اے جنگ راجی جنگے، زاتی نہ

نبشتہ کار: نِھال بلوچ

واجہ سردار یار مھمد تو کہ چو لجّ ءُ گیرت ءِ گپّ ءَ کن ئے، گڑا مھرنگ گوں ھمراھاں ریاست ءِ زندان ءَ بندیگ ءُ باریں چونیں سکّیانی دیمپان اِِنت، اُود ءَ کُج ءَا اِنت تئی گیرت؟

مرچی بلوچ زالبول وتی گیرت ءِ پھازگ ءِ واستا وت تُپنگ ماں کوپگاں زُرتگ ءُ وتی براسانی ھممراہ ھمکوپگ اَنت، پہ وتی گیرت ءُ ننگ، زمین ءِ ھاتر ءَ جنگ ءَ اَنت۔ تئی ننگ ھما روچی مرتگ کہ بلوچ ءِ کسانسالیں جنک چِست کنگ ءَ پد گار ءُ بیگواہ کنگ بنت۔ آیانی تہ ماہ جبین ، نسرینہ، پرزانہ، پاتِمہ، رھیمہ، ھیرنسا ءُ دگہ بازین زالبولے ماں زندان ءِ تھاریں کوٹیاں بندیگ ءُ بیگواہ اَنت۔ اے درگت ءَ کُج اِنت تئی بلوچی ءُ گیرت؟

واجھیں سردار تئی اے جنگ زر ءِ جنگ اِنت ننگ ءِ نہ، اگاں تو پہ راستی مزن زھرگ ءُ بلوچ ءَ گیتے ءِ واھُند ئے، گُڑا پادا وتی ھما جنکاں چہ دُژمن ءِ زندان ءَ آجو کنگ ءِ جھد ءَ بہ کن کہ آ لگوریں دژمن ءِ دست ءَ وڑ وڑیں سکّیانی دیمپان۔ اگاں تو گیرت ءِ شیر میتکگ، گڑا پہ گیرت ءِ پاسپانی ءَ جنگ بہ کن کہ آ زورگر ءِ دست ءَ ھروچ زوال آماچ ءُ میتگانی میتگ ءَ اے آس کپتگ، بلے تو پہ لبّ ءُ متاہ زندگیں سردارے ءُ زر دوست کدی پہ وتی ایردستیں زھمے نہ جنت۔

واجھیں سردار! من شپ ءِ ساھت سَے ءَ سما کُرت تئی بیانے دیست، منی زِھن ءَ پرتو یک نپرتے ودی بوت۔ چوش کہ من یک لس بلوچ زالبول آں، پمیشکا منی دستاں ند زُرت ءُ نبشتہ کنگ بندات کرت پہ تئی ردیں پیسلہ ءَ۔ نالت شمارا گوں وتی وتگڑیں سرداری ءَ بات، بلے بلوچ نوں دور شُتگ ءُ شما ھزار جھد بہ کن اِت سوبین نہ بہ اِت۔ چوش کہ سردار یار مھمد یک نامگپیں بلوچے ءُ آ مرچی کئیت ءُ گْوش اِیت کہ من بلوچ لبریشن آرمی ءِ ھلاپ ءَ جنگ کناں، ءُ ما شما پیسر ءَ سرپد کہ اے گداریں سرداراں مدام بزگیں بلوچ راج ءِ سر ءَ رھم نہ کرتگ۔مرچی بلوچ راج چیرجنگی ءِ رِد ءَ دژمنے ءِ گوم ءَ جنگ کنگ ءَ اِنت، ھمے واجھیں گدار کئیت ءُ جار جنت کہ من بی ایل اے ءِ ھلاپ ءَ جنگ کناں ، بلے اے توامیں رِپک ءُ پندلانی پُشت ءَ زورگریں ریاست اِنت ک آ بلوچ راج ءَ ایرموش، بھر ءُ بانگ کنگ لوٹ اِیت۔

بلوچ راج اے درگت ءَ سرپد بہ بیت کہ آ یکے راجے، آ رند، مری، لاشاری ءُ تھنا دگہ ٹکّے نہ اِنت، بلکیں بلوچ یک راجے ءُ بے مٹّیں سرڈگارے ءِ واھُند اِنت۔ پمیشکا پہ بلوچ ءَ ھژدری اِنت کہ آ وتی راجی نام ءَ زندگ ءُ آیوکیں پدریچ ءِ باندات ءَ رُوژناہ بہ کنت۔ اے بھر ءُ بانگی مارا روژنائیں آکبتے نہ دنت، ھما کہ راج ءِ گدار ءُ پہ چندے کلدار ءَ وتی جند ءِ کُشگ ءُ کوشارینگ ءَ ھوار ءُ ھمدست انت، آیاناں وتی راجی زندمان ءِ بابت ءَ جیڑگی ءُ چرے راجدْروھی کاراں دست کشّگی اِنت کہ باندا راجدپتر ءِ توکا ملامت ءُ میاریگ مہ بہ اَنت۔

اگاں کسے انگت چو گدارانی داب ءَ وتی راج دُژمنی ءِ سِلکاریاں چہ دزکش نہ بیت، گُڑا آ پہ سِتک بہ زانت کہ راجدپتر  گداراں شرّیں نامے ءَ کدی یات نہ کنت، گُڑا بلوچ ءِ ھر زھگ بہ جیڑ اِیت ءُ وتی سر ءُ چِٹ ءَ بہ گیت کہ آئی دست انگت راج دُژمنی ءَ ھوار اِنت۔

چی ءَ کہ اے جنگ یک راجی جنگے، کسے ءِ زاتی جنگ ءُ واھشتے نہ اِنت۔ پمیشکا من وتی گْوھار ءُ مکھیں ماتاں، کماش ءُ یلیں براتاں گْوشاں کہ آ بیا اَنت اے جنگ ءَ ھوار ءُ سردار یار مھمد رنگیں گداراں جار ء بادشاھی بہ گْوش اَنت کہ واجہ ما تئی رئیت ءُ ایردست نہ اِیں،  ناں کہ تئی واجہ گلامی ءَ منّ اِیں، بلکیں ما پہ وتی راجی آجوئی ءَ جنگ ءُ جھد کنگ ءَ اِیں دانکہ باندا مئے آیوکیں پدریچ آجو ءُ وشھالیں زندے ءِ واھُند بہ بیت۔

آجوئی زندگ بات۔