نبشتہ کار: این کیو بلوچ
سْیاھیں شپ ءَ را وتی دِرتگیں شال گون اَت ءُ دیم پہ زمین ءَ ایر دیان اَت، کُلی ءُ شانتُل دیم پہ وتی ژندیں کُدوھاں روان اِت اَنت، گوات گِلوتگ ءُ بے برمش اَت، اِستال گوں کوکراں لیب کنگ ءَ اِت اَنت، ماہ نوک چہ کوھانی سر ٹُلاں سر کشاں اَت۔ مِھروانیں سنگتانی کندگاں اے کوہ گیش زیبا کُتگ اَت اَنت، چاگل گوں سی تیری ءَ منی زانسراں ایر ءُ سنگتے گوں سنگتے ءَ ھال کنگ ءُ کندگ ءَ اَت ءُ ھمے میان ءَ میجریں گْوھرام (اِنایت ساھِل) ءِ اکسے منی چَمّانی دیم ءَ اتک ءُ گْوھرام جان نُسھند اِنت۔ برے برے لھتیں اَکس ھبر کنت، لھتیں اَکس گِلگ کنت، لھتیں ترا ھبرے گْوشگ لوٹ اِیت ءُ لھتیں گوں ترا دیوان کنگ لوٹ اِیت، ھو اے اکس گوں من ءَ ھبر کنگ لوٹگ ءَ اِنت، بلے من آئی پَسّہ ءَ دات کُت کنگ ءَ نہ آں۔
من اے ھاتر ءَ بژنیگ نیاں کہ تو پہ سرڈگار ءَ نَدْر بوتگ ئِے، بلکیں اے ھاتر ءَ بژنیگاں کہ گوں ترا شر دیوان نہ کُت۔ بِہ گندے ترا یات بہ بیت تو گْوشت کہ ” یار ما اگاں شھید بوت اِیں گُڑا مئے تُپنگاں زنگ بوگ ءَ مَیل اِت ءُ مئے روگ ءَ پد لگوریں دُژمن ءَ انچیں دکے بہ کش اِت کہ آئی ءِ ھپت پشت یات بہ کنت کہ گوں بلوچ راج ءَ جنگ کنگ وتی تباھی اِنت ءُ ملکموت ءِ وت توار کنگ اِنت“۔
ھو! دُژمن ءُ آئی ھمراہ مرچی شُمے اے جنگ ءَ الم یات کنت ءُ وتی آیوکیں پدریچ ءَ الم اے درس ءَ دنت کہ بلوچ راج ءِ بچیگ جنگول بوتگ اَنت، لج پھاز ءُ راج پھاز بوتگ اَنت ءُ بلوچ ءِ بچ ءُ جنک داں آجوئی ءَ زوراک ءِ زوراکیانی دیمپانی ءَ کنت ءُ چو آھنیں پل ءَ وتی راج ءَ پھاز اِیت۔
مرچی تئی اے اَکس کہ منی چمانی دیم ءَ کپت گُڑا دل ءَ جیڑگے بِنا بوت کہ زمین ءِ چونیں مھرے کہ اے سالوکیں سراں پہ جنگ کنگ ءَ لاچار کنت، ءُ پد ءَ جیڑاں کہ ھو زمین پھازگ لوٹ اِیت، راج ءُ راجی پَجار رکینگ لوٹ اِیت، ءُ پہ گُلامی ءَ جنگ وَ ھژدری اِنت ءُ اگاں اے بچیگ جنگ مہ کن اَنت گُڑا چہ درامدیں راج ءَ ما وتی ڈیھ ءُ زمین ءَ اَچ دُژمن ءَ آجو کُت نہ کن اِیں۔
ھو! شُما زمین ءِ درچتگیں بچّ بوتگ اِت کہ وتی واھگ ءُ واھِشت کُشت اَنت ءُ پہ سرڈگار ءِ رکّینگ ءَ، پہ بلوچ ءِ مال ءُ مڈّیانی رکّینگ ءَ، پہ وتی راجی پَجّار ءِ پھازگ ءَ، ءُ پہ وتی ھما مات ءُ گْوھارانی لَجّ ءُ ننگ ءِ رکّینگ ءَ کہ آ مرچی ریاست ءِ تھار ءُ بیمناکیں کوٹیانی تَہ ءَ بندیگ کنگ بوتگ اَنت، بلوچ بچ گار بیگواہ یا آیانی تیر سُپتگیں جون مھکمیں مات ءُ لاڑیں گْوھاراں سوگات کنگ بوگ ءَ اَنت، گُڑا پہ یک بلوچ بچّے ءَ اے ھبر تژن ءِ بیت اِنت کہ مات ءُ گْوھار کم شرپ کنگ بہ بنت ءُ بچّ سارتیں ساھگاں وش واب بہ بیت۔
