نبشتہ کار: شھناز بلوچ
شیرزالیں شاری من چوشیں نبشتہ کارے نیاں کہ پتو چار لبز نبشتہ بہ کناں، بلے تئی جھد ءَ سد سلام کہ تو بلوچ زالبولاناں اے راہ پیشداشت کہ مارا ءُ شُمارا وتی براتانی ھمراہ بوگ لوٹ اِیت دانکہ مئے لگوریں دُژمن اے بزانت
کہ بلوچ زالبولاں تُپنگ چست کُتگ ءُ وتی براتانی گو ءَ ھمکوپگ ءُ جنگ ءَ اَنت۔ بلے ریاست ھمے واستا آسیگ ءُ مئے لاپُریں گْوھار ءُ جنین زھگاں چِست کنت، پرچا کہ آ تُرس آماچ اِنت۔
شارُل تو زان ئے کہ تئی پدائی ءَ چہ پد اے لگوریں دُژمن یک بیمّے ءِ آماچ اِنت، ءُ تئی اے نِشان داتگیں کِشک ھرروچ نوک بیان اِنت۔ شارُل تو زان ئے کہ اَچ تو پد بلوچ ءِ بازیں شیرزالیں جنکاں وت ءَ تْراکناکیں شورہ بستگ ءُ راجی باندات ءِ واستا جند ندْر بوتگ اَنت۔ ھمے دیدانک ءُ پلسپہ مرچی بلوچ راج ءِ شیرزالیں کاڑاں وتی کُتگ ءُ جنگ ءِ پِڑ ءَ وتی ھمبلیں براتانی ھمکوپگ ءُ ھمراہ اَنت۔
بانُکیں شارُل وھدے کہ من ماھو ءُ میرو ءِ اکس ءَ گنداں باز پریشان باں، بلے ھمے ساھت ءَ کہ تئی بچکندگانی اکس منی دیم ءَ گْوز اِیت گڑا من ءَ تاھیر رس اِیت ءُ دل جیڑگ ءِ شِکار بیت۔ ھمے دل ءَ کئیت کہ تو پہ وتی گلزمین ءِ ھاتر ءَ وتی دو کودکیں زھگ یل دات ءُ نمیراں بوت ئِے، پمیشکا شارُل تو زندگ ءُ تو کدی نہ مِر ئِے۔
شارُل تئی نام راجدپتر ءِ تہ ءَ نکش ءُ مئے رنگیں جنکاں پنت دنت، کُج ءَ کہ پدائی اُرشے بہ بیت گڑا تو اَلم یات کنگ ءُ گیر آرگ بہ ئِے۔ شارُل من اے گپ ءَ نہ گْوش آں کہ زالبولاں کربانی نہ داتگ، بلکیں زالبولاں وتی سرزمین ءِ واستا ھزاراں کربانی داتگ ءُ دَیگ ءَ اَنت۔ اگاں زالبول ءِ کربانی ءِ گپ کنگ بہ بیت آیاں سیاست ءِ میدان ءَ لس بلوچ ءِ سرپد ءُ شیوار کنگ، روانک ءِ کشّگ، مُچّی ءُ مراگِش ءِ برجم داتگ، یا کہ ریاست ءِ ٹاچر سیلانی تہ ءَ ازاب سگگ، یا شھید کنگ ءُ لاش ءِ چگل دیگ بہ بیت بلوچ زالبولاں ھرچ وڑیں کربانی داتگ ءُ ھرچ وڑیں سِزا دیستگ۔
بلے شارُل مرچی بلوچ زالبولاں نوکیں دودے ٹھینتگ، پوج ءِ کیمپ ءَ پُتِرگ ءُ
کبزہ کنگ، جنگ کنان ءَ گوں تْراکناکیں شورھاں گوں جند ندْری کنگ راستاں کہ مزن جگری یے زانگ بیت، بلے شارُل جان اے راہ تو نِشان داتگ۔ شُما اسلم ءِ کاروان اِت، ءُ اسلم ءِ کاروان کدی اُوشت آماچ نہ بیت۔ بلکیں اے سپر داں آجوئی ءِ منزل ءَ برجاہ مان اِیت۔
