نبشتہ کار: کوھی بلوچ
داں منی ھوش اِنت بلوچ سرڈگار جنگ ءِ آماچ اِنت، ھَمک روچ زوراک گوں زوراکیاں ترا گِندگ ءَ کئیت۔ ھمک روچ مئے مکھیں مات ءُ لاڑیں گْوھار کم شرپ کنگ بوگ ءَ اَنت، ھمک روچ ریاست وتی پندلاں بدل کنان ءَ بلوچ راج ءِ چُکچینی ءَ کنگ ءَ اَنت ءُ ھَمک روچ زوراک گوں زوراکیاں بے سوب کنگ بوگ ءَ انت ءُ بلوچ راجی سِپاھیگ آئی ءِ ھمک پندلاں پْروش دیگ ءُ آجوئی جنگ گوں مُھکمی ءَ دیم ءَ برگ ءَ اَنت، راجی آجوئی ءِ جنگ ءَ سنگت شھید بوگ ءَ انت۔ بلے اے جنگ نہ اُوشتاتگ ءُ اے جنگ روچ پہ روچ گیشتِر ءُ گوں تْرندی ءَ جُنزان اِنت، سنگتاں وتی رِپک مَٹ کُتگ اَنت، سنگتانی تہ ءَ گیشتَر ھُنزمند بوتگ اَنت ءُ جُنزگ ءَ اَنت۔ پرچا کہ اے زمین ءَ پر وت ءَ انچین سالوکیں بچ رودینتگ کہ آ اے جُھد ءَ پہ اُوشتَگ ءَ نیل اَنت ءُ بلوچ سرمچاراں پہ وت ءَ انچیں سرمچنڈ ءُ تمردیں کوپگ پیداک کُتگ کہ آیانی دست ءِ تُپنگاں کدی ھم زنگ بوَگ ءَ نیل اَنت، گُڑا چہ اِد ءَ ھمے پدّر بیت کہ سرڈگار ءَ را گوں وتی بچاں مِھر ءُ بچان ءَ گوں سرڈگار ءَ مِھر اِنت، انگت چوشیں نبشتہ کارے یا پولکارے ودی نہ بوتگ کہ آ اے جنگولانی ستا ءَ گوں وتی لبزاں بہ کنت ءُ منی ڈولیں نابزانتے ءِ وس ءُ واک ءَ در اِنت آیانی داتگیں کُربانیانی ستا ءَ کُت بہ کن آں۔
یک سرمچارے مُدام ھمے جیڑ ایت کہ من گوں وتی زگریں ھوناں اے سرڈگار ءَ چون بہ سینگاراں ءُ آئی ءِ ھک ءَ پورا بہ کناں۔ آئی ءِ جیڑگ اے نہ اِنت کہ من شھید باں، بلکیں آ ھمے جیڑ اِیت کہ منی شھیدی ءَ چہ پد منی توپک ءَ را بڈّ ءَ کنوکے بہ بیت اگاں ناں، منی شھیدی ءَ پد، منی بڈّ ءِ تُپنگ زنگ مہ زور ایت ءُ یک نوکیں سِپاھیگے ءِ کوپگ ءَ بہ بیت، منی کُرگیں کار بائدیں اُوشت ءِ آماچ مہ بنت، منی رُستگیں کِشک ءَ باریں چنچو بچ ءُ جنک کئیت ءُ منی ھمبل پہ دُژمن ءَ یک روکیں آسے جوڑ بہ بنت ءُ آئی ءَ چہ روتگاں ولگْوج بہ کناں، آئی ءَ ھمک پاس ءَ چہ واب ءَ پاد بہ کن اَنت کہ ما پہ وتی سرڈگار ءِ رکینگ ءَ واب نہ ایں، مُدام پہ آئی روکیں آسے ءُ گرندوکیں جمبرے بہ بیت ءُ آئی ءِ سر ءَ بہ گوار اَنت کہ ھو ما سرڈگار ءِ پھازگ ءَ زان اِیں۔
اے یک راستی یے کہ سنگت پہ ابدی گوں ترا گون نہ بیت، بلے سنگت چہ سنگت ءَ نہ سِد ایت، آئی ءِ داتگیں مِھر مُدام آئی ءَ را مُھکم کن اَنت، آئی دیستگیں واب آئی ءَ را مانا کنگی اَنت ءُ آئی ءِ واھگ ھما سنگت ءَ را پورا کنگی اَنت کہ آئی ءَ پہ وتی سرڈگار ءِ آجوئی ءَ چنچو کُربانی داتگ، چنچو واب دیستگ، چنچو واھگ ءُ ارمان داشتگ۔ یک سنگتے ھما وھد ءَ چہ سنگت ءَ سِد ایت کہ آئی ءِ ھمراھی ءَ یل بہ کنت، آئی ءِ ھم تب ءُ ھم ھیالے مہ بیت ءُ آئی ءِ ھمراھی ءَ را یک بوجے بہ لیک اِیت۔ گُڑا مرچی ما ءُ شما کُل گندگ ءَ ایں ءُ شر سرپد ایں کہ وھدے مئے سنگت شھید کنگ بنت گُڑا دومی سنگت آئی ءِ جاہ ءَ نند ایت ءُ آئی ءِ کمان ءَ دست ءَ کنت، آئی ءِ کاراں دیم ءَ بران کنت ءُ آئی ءِ دست ءِ توپک ءَ دومی سنگت ءِ دست ءَ دنت، مرچی ما اے گپ ءَ پہ ناز گْوش ایں کہ مئے سرڈگار ءَ پر وت ءَ انچیں بچ ءُ جنک رودینتگ کہ داں گُڈی تیر ءُ گُڈی گام ءَ جنگ کن اَنت، وتی سراں نَدْر کن اَنت، بلے پُشت ءَ نہ کِنز اَنت ءُ جوریں بداں ھمے کلوہ ءَ دے اَنت کہ پہ ترا واب ھرام اِنت بلوچ ءِ سرڈگار ءَ، دانکہ مئے ڈیھ آجو نہ بوتگ، پرچا کہ یک سرمچارے ءَ را چہ وتی زندگ بوگ ءَ گیش وتی راج ءُ ڈیھ زندگ کنگی اِنت، آئی ءَ اے جنگ پہ وتی راج ءَ، پہ وتی آیوکیں پدریچ ءَ، پہ وتی راجدپتر ءَ، پہ وتی مال ءُ مِلکتانی رکینگ ءَ، پہ وتی ڈیھ ءِ پھازگ ءَ، ءُ پہ وتی راجی پَجّار ءِ رکینگ ءَ بِنا کُتگ کہ منی راج ءُ منی ڈیھ چہ گُلامی ءِ وبال ءَ بہ رک ایت ءُ یک آجوئیں راج ءُ آجوئیں ڈیھے بہ بیت۔
پہ یک بلوچ بچے ءَ اے ھبر اَیب اِنت کہ آئی ءِ ڈیھ گُلام بہ بیت، آئی مات ءُ گْوھار کم شرپ کنگ بہ بنت، آئی برات گار ءُ بیگواہ کنگ بہ بنت، آئی مال ءُ مِلکت پُلگ بہ بنت، آئی ءِ ڈیھ درامدانی پاد مال بہ بیت ءُ بچیگ وش واب بہ بیت۔ پرچا کہ گلامی یک انچیں وبالے کہ آئی ءِ دَوا بس جنگ اِنت ءُ جنگ، گھگیری اِنت، پند بُرگ ءُ دیم ءَ جُنزگ اِنت، پہ وتی راج ءِ بچ ءُ جنکاں کشک رندگ ءُ راج وتی ھمراہ کنگ اِنت ءُ پہ وتی آیوکیں پدریچ ءَ نوکیں پندل سازگ اِنت۔ اے راستی کہ جنگ تباھی ءِ نام اِنت، بلے وھدے کہ تئی سرڈگار گُلام بہ بیت، تئی راج گوں گُلامی ءَ زند گْوازینگ ءَ بہ بیت ءُ راج گار ءُ بیگواھی ءِ آماچ بہ بیت۔ گُڑا اے جنگ تو پہ وتی رکینگ ءَ بِنا کُتگ ءُ اے جنگ ترا رکّین اِیت، ایشی ءَ تو تباھی ءِ نام ءَ مہ دے ءُ اے تباھی یے نہ اِنت۔ وھدے کہ تو جنگ وتی کوپگاں کُت، گُڑا جنگ ءِ تہ ءَ ترا کُربانی دیگی اِنت، تنگوئیں سرانی کُربانی، وتی لوگ ءُ لوگ ءِ مردمانی کُربانی ءُ وتی واھگ ءُ واھشتانی کُشگ ءِ کُربانی ءُ اے ھم یک راستی یے کہ پہ لوگ ءِ نِندگ ءَ آجوئی نئیت اِنت۔
مرچی اگاں اے سنگت کہ پہ راجی آجوئی ءَ شھید بوتگ اَنت، گُڑا اے سنگتاں پر وت ءَ انچیں سنگت، انچیں سرمچنڈ ءُ انچیں ھمبل جوڑ کُتگ کہ آ اے جنگ ءَ را گوں تْرندی ءَ دیم ءَ بُرت کن انت ءُ وتی گُلامیں راج ءُ ڈیھ ءَ چہ گُلامی ءِ سانکلاں آجو کن اَنت۔ یک راجے ھما وھد ءَ بژنیگ بیت کہ آئی ءَ را رھبر، رھشون ءُ جنگول مہ بیت یا ھما راج ءَ را پھازوک مہ بیت اِنت۔ بلے بلوچ راج ھِجبر بژنیگ نہ بیت چی ءَ کہ بلوچ راج ءَ را رھشون، رھبر ءُ پہ ڈیھ ءَ کُربانی دیگ ءَ سالونکیں بچ ءُ بانوریں جنک ھست کہ وتی سراں پہ وتی راج ءُ ڈیھ ءَ کُربان بہ کن اَنت۔ بلوچ راج ءِ گْوست اے گْواھی ءَ وت دنت اِنت کہ بلوچ بچ ءُ جنکاں وتی سر ھِجبر لگوریں دُژمن ءُ آئی ءِ کاسگ چٹانی دیم ءَ جھل نہ کُتگ ءُ داں گُڈی تیر ءُ گُڈی ساہ ءَ جنگ اِش کُتگ، گھگیری اِش کُتگ، آجوئی ءِ جُھد اِش برجاہ داشتگ ءُ جُنزان بوتگ اَنت ءُ اے جُنز انگت برجاہ اِنت۔
گُڈی ءَ بس ھمے گْوش آں کہ بلوچ راج وتی شھیداں داں مھشر ءَ بے ھیال نہ کنت ءُ وتی شھیداں مُدام گیر کاریت ءُ لگوریں دُژمن ءِ دیم ءَ بلوچ ءِ بچ ءُ جنک چو آھِنیں پَل ءَ اُوشت اَنت ءُ گھگیری کن اَنت، جنگ کن اَنت، جنگ پہ وتی راج ءَ، پہ وتی آیوکیں پدریچ ءِ باندات ءَ، پہ وتی سرڈگار ءُ نیل بومیں زِر ءَ، پہ وتی دشت ءُ ھساریں کوھاں، پہ وتی راجدپتر ءِ پھازگ ءَ، پہ وتی دود ءُ ربیدگانی پھازگ ءَ، پہ وتی شھدیں زُبان ءَ، ءُ وتی مال ءُ مِلکتانی رکینگ ءَ۔ من اے ھبر ءَ پہ جزم گْوش آں کہ نوں بلوچ ءِ بچیگ اَچ لگوریں دُژمن ءَ وتی اے کُلیں ھستیاں پُل اِیت ءُ آجو اِش کنت۔
سُھرچکیں دْروت پہ شُما سرڈگار ءِ پاسپان ءُ آجوئی ءِ مِستاگ شھید بدل جان ءُ شھید جلیل جان شُما وتی سر پہ اے سرڈگار ءِ رکینگ ءَ کُربان کُت اَنت، وتی زند ءِ دْراھیں واھگ ءُ واھِشت کَل کُتاں ءُ لوگ یل کُت ءُ کوہ مُھکمیں سنگر کُتاں، بلے وتی ماتیں سرڈگار ماں لگوریں دُژمن ءَ را نہ بکشات ءُ بلوچ ءُ بلوچ راجدپتر اَچ شُمے داتگیں کُربانیاں ھِچبر شموشکار نہ بیت، شُما زندگ اِت، ھَمک سنگر ءَ، ھمک کِشک ءَ، ھمک سرمچار ءِ دل ءُ مجگانی تَہ ءَ، ھمک سرمچار ءِ بُر اِتگیں پند ءُ رِتکگیں ھونانی تہ ءَ، ھمک ماتانی نازینکانی تَہ ءَ، ھمک شپ ءِ پاسانی تَہ ءَ، ھمک شِپانک ءِ زھیروکانی تَہ ءَ، ھمک کوہ ءُ کوچکانی زیبائی ءِ انَدْر ءَ، ءُ ھمک سرمچار ءِ تْرندیں گامانی تَہ ءَ۔۔۔۔۔۔۔
شُمارا گوں اے گْوشتگیں شئیر ءَ رُکست کناں:
پہ زمین ءَ بنت کُربان سرمچار آشوب کئیت
داں آجوئی بیت ھونانی ھار آشوب کئیت
سر دینت پُشت ءَ نہ کِنز اَنت جنگول مئے
بلوچ ءِ باندات بنت زمین ءِ میار آشوب کئیت
بچ سھادت، بچ بالاچ، بچ منی پُلیں پیرک اَنت
پہ بداں بیت کیچ ءِ تبْدیں لِوار آشوب کئیت
سِنگ ءُ ڈوکاں کن اَنت سُجدہ بولان ءِ بیرکدار
پہ لج ءُ ننگ ءَ بچ بنداں کتار آشوب کئیت
سنگرانی رِتکگیں ھونانی سَوگِند اِنت شُمئے
ھڈ ءُ مجگ ءَ اِنت زمین ءِ یار آشوب کئیت
کوھؔی کوھانی آپ ءُ آپشار شاھد اَنت مرچی
سالونکانی گور ءَ بوتگ ھونی ھار آشوب کئیت
