ریڈیو زْرمبش بلوچی | ریڈیو زْرمبش بلوچی

دودمانی ئیں سْیاداں گْوں یک دیدارے رَجانک: ڈاکٹر شکیل بلوچ

دودمانی ئیں سْیاداں گْوں یک دیدارے  رَجانک: ڈاکٹر شکیل بلوچ

SEP

16
16 / 09 / 2022 نبشتانک 66

نبشتہ کار: ڈاکٹر زاھد گُل بلوچ سُھب ءَ مَاھلّہ وھدے کہ چہ واب ءَ بُست کرت چار آں مات ءِ تَب وش نہ اِنت، من وتی مات زُرت چہ وتی میتگ ءَ سداں مِیل دور کراچی ءِ نیمگ ءَ رھادگ بوت آں، پانزدہ ھَزار لیٹر ڈیزل ءَ چہ سرکیلیں بَس ءِ سِیٹ ءِ سر ءَ نندگ ءُ بیست ءُ چار کلاک ءَ پد ما اِسلامی ملک پاکَستان ءِ مزنیں شَھر کراچی ءَ سر بوت اِیں، مات ءِ جاور سک نگیگ اَت، اِے بْیگاہ ءِ وھد اَت، اشتاپ اشاپ ءَ من یک ٹیکسی یے باڑہ کرت ءُ دیم پہ نادراھجاہ ءَ رھادگ بوتاں، راہ ءَ سداں چَکر ما پُلوس ءِ پْوشاک ءِ تہ ءِ بدماشانی دپ ءَ وڑ وڑیں زاہ ءُ دژمان اِشکنگ ءَ ات آں، پاکَستان ءِ نامی ئیں نادراجاھے ءَ رس اِت ایں، ھود ءَ ھر یکے وتی جِند ءِ اُولاکانی سر ءَ نادراجاہ ءِ گیٹ ءَ پُترگ ءَ اَت، بلے مارا گْوشگ بُوت کہ ٹیکسی ءِ پُترگ ءِ موکل نیست، من وتی مات دست ءَ گپت ءُ اولی منزل ءَ رس اِت آں، ڈاکٹر نِندوک اَت۔ من وتی مات ڈاکٹر ءِ کْوٹی ءِ ڈَنّ ءَ نِندارینت پرچا کہ کْوٹی ءِ تہ ءَ مھلوک مُچ اَت، رش ءُ کش اَت، من جیڑ اِت کہ لمبرے گِر اِیں واتر کا اِیں، وھدے کہ من ڈاکٹر ءِ کْوٹی ءِ تہ ءَ شُت آں کاؤنٹر ءِ کِرّ ءَ سر بوت آں چار اِت کہ ھود ءَ بے کساس مردم اوشتوک اِنت، من ھم ودار کرت اوشتات آن ءُ وتی دویں دست ٹیبل ءِ سر ءَ اْیر کرت آں کہ منی باری بیت، بازیں اوشتگ ءَ چہ من سک ءَ دمبرتگ اَت ءُ وتی پاد ءِ لَنکک ماں کْوٹی ءِ پرش ءِ سر ءَ لَتارگ ءَ اِت آں کہ اناگت ءَ چہ پُشت ءَ کسّے ءَ منی پاد ءِ چْیر ءَ گْوں زور ءَ من ءَ لگَتّے جَت من سِٹّ اِت اوں وتی چَک ترّینت ءُ چار اِت کہ یک نیم اُمریں مردے ءَ را پینٹ ءُ پتلون ءِ پوشاک گْور ءَ اِنت ءُ اوشتاتگ، مَردک شکل ءَ چْو ھاندانی ئیں پنجاپی ءِ چھرگ ءَ جنَگ ءَ اَت ءُ آئی ءِ رِیش ءُ بروت ساتَگ اِت اَنت چَرپ چَرپ اَت ءُ من ءَ روک روک ءَ چارگ ءَ اَت، من جُست کنگی اِت آں کہ من ءَ تو پرچے ءَ لَگت جت، بلے منی گپّ ءَ چہ پْیسر آ منی سر ءَ بْرانز گپت ءُ گْوشت ئِے اِے! بلوچی اود ءَ بِہ چار۔۔۔۔ اِے وڑ چے ءَ چارگ ءَ ئے؟ تمیز ءِ سر ءَ اوشتات نہ کن ئے؟ پَرش ءِ سر ءَ ترا پادانی لتارَگ وش بیت ؟ جاھلیں بلوچی اوشتگ نہ زان ئے،۔۔۔۔۔ نہ گپ زان ئے،۔۔۔۔ نہ نِندگ زان ئے،۔۔۔۔ نہ پُچ ءُ پوشاک ءِ گْور ءَ کنگ زان ئے۔۔۔۔ ءُ نیکہ چمپل ءِ پاد ءَ کنگ زان ئے۔۔۔ آ ھمے پیم ءَ یکیں دِرچ ءَ من ءَ ھبَر ءُ بَد گْوشان اَت، کَش ءُ کِرّ ءَ نادراہ ءُ نرس گْوں اجبیں نِگاھاں روک روک ءَ من ءَ چارَگ ءَ اِت اَنت، آیانی نیم چَڑّی ءُ بنیانیں پوشاکیں ءُ ھازَگیں زالبول من ءَ ھمے پیم چارَگ ءَ اِت اَتاں گْوش ئے زاناں من یک اجبیں جناورے آں۔۔۔۔! ھمے مھلوک کہ مُدام مارا کاپِر ءُ روکپتی کارندہ (مغربی ایجنٹ) گْوشگ ءَ ساھتے ھم دَم نہ بر اَنت بلے وت اِد ءَ جاندر (ننگاہ) انت ءُ گردگ ءَ اَنت۔۔۔ من یک کسانیں نِگاھے وتی سر ءَ شانک دات ءُ وت ءَ را چار اِت کہ تاں منی گْور ءِ پُچ ڈیزلین انت، ڈیزل ءِ بْو انگت منی پُوشاکاں چہ آیگ ءَ اَت، منی پُچّانی سر ءَ جاھے جاھے ءَ سْیاھیں نِشان ھم ھست اَت، بیست ءُ چار کلاک ءِ سپَر ءُ پانزدہ ھزار لیٹر ڈیزل ءِ سر ءَ نِندگ ءُ پُچّ ءُ پْوشاکانی پَھک ءُ ساپی ءِ اُمیت دارگ یک اجب ءُ ھیرانے گپّے اَت۔ منی شلوار ءِ پادگ دِرتگ اَت، سَر ءِ مُود وتی پیم ءَ ٹال ٹال ءَ یلہ اِت اَنت، من بُونژاں بانژ اِت آں، دیم ھاک ءُ دنزین اَت، دو روچ اَت کہ من جان نہ شُشتگ اَت، دیم ءَ مردے ءُ جَنے بَزّگ بَزّگ ءَ من ءَ چارَگ ءَ اِتاں، زالکار ءِ مرد ءَ وتی ءَ دست منی نیمگ ءَ ٹال کُرت ءُ وتی کسانیں چُک ءُ جن ءَ را گْوشگ ءَ اَت کہ "اِے بلوچی مردم اَنت، بے چارگاناں اللّہ ءَ ھِچ نہ داتگ، نماز نہ زان اَنت، گپ کنگ نہ زان اَنت، ایشانی تہ ءَ برداشت نیست، نبشتہ کنگ ءُ وانگ نہ زان اَنت، بے کساس جاھل اَنت"۔ مرد ءِ جن ءَ وتی دَپ ءَ را چْوٹ کرت ءُ گْوشت کہ "اللّہ ایشاناں آباد بہ کنت، وش نسِیب اَنت کہ مُسلمانیں اِستانے ءَ نشتگ اَنت"۔ اِے ساھت ءَ کسّے منی سر ءَ کندگ ءُ مسکر ءَ کنگ ءَ اَت، کسّے من ءَ اِکلاکیات ءِ دروَنت دیگ ءَ اَت، کسّے من ءَ دودمان ءِ سْوج دیگ ءَ اَت۔۔۔۔۔ کمتری ءِ مارِشت منی اندر ءَ ودّان اَت، من روگ لوٹگ ءَ اِت آں، منی پادانی واک در اتکگ اَت، بلے من اِے تیوگیں نِدارگ بے کِمار کرت ءُ دل ءَ چہ درکرت اَنت ءُ کاؤنٹر ءَ را جُست کرت کہ ڈاکٹر ساھب نِشتگ ؟ کاؤنٹر ءِ نشتگیں مرد ءَ یک بلاھیں ٹَھکے جَت ءُ گْوشت کہ "اِد ءَ ھچ وڑیں ھِلاج مِلاج نیست، تو اِد ءَ چہ در ءَ بِہ رو، تیوگیں مردم اَبکّہ ءُ ھیران اَنت کس نہ زانت کہ اِے چْونیں مردم اَنت ءُ چہ کُج ءَ پیداک اَنت مئے مگزانی ورَگ ءَ "۔۔۔۔! منی اَرس شیپ گران اِت اَنت، من گِریواں گِریواں چہ کْوٹی ءَ  ڈَنّ در آیگ اِت آں، اِے ساھتاں ھر یکے من ءَ گنوک ءُ ابدالے پھمگ ءُ بے کِمار کنگ ءَ اَت۔ من وتی چمّانی اَرس پھک کرت اَنت ءُ ڈنّ ءَ در اھت آں، منی چمّانی دراتکگیں ارس منی مات ءَ دیست اَنت، من ءَ مات ءَ  گْوشت کہ "ابّا تو پَرچے گریو ئے؟ من وَش بیاں"۔ منی مات ھمے سرپد بوگ ءُ پھمگ ءَ  اَت زاناں بلکیں ڈاکٹر پہ ھلاج ءِ  واست ءَ  گْیش کلدار لوٹگ ءَ  اَنت، مات  پہ ھِلاج  ءَ مکن کنگ ءَ اَت کہ من وت ءَ ھِلاج نہ کن آں۔ من وتی مات ءَ  را ھما جاہ ءَ نِندار اِینت دیم پہ کینٹین ءَ  شُت آں کہ ورگی آپے کار آں۔۔۔۔۔ وھدے کہ من چہ کینٹین ءَ در اتک آن ءُ  چار اِت کہ ڈَنّ ءَ مھلوک مُچّ اِنت، رش کش اِنت، یک چیزے مردمانی دیم ءَ کپتگ ءُ  ایر اِنت، لس مھلوک ءَ وتی گْوانکو کش اِتگ اَنت ءُ تامُر جْوڑ کنگ ءَ اَنت، من ھم وتی گْوانکو چہ کِیسگ ءَ کش اِت مردمانی مُچّی ءِ کِرّ ءَ  سَر بوت آں چار آں کہ ھاک پہ سر منی مات زمین ءِ  سر ءَ کپتگ، آئی ءِ  سر ءَ چہ ھْون پِیزُران اِنت، لس مھلوک آئی ءِ  اکس ءَ کَشگ ءَ  اِنت، ھود ءَ ساڑی ئیں لھتیں ھازگیں جَنک کُوکار کنگ ءُ مات ءَ را گْوشگ ءَ اِتاں کہ "شَھادت بہ وان، شھادت بہ وان کہ تو جَھندم ءِ آس ءَ  چہ رکّ ئے"۔۔۔۔۔۔۔ مات بے توار اَت ، آئی ءِ  جْون سارت بُوت۔۔۔۔۔ مات ءِ سر ءِ کِرّ ءَ اوشتاتگیں یک زالبولے ءَ وتی دیم گْوں چپّ ءُ چاگرد ءِ لس مھلوک ءَ  کُرت ءُ گَپ ئِے بِنا کرت، "اِے بلوچی مردم اَنت، اِے مدام ھمے پیم اَنت، پریشانی ءِ ھچ گپّے نہ اِنت، اِے تِیوگ ءَ گنوک ءُ  ابدال اَنت، بس ایشانی واست ءَ  دوا بہ کن اِت کہ اللّہ ایشاناں ھْوش ءُ  اگل بہ دنت"۔۔۔۔۔، "چہ کْوٹی ءِ چَت ءَ جُپ جنت، الّم مِر اِیت"۔۔۔۔! زالبول ءَ  اِے گپّ گْوں زور ءِ پُرّ ءَ گْوشت ءُ آ جاہ ءَ چِہ رھادگ بوت ءُ  شُت۔