نبشتہ کار: زِر اُوست بلوچ
الی جان ھما کرد ءِ کارست بوتگ کہ آئی ءِ کرد ءَ آ مرگ ءَ چہ پد ھم زندگ کتگ۔ آئی ءِ ھیال ءُ لیکہ ءَ چہ مئے آیوکیں پدریچ ھم درونت زورگ ءَ اِنت ءُ دگنیا ءِ ھمک کنڈاں آئی ءِ نام اِنت، الی جان چہ کسانی ءَ راجدوست ءُ وتن دوستے بوتگ۔ اگل ءُ ھوش ءِ آیگ ءَ گوں آئی ءَ وتی راج ءِ بزگی مار اِتگ ءُ وتی زمین ءِ گماں گوں ھوار بوتگ۔
من داں وتی سر چست کتگ الی ءِ نام اِش کتگ کہ اے میتگ ءَ یک ورنایے ھست، آ کوہ ءَ وپتگ ءُ پہ زمین ءِ آجوئی ءِ ھاتر ءَ جنگ ءَ کنگ ءَ اِنت۔ ءُ اے ھم اِش کتگ کہ آ چہ کسانی ءَ پاکستان ءِ زندان ءَ بندیگ بوتگ ءُ اے زالمیں ریاست ءِ لٹّ ءُ کٹّانی چیر ءَ بوتگ۔ پمیشکا آئی ءِ دل ءُ سینگ ءَ پہ زمین ءَ مھر بوتگ۔ اِنچو بزّگی ءَ چہ پد آئی ءَ پروش نہ وارتگ، بلکیں گیش مھکم بوتگ۔ چہ بندی جاھاں آجو بیگ ءَ پد آئی ءَ انگت گلامی کبول نہ کتگ، بلکیں آئی ءَ گوں زمین ءَ گیشتر مھر بوتگ ءُ گیشتر مھکم بوتگ۔
دژمن ءَ تھنا نبیل جان زندان ءَ بندیگ نہ کتگ، بلکیں آئی ءِ مات، پت، برات ءُ گْوھار کل تنگ کتگ اَنت۔ ھمک روچ آئی ءَ نبیل جان ءِ گس ءَ بیڑ برتگ ءُ مردم تنگ کتگ اَنت۔ ھمے جیڑگاں گوں کہ نبیل واتر کنت، بلے نبیل ءَ ھجبر کمی نہ منّ اِتگ۔ نبیل جان ءِ کرد ءَ نبیل مرگ ءَ چہ پد ھم زندگ کتگ، آئی ءِ پگر ءُ ھیال مئے ھمراہ اَنت۔ آئی ءِ ھیال مارا مھکم بوگ ءِ سکین ءَ دنت۔ اے ھبر راست اِنت کہ آ مرچی ابدمان ءُ چہ مارا گسر کپتگ، بلے آئی ءِ گْوشتگیں ھبر مئے دلانی تہ نکش اَنت۔
آئی ءِ گوشتگیں ھبر مدام مئے دیم ءَ اَنت مارا مھکم کن اَنت، ءُ اے راہ ءَ راھے کن اَنت۔ دژمن مدام نبیل جان ءِ ترس ءَ گار بوتگ۔ نبیل جان تھنا ڈیھ ءِ پاسپان نہ بیتگ، بلکیں وتی میتگ ءِ ھم پاسپان بوتگ۔ کیچ ءِ ھر کنڈ ءَ آئی ءِ نام بوتگ، بلے بژن مروچی گْوش ئے آئی ءِ نہ بوگ بلاھیں تاوانے سما بیگ ءَ اِنت۔
چہ نبیل جان ءَ پد کیچ پرشتگ، میتگ گْوش ئے گیمرتگ اَنت، درست مٹ بوتگ اَنت، میتگ ءِ کلیں ندارگ بے لزّت ءُ ھر گْور ءَ ابیتکی اِنت، میتگ ءِ کوہ ءُ کور چیھال جن اَنت ءُ آئی ءَ توار پِر جن اَنت۔ ھمک ندارگ ءِ وداریگ اِنت۔
من ھردے کوھاں رواں شھید ءِ ھمے ھبر منی دیم ءَ اُوشت اِیت، آئی ءَ مدام گْوشتگ: ”ھردے منی سر وتی میتگ ءَ کپ اِیت، شپ وتی تھاری ءَ مان جنت۔ گڑا من کوھانی سر ءَ اُوشتاں میتگ ءِ سرجمیں گساں چاراں منی چم وھدے گسانی رُژنائی ءَ کپ اَنت تاں گنداں میتگ ءِ مردم واب اَنت۔“
مروچی ھمے کوہ آئی ءَ گیر کار اَنت، مئے سرجمیں کیچ گوش ئے چورھے کت ءُ شت۔ نبیل جان ءِ ترس ءَ دژمن گار بوتگ، پرچا کہ وھدے نبیل شھید کنگ بوت رستراں آئی ءِ جون ھم نہ دات کہ بوت کنت ھمے ھم پاد بئیت ءُ پد ءَ من ءَ بہ جنت، بلے آ انچو ترس ءَ گار اَت۔ آئی اِنچو ھم نہ زانت کہ مُرتگیں مردم پاد اَتک ءُ جنگ دات نہ کن اَنت۔
نبیل ءِ شھیدی ءَ پد ھردے آئی ءِ گُڈّی جنگجاہ ءَ دُژمن جَنَگ بوت، آئی ءَ ھمے سما بوت کہ نبیل ما کُشتگ بلے اے انگت گیش نبیل دْروشم ءَ من ءَ جَنگ ءَ اَنت۔ آ پد ءَ مئے میتگ ءَ اَتک ءُ بیڑے برت، آئی ءَ ھمے جیڑ اِت بوت کنت نبیل انگت زندگ اِنت۔
راستے کہ نبیل جان ءِ روگ پہ بلوچ راج ءَ بلاھیں تاوانے، بلے پہ گیش ھما ورنایاں کہ آ نبیل ءِ دست ءِ چیر ءَ رُستگ ءُ اے جنگ ءَ ھوار بوتگ اَنت، بلکیں آیاں نبیل ءِ بانزُلانی چیر ءَ ساہ کش اِتگ۔ نبیل جان مدام ھست اِنت ءُ نبیل ءِ کاروان مئے دلانی تہ ءَ مدام جُنزان اِنت۔
