نبشتہ کار: در بی بی
رجانک: سرباز وپاؔ
دومی بھر:
ھوا ءِ پت ءِ شھیدی ءَ پد گس ءَ داں لھتیں روچ ءَ وھد اُوشتاتگ اَت۔ گس ءِ اندر ءَ تھت چوناھیا ایر بوتگ انچوش کہ آ واتر بیت ھاکاں ساپ کنت ءُ نند اِیت۔ پس ءِ توپک گوں دیوال ءَ تِکہ داتگ ءُ ایر اَت۔
چاگرد ءِ تہ ءَ اے بدگمانی ھست کہ پس ءِ مڈّی تھنا بچکاں رس اِیت، بلے منی رد ءَ بلوچستان ءِ لھتیں مڈّی گوں نام ءَ نہ بلکیں گوں ھون ءَ بندوک اِنت۔
ھوا ءِ بچکند سک شوک اِت اَنت، اگاں چہ دور ءَ کسے ءَ بہ دیستیں گڑا داں دیر ءَ اُوشتاتگ اَت ءُ ھوا ءِ پہ بچکندگانی چارگ ءَ وھد کشگ ءَ چک ءُ پد نہ بوتگ اَت۔
ھوا ءِ رد ءَ پہ لھتیں گپانی راست کنگ ءَ زبان نہ زندگی درکار اَت۔
آئی ءِ پس جنگ ءَ شُتگ اَت انچوش کہ چونیں مردمے وتی نام ءِ نیمگ ءَ واتر بہ بیت۔ گوشگ بیت کہ شھیدی ءِ روچ ءَ آئی پادانی ھاک سبک بوتگ اَنت ءُ ھما روچ ءَ سما کپتگ کہ ھوا ءِ بچکند پہ پس ءَ شُتگ اَنت، زیبا!
وھدے کہ ھوا وتی پس ءِ توپک ءَ دست سک کرت گڑا آئی ءَ انچوش گمان بوگ ءَ اَت انچوش کہ آئی پس ءَ وتی دست آئی دست ءِ سر ءَ ایر کرتگ اَت، توپک گران نہ اَت، بلکیں آشنا اَت۔
آئی چہ کس ءَ موکل نہ گپتگ اَت، آئی مار اِت کہ پہ پرز ءِ پیلو کنگ ءَ کئے موکل گیت؟ وھدے آئی توپک چست کرت گڑا آئی ءَ گمان کرت کہ آئی توپک ءِ دروشم ءَ وتی پس ءِ لنکک گپتگ اَت، آ وتی باتن ءَ سبر کنگ ءَ اَت۔ ھوا جنک نہ وتی پس ءِ ھمپگر بوگ لوٹگ ءَ اَت ءُ ھمے گمان کنگ ءَ اَت پُشپد پدکنز نہ بنت۔ آ زمین آشکانی وڑ ءَ گوں بچکندگاں دیم ءَ جنزگ ءَ اَت۔
آ چہ وتی گس ءَ انچوش درکپت کہ ھما پیم کسے چہ وتی جاہ ءِ زانگ ءَ پد پاد کئیت ءُ سر ءَ چست بہ کنت۔
جنگ ءَ ھوا ءِ گندگ ءَ کس ھیران نہ اَت، چی ءَ کہ بلوچستان ءَ ھیران بوگ ءِ گنجاھشت باز کم بیت۔ آ مڑگ ءُ کٹگ ءَ اَت، ءُ میڑ ءَ آ وت ءَ زوال کنگ ءَ نہ اَت، وت ءَ مھکم کنگ ءَ اَت۔
وھدے کہ پہ زانت مرگ ءِ پیسلہ کرتگ اَت گڑا آ دیم پہ مرگ ءِ نیمگ ءَ روگ ءَ نہ اَت، آ زندگی ءِ نیمگ ءَ جُنزان اَت، تچان اَت، چیھانٹ چیھانٹ ءَ ھمے گوشگ ءَ اَت کہ مرگ پہ ھک اِنت، بلے پہ مکسد ءَ مرگ ءَ گْورامباز کنگ ءِ ھما جوزگ بیت، آ بلکل ھما پیم بیت ھما وڑ ءَ شھید بوتگیں پس ءَ زند ءَ بہ گند ایت ءُ گْورامباز بہ کنت۔
آ وتی پس ءَ گوشگ لوٹ ایت کہ آئی سر چست کرتگ ءُ وتی مڈّی آؤرتگ۔
کہ آئی زمانگ مان نیارتگ اَت ءُ آ گوں دیم ءِ سنگتاں اُوشتاتگ ءُ مڑ اِتگ۔
ھما جاہ کہ اُود ءَ پد کنز بوگ ءِ راہ نیست ءُ دیم ءَ اشک ءِ کسہ بیت، آ مانشانی تہ ءَ نہ کتابانی تہ ءَ ایر کنگ بیت۔
چہ ایشی پد ھچّی بے مانا نہ بوتگ۔ مردم وتی ھساب ءَ زند گوازین اَنت، کوہ وتی جاہ ءَ اُوشت اَنت، بس بلوچ سرڈگار ءِ سر ءَ پہ ھمے گپ ءَ ایمان آؤرتگ کہ باز نام کبرانی سر ءَ نبیسگ نہ بیت آیانی کسہ نبیسگ بنت۔
بلوچ سرڈگار ءِ سر ءَ کسے رسول ھمزہ توپ بیت کہ آ روی ءِ کسھے ءَ نبیس ایت یا کسے گابریل بیت کہ اورلیانو بوئندیا ءَ نبشتہ کنت۔ ایشی ءِ بلوچستان ءِ کنڈے ءَ ھوا یے وان ایت وتی سرڈگار ءِ سر ءِ زورگپتی، زوراکی ءُ پہ پجار ءَ آشوبی بہ بیت ءُ بلوچستان ءِ ھند گْوادر ءَ جنگ ءِ بھر بیت ءُ وتی سنگتانی گون ءَ پہ بچکندگے وتی مرگ ءِ ودار ءَ کنت۔
