من ءَ گوں کتاباں مھر اَت

نبشتہ کار: ممتاز بلوچ

کتاب من ءَ چو بھشتیں گلزمین ءَ دوست اِنت، پرچا کہ کتاب منی واستا یک جلواہ ناکیں آدینکے ءِ ییم ءَ ساپ ءُ زیبا اِنت۔ من ءُ کتاب یک ءُ دومی ءَ گوں بندوکیں، اگاں من چہ کتاباں دور بہ باں گڑا اَچ من رو ءُ مجگ، زندگی ءِ آشنائی گِستا بہ اَنت۔ چی ءَ کہ کتاب من ءَ زانت ءُ سما دنت، وھدیکہ من کتاب ءِ وانگ ءَ بندات کناں گڑا من ءَ تاھیر رس اِیت۔ من وشھال، رنج ءُ گماں چہ دور باں، منی ھیال گوں کتاب ءَ بندوک اِنت۔ پرچا کہ کتاب ءِ بلاھیں ارزشتے، پہ درور، اگاں بنی آدم کتاب ءِ ارزشت ءَ بہ زانت ءُ شرّیں وڑے ءَ سرپد بہ باں گڑا آ یک شوکتریں زانتکارے بیت۔

چوش کہ کتاب ءِ مھر گوں اِنسان ءِ ھُب ءُ واھِشت ءَ بندوک اِنت، منی جند ءِ واستا کتاب یک کاگد ءِ تاکے نہ اِنت، بلکیں منی سرجمیں دنیا اِنت۔ وھدیکہ من کتاب ءَ پچ کناں من ءَ ھمے سما یا کہ مارِشت بیت کہ من یک گاڑی یے ء سوار ءُ دیم پہ سپرے ءَ روگ ءَ آں۔ ایشی مکسد ھمیش اَت کتاب وان ئے شَوکیں منزل ءَ سوبین بہ ئے ، کتاب ءِ تاک تاک (page) ءِ تہ ءَ شوک ءُ زیبائیں ھیال ءُ لیکہ ھَست بزانکہ شریں سوج ءُ ھیال، نوک نوکیں راہ در کئیت۔ انچوش کہ انسان کتاب ءِ ارزشت ءَ بہ زانت ءُ شریں وڑے ءَ سرپد بہ بیت، گڑا کتاب ءِ مھر گوں بنی آدم ءَ بندوک اِنت۔

من ءَ ھمے سما بیت دنیا ءِ توکا انسان ءِ اِیماندار تریں دوست ءُ سنگت کتاب اِنت، کتاب کدی دگا نہ دنت ءُ ھر وھد ءَ تئی ھَمراہ اِنت۔ ھمے کتاب مارا اِلم (knowledge) دیگ ءَ اِنت ، ھمے کِتابانی بدولت ءَ اِنسان دیمروئی کنگ ءَ اِنت۔ وڑ وڑیں کار سازگ ءَ اِنت ، کتاب ءَ چہ شوکتریں چیز من نہ دیستگ۔
چوناھیا منی کوٹی ءَ وڑ وڑین کتاب ایر اِنت، من وھدیکہ وتی تھاریں کوٹی ءَ رواں گڑا گوں کتاباں دُچار بہ آں۔ کسے ءِ سُد ءَ نہ باں، گوں کتاب ءَ سر ءُ دستاں، اگاں کدی پریشان باں گڑا سگریٹ ءِ ٹالے کش آں۔ منی ھمے تھاریں کوٹی گوں سگریٹ ءِ دُوتاں گُپار اِنت، گوش ئے چراگے روک کُتگ۔

چوناھیا من پلاسپرانی کتاباں واناں، پرچا کہ من ءَ وت philosophy ءِ شوک ھست۔ ھمے وھد ءَ من ءُ منی دو سنگت وانَگجاہ ءَ روگ ءَ اَت اِیں دیم پہ یونیورسٹی ءَ، گڑا من ءَ یک کتابے دست ءَ اَت آئی کتاب ءِ نام ”فیمنسٹ کیوں نہیں؟“ اَت۔ ھمے دوھینانی میان ءَ یک سنگتے ءَ گْوشت: ”تو گنوگے ئے، ترا وتی سُد ءُ سما نیست تو ھَرابیں کتاب وانگ ءَ ئے۔ اے کتاب شر نہ اِنت۔“ من ھمے گْوشت یار کتاب ءَ زان ءَ چون اِنت؟
اے منی وتی جند ءِ شوک اِنت، من ءَ ھر وڑیں کتاب ءِ وانگ ءِ شوک اِنت۔ اے منی وتی (perspective) اِنت۔ پرچا کہ پلاسپر ءُ شریں زانتکار ءِ واستا ھر وڑیں کتاب ءِ وانگ ھژدری اِنت، من ءُ چوشیں زانتکار ءُ پلاسپرے نہ آں۔ اگاں یک اِنسانے جوانیں زانتکار ءُ پلاسپرے جوڑ بوگ لوٹ اِیت، گڑا گیش ءَ چہ گیش کتاب بہ وان اِیت۔ کتابانی تہ ءَ شوکیں لبز ءُ ھیال ھست، کتاباں چہ دگہ دری لبز گندے۔ ھمے کتابانی بدولت ءَ بازیں چیر دربر ئے، وانگ انسان ءِ تہ ءَ زانت ءُ سما پیداک کنت۔ کتاب وانگ ءَ چہ ابید انسان چو جانوَر ءَ گندگ بیت۔

