گچینی مراگش: آ پد ءَ پوج ءَ انگر کرت | اکترندیم

گچینی مراگش:آ پد ءَ پوج ءِ انگر ءَ اَت | اکترندیم | ڈاؤنلوڈ

مراگش:گچینی مراگش
بنگپ: یک شمبے 26 اپریل 2020 ءَ ،پروم کلگ کور یار مھمد بازار ءَ گوں دژمن ءِ لشکر ءَ جنگ دیان شھید بیتگیں سرمچار نور اھمد ء شیردل ، نواز ء ھاجی گلام ھسین ، ابدالمالک ء ھاجی گلام ھسین ، مومن ء مھمدازیم ءِ شھیدی ءِ پژدر
شنگ کنگ ءِ رمس:28 اپریل 2020
شنگکار: ریڈیو زرمبش بلوچی

آ پد ءَ پوج ءِ انگر ءَ اَت

اکترندیم

آ امر ءَ سک کسان اَت۔ چہ درساں کستر بلے سنجیدہ، بھادر، راستی ءِ منّوگر، وش لسان، مھروان، سنگتانی آئیڈیل۔ ہرکس ءَ را دوست، شپ ءُ روچ ، سھت ءُ دمان ، گوں جھد ءَ بندوک۔
چہ زندمانءِ وشیءُ تلباں گستا۔ ایوکا سنگت ، سنگتانی جیڑہ، جنگ، دژمن، دژمنءِ رپکءُ پلینڈیانی سر ءَ چارءُ بچار، آؤکیں بیھارانی دیم ءِ دارگ ءِ پھم ءُ سسّا۔

اسل ءَ اے گونڈل ھما کہ بی ایل ایپ ءِ کیمپءَ پہ جنگی ھنر ءِ ھیل کاری ءَ اھتگ اَت، چہ درستاں جتا اَت ، من ءَ دوست اَت۔

ہاہاہا۔ ۔ من چار اِت، ہرکس ءَ را دوست اَت بس گوں من گیش ہوار کپتگ اَت۔ من ءَ یاد اِنت کہ زمین جمب ءِ سال ءَ آئیءَ اناگتی تیر وارتگ اَت، پادءَ۔من ءَ ماسٹر کمال ءَ ھال کرت کہ سنگتءَ تیر وارتگ ما پیداک ایں۔ من وداریگ، دانکہ آ اھت اَنت۔ من اچ ساریءَ ڈاکٹرے گْوشتگ اَت۔ سنگت اھت اَنت۔ ڈاکٹر ءَ زدگ بیتگیں سنگت چار اِت ،ٹپ ششت ءُ درمان کرت۔ سوچن ،گولی، پٹی ھرچی کہ پہ آئی ءَ درمانی پکار اَت۔

سنگتاں ھال کرت کہ دمگ چہ پوج ءَ پر اِنت۔ زمین جمبءَ مردمانی کمکی گل دمگ ءَ شنگءُ تالان اَنت۔ من چہ ڈاکٹر ءَ جست کرت:سنگت چون اِنت، شھرے ءَ برگ لوٹ ایت یاکہ ھمد ءَ الاج بیت؟ ڈاکٹرءَ گْوشت :’’نا، مسئلہ نہ اِنت شر بیت۔‘‘ منی ناکو ءَ ھال اش کرتگ اَت کہ منی ھمراھے ٹپی اِنت۔ آئی ءَ من ءَ کڈّن کرت کہ وتی ھمراہ ءَ بہ یار لوگ ءَ مسئلہ نہ اِنت اد ءَ ڈاکٹر باز اِنت۔ شرتر الاج بیت۔ من ھو کرت ءُ چیروکانی لوگءَ شت آں۔

یک روچے مئے سیادے، کوھنیں ڈاکٹرے اہتگ اَت،ناکوءَ گْوشت کہ من گونڈلءَ پیشدار آں، اے کوھنیں ڈاکٹرے بلکن شرتر الاج کنت ئِے۔ من گْوشت شر۔ڈاکٹر مئے دمگ ءِ اولی ایم بی بی ایس ڈاکٹر اَت۔سکیں دل سپا ءُ دپ ھرابیں مردمے ات، تو گْوش ئے منی سر ءِ مھر اَت۔

گوں سنگت ءِ گندگ ءَ ڈاکٹر ءَ مار اِت کہ اے چہ زمین جمبءَ ٹپی نہ بوتگ۔ سبب ئِے زانت ءُ ناکو ءَ را گوشت ئِے کہ من سکءَ ترسوکیں مردمے آں بلے منی دل گْوش ایت اگاں گونڈلءِ سنگت بھیسہ کن اَنت، من ایشی ءَ را بر آں شھرے ءَ پہ الاج ءَ۔ اگن نا، گُڑاں من وت ھم روچ کا آں ، ایشی ءَ پٹی ءُ درمان کن آں۔ پیریں مردءِ چوشیں مھروانی آئیءِ درستیں ڈاکٹری سروس ءِ تہ ءَ نیست اَت،من نہ دیستگ اَت۔

چہ ھپتگے ءَ گیش ھم روچ اے ڈاکٹر اھت، سنگت ءِ الاج ئِے کرت۔ من اے کسہ زباد ءَ گْوشت: زباد ءَ کند اِت، گْوشت ئِے: من ءَ باور نہ بیت اے مرد ھم انکلابی بوتگ۔