گْوھرام جان! تو چہ ھما سرمچاراں یکے اِت ئِے کہ مُدام پہ دُژمن ءِ بے سوب کنگ ءَ جِیڑگ ءَ اِت ئِے، جُھد کنگ ءَ اِت ئِے، گوں گْونڈیں بالاد ءَ سنگتاں سر ءُ سوج کنگ ءَ اِت ئِے کہ گوں لگوریں دُژمن ءَ کُجام ڈول ءَ جنگ کنگی اِنت ءُ وتی راج چہ اے گُلامی ءِ سانکلاں آجو کنگی اِنت، وتی آیوکیں پدریچ ءُ زمین پھازگی اِنت، وتی مات ءُ گْوھارانی لَجّ ءُ ننگ پھازگی اِنت ءُ لگوریں دُژمن ءِ گوشاں یک انچیں توارے دیگی اِنت اے توار داں مھشر ءَ آئی گوشاں بہ بیت۔ گْوھرو……! تئی اے ھبر من ءَ مُدام گیر کا اَنت کہ ترا وتی بزگ ءُ لگتمالیں راج ءِ گم پِر اَت ءُ تو گْوشت کہ ”یار منی مِسکیں زمین ءُ منی راج گُلام اِنت، اے زندگی ءَ کہ مرچی منی راج کنگ ءَ اِنت، اے زندگی ءَ جنگل ءِ دلوت اُوں کنگ ءَ نہ اَنت، بلے من پہ جزم گْوش آں کہ اے لگوریں دُژمن بے سوب بیت ءُ مئے سرڈگار الم آجو بیت ءُ مئے آیوکیں پدریچ اے ھبر ءَ ھِجبر نہ کنت کہ بلوچاں جنگ نہ کُتگ ءُ کُربانی اِش نہ داتگ“۔
مرچی تو زوراک اِیرموش ءُ بے سوب کُتگ کہ اَچ تئی جون ءَ اُوں تُرسَگ ءَ اِنت ءُ چہ آئی ءِ اے تُرس ءَ ھمے پْدر اِنت کہ بلوچ سوبمَند ءُ دُژمن بے سوب بوتگ۔
اے ھبر ءَ ایوک ءَ من یا بلوچ راج ناں، بلکیں مرچی ھما لگور ءُ ھونواریں دُژمن اُوں کنت کہ ”سوب“ ءِ جِندنَدْریں سرمچاراں آئی ءِ ساز اِتگیں پندل بے سوب کُتگ اَنت ءُ ھما ڈیھ ءُ راج کہ مرچی بلوچ ءِ مال ءُ مڈّیانی واب ءَ گِندگ ءَ اَنت گُڑا “سوب” ءِ سرمچاراں پیشداشت کہ بلوچ ءِ مال ءُ مڈّی بلوچ راج ئیگ اِنت ناں کہ پہ درامدیں ڈیھ ءُ راجاں۔ گْوش اَنت کہ سوب ھمائی ءِ بیت کہ آ ایردَست اِنت، اے ھبر ءَ من مرچی پہ پھر ءُ شان گْوش آں کہ شُمئے ڈولیں سرمچنڈیں سرمچارانی برورد اِنت کہ مرچی بلوچ ءِ دُژمن مجگی نادْراہ ءُ وت ءَ چہ تَہ ءَ ورگ ءُ پہ تچگ ءَ لاچار اِنت ءُ مرچی دُژمن ءِ بھا زُرتگیں سِپاھیگ وتکُشی کنگ ءُ چہ وتی بُنجلاں تچگ ءَ اَنت۔
گُڈّی ءَ بس ھمے گْوش آں کہ شُمے رستگیں کِشک ءَ سرمچار انگت رھادگ ءُ لگوریں دُژمن ءَ ایرموش کنگ ءَ اَنت ءُ اے جنگ داں بلوچستان ءِ آجوئی ءَ ھمے داب ءَ برجاہ مان اِیت، ھمبلو……! اگاں گوں سنگتاں گِند ءُ گِدار بوت گُڑا الم منی سلاماں سر بہ کن ءُ بہ گْوش کہ بلوچ ءِ دُژمن مرچی بے سوب بوتگ ءُ بلوچ راج شُمئے رِتکَگیں ھید ءُ ھونانی سوگند ءَ وارت کہ داں بلوچستان ءِ آجوئی ءَ گوں لگوریں دُژمن ءَ جنگ کنت ءُ پہ لگوریں دُژمن ءَ ایمنی ھرام بیت اِنت۔ اے مئے اھد ءُ پیمان گوں شُمئے رِتکگیں ھوناں، اے مئے کَول گوں ماتیں سرڈگار ءَ چہ راجی جنگ ءَ کدی دزکشّ نہ بہ اِیں، کدی…….