چوش کہ من ءَ باز مردم ءَ گْوشتگ تو گنوگ ئے، کتاب چے ءَ وان ئے؟ وتی کورس ءَ بہ وان ءُ نوکری بہ کن آسودگ بہ ئے، ترا کتاب ءِ وانگ ءَ ھچ نہ رس اِیت ءُ کتاب ترا گنوگ کن اَنت۔ اگاں من پہ یک سکسی کتاب ءِ وانگ ءَ گنوگ بہ باں ، گڑا چوشیں بازیں زانتکار ءُ کْواس ھست آیاں وڑ وڑیں کتاب ونتگ گڑا آ گنوگ بوتگ اِت اَنت، آ مردماں سکس ءِ باروا ونتگ ءُ زیات پٹ ءُ پول ھم کُتگ، پرچاکہ سکس پہ انسان ءَ ھژدری اِنت۔ مزن مزنیں پلاسپراں سیکسی کتاب (Sexual book) ونتگ ءُ سرپد بوتگ اَنت، پمیشکا ھر کار ءِ سرپد بوگ ھژدری اِنت۔ اے درگت ءَ بلوچی ءَ بتلے گْوش اَنت ”ھر چے زانت ھلواہ چے یے “
ایشی ءِ متلب ھمیش اِنت کہ کتابانی تہ ءَ پت ءُ پول باز زلوری اِنت۔ کتاب ھما رُژن ءِ کَندیل اِنت وھدیکہ یک تھاریں کوٹی یے ءِ توکا یک چراگے رُژنا ءُ آشنا بیت۔ البت پہ کتاب ءِ وانگ ءُ دربرگ ءَ انسان ءِ رُو ءِ مجگ رُژنا بیت، انسان چیزّانی پھمگ ءِ جُھد ءَ کنت۔ ھَرابی ءُ شری ءِ پرک ءُ درک ءَ زانت ءُ سر پد بیت، اے گڑا کتاب ءِ بدولت اِنت۔

کتاب مئے واستا یک مال ءُ مڈی یے، وھدیکہ ما کتاب ءَ پچ کن اِیں گڑا مارا ھمے سَما بیت کہ ما یک کیمتی ئیں دَروازَگے پچ کُتگ۔ اے کتابانی بدولت اِنت کہ کُل سنگتان جُھد کُرتگ ءُ انگت جُھد کنگ ءَ اَنت۔ سیاسی پڑ ءَ جُنزگ ءَ اِنت، شوکیں رنگے ءَ وتی بلوچ راجمان ءَ دیم ءَ برگ اَنت۔ پہ درور اگاں یکے ءَ کتاب نہ ونت، آ کتاب ءِ مھر ءِ ارزشت ءَ نہ زانت۔ پہ درور اگا ما ڈاکٹر پاروک بلوچ ءِ مسال ءَ بہ دے اِیں، گڑا آ یک مزن پگریں انسان ءُ کتاب دوست ئے۔ اگاں ما بہ چار اِیں گڑا ڈاکٹر ءِ سیادی گوں کتاباں بندوکی بوتگ، پرچا کہ ڈاکٹر ءَ وتی زند گوں کتاباں سرجم کُتگ۔ پد ءَ سیاسی پڑ ءَ باز زانتکار بوتگ، آئی ءَ باز کتاب نبشتہ کُتگ، بلوچ راجمان ءِ درد مار اِتگ، ایوک ءَ بلوچ ءِ درد نہ، بلکیں کُلیں بلوچستان ءِ درد مار اِتگ ئے۔

آئی ءَ ایوک ءَ وت کتاب نہ ونتگ، بلکیں وتی سرجمیں زند بلوچ راج ءَ را داتگ پہ وانگ ءَ۔ بلوچ چاگِرد ءِ پڑ ءَ سیاست، دود ءُ ربیدگ، سیاسی روایات، دودمان ءِ آئی کرّ ءَ یک بلائیں ارزشتے بوتگ۔ چوش کہ کِتاب دوستیں انسان ھر وھد ءَ سوال کنت، پٹ ءُ پول کنت، شریں راھے ءِ درگیجگ ءِ جُھد ءَ کنت۔ ڈاکٹر پاروک بلوچ کُلیں بلوچستان ءُ بلوچ راج ءَ اے پیھام ءَ دنت کہ اگاں تو بلوچ ءِ گْوستانک ءَ پھمگ لوٹ ئے، گڑا پتو الم اِنت کہ کتاب بہ وان۔ کتاب ءَ گوں دوستی بہ کن، گڑا تو شریں وڑے ءَ سرپد بہ ئے کہ بلوچ کئے بوتگ ءُ چہ کُج ءَ اتکگ؟
پد ءَ سیاسی پڑ ءَ باز زانتکار ءُ آئی ءَ باز کتاب ھم نبشتہ کُتگ۔ بلوچ راجمان ءِ درد ماراِتگ، ایوک ءَ بلوچ ءِ درد نہ، بیں کُلیں سرجمیں بلوچستان ءِ درد پھم اِتگ۔ ھمے رنگ ءَ کتاب تھنا یک کتابے نہ اِنت، بلکیں کتاب یک ھاموشیں اُستادے۔ اگاں یک مردمے گوں کتاب ءَ دوستی بہ کنت، آ کدی تھنا نہ بیت۔ چرے واستا بلوچ راج ءَ را ھمے وڑیں کتاب دوستیں انسان لوٹ اِیت دانکہ آ وتی آیوکیں پدریج ءَ دیم ءَ بہ بارت ءُ سوبین بہ کنت۔ پمیشکا کتاب رُژن ءِ چیدگ ءُ رُژن ءِ کندیل اِنت، اے درگت ءَ منی واھگ اِنت کہ بلوچ بات اِت، کِتاب دوست گوں راج ءَ ھوار بات اِت۔ سنگتاں جُنزان بات اِت گوں کتاب ءَ ھوار۔