کمکی کارانی نیمون ءَ پوج ءَ وتی پلینڈی بندات کرتگ اَت اَنت۔ بی این ایم ءِ سنگتانی کمکی کیمپے ءِ سر ءَ پوج ءَ ارش کرتگ اَت، ما ھم پد ءَ واتر، دیم پہ کوھاں۔ وھد گوزان اَت۔ پاکستانی پوج چو مدگ ءَ بلوچ ڈیھ ءَ کپتگ ات۔ سنگت ھر کس وتی کاراں گلائیش۔ بلیدہ زامران ءِ براس کشیں ندارگ بدل بوت انت۔ بلوچ ءُ بلوچ ءِ جنگ گوں دژمن ءَ گیش اتگ اَت۔ بلوچ جھد ءِ ھبر بلوچ ءِ یک یک لوگے ءَ سر اَت۔ ھر نیمگ ءَ لاش تلام اَت اَنت۔

پد ءَ۔۔۔

گْوستگیں ماہءَ من ءَ تاھیر ءَ ھال کت کہ پیرک گوں سنگتاں پوج ءِ انگر ءَ کپتگ۔ جنگے، بلائیں بوتگ۔پوج ءِ باز سپاھی جنگ بوتگ ءُ مرتگ۔ بازیں سنگتے درکپتگ بلے پیرک ءِ ھال نیست۔ دل ءَ ھزار راہ دئا دات، ھزار جیڑ اِت۔ پد ءَ اے دگہ بیگاہءَ پیرکءِ ھال رس اِت کہ سلامت اِنت۔ اللہ ءِ شکر گیپت۔
من ھال کت: بھتاور ترا من دو ماہ اِنت گْوشگ ءَ آں کہ بہ یا ایمنیں جاھے ھال کن ایں، کار ھست۔ تو ئے کہ شپءُ روچ گوں ھمے پوج ءَ چاپءَ گٹ ئے۔جنگ بابا تھنا پوج ءِ جنگ نہ اِنت دگہ بازیں کارے کنگی اِنت۔

آئی ءَ کند اِت: شر واجہ کا یاں ، لھتیں روچءَ پد اتک۔ ھال بوت ، سک اشتاپ اَت۔ واجہ من رو آں، کردی سپرءَ تیار اِنت۔ رستم ءِ سنگت بزگ اَنت، ٹھینگی اَنت۔ من گْوشت: ’’بہ دار کمو گونڈواں بہ گند، پد ءَ بہ رو‘‘ بلے نا اے ورنا ءِ کرد، کارءُ گپ، ھرچی پہ سنگتاں، جنگءِ بابتءَ۔ ۔ پارٹیءِ کار بس دگہ ھچ نا۔ آئی ءَ ھمے شپءَ من ءَ میسج داتگ اَت۔ سنگتے ءِ جست کرتگ اَت، من پسو داتگ اَت۔

سھب ءِ چار بج ءَ من ءَ لالا ءَ چہ وابءَ پاد کرت۔ گْوشت ئِے زامرءَ ھال کن۔ من پون زرت۔ تاھیر ءِ میسج اھتگ اَت ھال کن [جلدی]۔ من زامرءِ نمبر جت۔
ھال پد ءَ ھمیش اَت کہ پیرک انگر اِنت، فوج ءِ انگر ءَ اِنت۔ بس نادز رسی، بیوسی۔۔ ھیال اوشتات۔ پدءَ ھمے امیت کہ سنگت در کئیت۔
بلے داں گڈی تیرءَ جنگءِ دانک، آئی ءِ کلوہ پہ راج ءَ سر بوت، من ءَ۔ شیرکنیں بچکندانی ھیال منی ارواہ ءَ ایر رچان اَت۔

ھیال چو گروک ءَ دور جنان اَت اَنت دیم پہ تمردیں شیھک ءِ نوبتءَ۔: شیھک ءِ ھمراہ بالاچ اَت۔ سنگت گْوش اَنت کہ بالاچ ءَ اگاں چہ شیھک ءَ دل بہ زرتیں گڑا اے دگہ سنگتانی ھواری ءَ در اتکگ اَت بلے بالاچ ھکل دیگ ءَ اَت سنگتانءَ کہ لگور مہ بہ اِت،مارا بہ جن اِت۔ سنگتے ءَ را توار پر جت ئِے کہ سگریٹے روک کن۔ ھو ڑے گل زمین تئی بچانی۔ ۔ بالاچ ءِ گڈی دانک۔

پیرک ءِ ھمراہ گلاب اَت کہ جنگانی کسھانی بامرد اَت۔ آ پیرک ءِ گڈی کلوہ ءَ پہ سنگتان سرَ کنت۔۔ وت ھم چہ سنگتاں ھک پھلی کنت۔ بلے جنگ ئِے داشتگ اَت۔ ادارکے ءَ سنگتاں دل ایکیم کرتگ اَت کہ بہ گندئے سنگت جنگ بوتگ۔ بلے ادارے ءَ پد گلابءِ نمبر ءَ کار کرت۔ سنگت ھل کن ، گْوش ایت:من دو لگور جتگ ایشانی تیر زرتگ اَنت، جنگ دیگ ءَ آں، ایش منی نزیک ءَ اہت نہ کن اَنت۔

من سنگت کڈن کرت کہ بہ گْوش ئِے:وت ءَ سنبھال داں کہ شپ ءَ بہ گندئے دشمن وتارا داشت مہ کنت پرچا کہ ھال رسگ ءَ اَت کہ لگوریں لشکرءِ بازیں گاڑی وتی ڈونڈانی کش ءُ روپءَ گٹ اِنت۔ بازینےءَ چہ جنگءَ پد داتگ، جستگ َانت۔ راستے کہ لگوریں لشکر گلاب جانءَ سر نہ بوت،گن شپ ھیلی کاپٹرانی تیرگواریءَ گلاب جان شھید کنگ بوت۔ پدءَ کسھے آسر بوتءُ پیرکءِ شیرکنیں بچکندانی ھیال منی ارواہ ءَ ایر رچان اَت۔