش ئے ما تریزاتک ءُ ناکو زاتک ایں گُش ئے ما امشیرکیں برات ءُ گُھار ایں گُڑا من پاد آتکان ءُ چم ءُ دستے کُت ءُ ھانی ءِ نمبر جَت بلے ھانی ءَ چست نہ کُت پد ءَ من نہ جَت کہ ھانی لوگ ءَ تھنا اِنت، من چار اِت دست بند اِنت منی نمبر ءَ گند ایت وت گوانک کنت۔۔ شپ ءِ ادار دہ کہ بیت چاراں گوانکو گوانک ءَ لگ اِت من زانت ھانی اِنت من گوانک گپت ءُ دروت ءُ دراہ باتی یے کُت ءُ من جُست گپت کہ تو کدی اتکگ ئے گُشت ئے من زی آتکگ ءُ سر بیتگاں، منی گوانکو ءَ زَر مان نہ بیتگ پمشکا تئی گوما زی ھال نہ کُتگ بلے نوں ماھین گور ءَ نندگ بس اِنت، بیا ماھین ءَ ھالے بدے اگاں کیت گوں بیارئِے گوں بلے تو الّم بیا من تئی بانداتیگیں ودار ءَ آں کند اِت ئِے، کہ واب ءَ پاد اَتک ئے چاہ ورگ ءَ ھمد ءَ بیا من کند اِت ءُ گُشت شر ھانی ءَ موکل کُت ءُ پون کَٹ کُت ماھین نزیک ءَ اوشتاتگ اَت گُشت ئِے کہ کَے بیتگ پون ءَ تو کندگ ءَ بیتگ ئے من گُشت ھانی بیتگ گْوش ایت بیا اگاں ماھین کیت گوں بیارئِے گوں۔ ماھین ءَ گُشت من آتک نہ باں کہ مردم اِنت بلے تو روئے برو بچار ئِے دل ءَ کار ایت گُڑا من سباھی پاد آتکان ءُ ھرزبندے من ءَ ماھین ءَ وارینت ءُ من در آتکان ءُ اتکاں ھانی ءِ لوگ ءَ ، ھنوں من ھانی ءِ لوگ ءَ آں اے نمدی ءَ پہ تو راھی کنگ ءَ آں۔ ھانی ءَ تئی کلوہ من ءَ دات انت کہ مات ءَ گُشتگ تو اتک نہ کن ئے من ترا نہ گُشاں بیا بلے سر کہ نٹورک ءَ کپ ایت مات ءِ ھال ءَ گِر باریں زندگ اِنت چون اِنت ءُ وتی چُکانی ھال ءَ گر تو اگاں آتک نہ کن ئے وتی زھگاں بر دراھیں سنگت وتی زھگاں برگ ءَ اَنت،تئی زھگ ھر روچ کیت ءُ منی سر ءَ کونڈ ءَ ایر کنت ءُ گلوتگی گْوش اِیت اماں منی ابّا کدیگ کیت؟ من ھرّ وھد گُشتگ کہ تئی ابّا ائید ءَ کیت اے سیمی چارمی ائید اِنت کہ تو شُتگ ئے نوں تئی زھگ من ءَ گْوش اِیت اماں تو دروگ بند ئے تو ھر وھد گُش ئے ابّا ائید ءَ کیت بلے نئیت!!! اماں تئی دیم داتگیں گپ کہ من اِش کُت اَنت منی چم پُرّ ء ارس بوت اَنت بَلے چوں کناں من ءَ شمارا دوست بیت،منی ھم واھشتیں کہ سالانی سال شُمے دیم ءَ بہ باں بَلے تو وت زان ئے ءُ سرپد ئے کہ پرھاتون ءِ چُکّ ءَ وتی دست چِست کُت اَنت ریاست ءِ دیم ءَ لگور بوت ءُ گُلامی یے منّ اِت، پد ءَ شُمئے ھمساھگ اِنت اشاں وسر ءَ نہ بکش ایت اشاں کار گیپت من ارادہ بہ کناں واجہ سھیگ بیت ءُ گوں ریاست ءَ منی راہ ءَ بند ایت یا شپ ءِ نِسپ ءَ گوں ریاست ءَ کیت ءُ لوگاں گیرہ کنت ءُ پد ءَ شُما بزّگ بہ اِت ءُ من نہ گُشاں شُما منیگی دگہ اڑ ءُ جنجالانی دیم پان بہ بہ اِت۔ من ءَ اینگُر ءِ آرگ ءَ زھگ دل نہ بنت کہ اینگو بزّگ بنت ھانی ءُ ماھین ءَ جُست کن کہ اِد ءَ شُما چتو بزگ اِت بلے نوں ھانی ءُ ماھین آ وڑیں مردم نہ اَنت کہ بزّگی ءِ زنگ ءَ بہ جن اَنت بلے من گندگ ءَ آن اِش کہ چتو بزّگ اَنت، ھانی ءُ ماھین ماشاء اللہ مزن اَنت منی چُک کسان اَنت ھُدا مہ کنت ھُنرے بہ بیت دل ترک بنت، پمیشکا منی دل نہ گْوش اِیت اِش آرگ ءَ من ءَ وتی چُک بزّگی ءَ دل نہ بنت بِلّے یکیں مناں در پہ دراں چُکّاں چے ءَ در پہ در بکناں ءُ ھانی ءَ من ءَ ھال دات کہ یک روچے آتکگ اَنت لوگ ءَ واجھاں پَٹّ ءُ پول کُتگ بلے تو گُشتگ ھانی ءَ کہ منی چُکّ ءَ ھال مدے کہ پریشان بیت بَلے ھانی ءَ من ءَ ھال دات ءُ گُشت ئِے بلے مات ءِ گور ءَ چو مگوش کہ من ءَ ھانی ءَ ھال داتگ پد ءَ تئی مات گْوش اِیت منی چُک ئِے ھال داتگ۔ امّاں من اے چیزاں ھِچ پریشان نہ باں من زاناں اے ریاست وڑ وڑ ءَ کنت تھنا اے راہ ءِ مُساپر من نیاں اے راہ ءِ ھزاراں مُساپرانی لوگ ءُ جاگہ اِش آچ داتگ اَنت پہ لوگانی آچ دیگ ءَ دشمن سوبمند نہ بیت گیشتر مئے پگر مزبوت بیت ناکو ھیبتان ءِ یک لوگے پشت نہ گپت ئِے بلے ناکو ھیبتان ھما مردیں، پہ لوگانی سوچگ ءَ کس وار نہ بیت ما چوناھا گوں ایشی ءَ ھوار ایں بزگیں چد ءُ گیشتر بزگ نہ بئیں گپ باز کنگ بیت باریں نمدی ترا سر بیت اناں وانوک دیوک بیت اناں بلے تو وت ءَ پریشان مہ کن نوں ما منزل ءِ نزیک ءَ رس اِتگ ایں، انشاء اللہ درست دیم پہ دیم بئیں آجوئی رس اِتگ شھیدانی ھونانی برکت ءَ بس دوا کن اِت پہ کُل سنگتاں کہ اللہ سنگتاں سلامت بہ کنت سوب مئیگ اِنت انشاء اللہ۔۔۔۔ تئی زھگ ھسار بلوچ