نبشتہ کار: کوھی بلوچ
پہ سرڈگار ءَ مردم ھما وھد ءَ شیدا بیت کہ آ سرڈگار ءِ ارزشت ءَ بِزانت ءُ سرپد بہ بیت کہ منی سرڈگار گوں من ءَ چنچو مِھروان اِنت ءُ آئی ءَ من ءَ چنچو مِھر داتگ ءُ من ءَ پھازگ ءَ اِنت۔ سرڈگار ءِ آشک ھمے سرپد بہ بیت ءُ بِزانت کہ سرڈگار منی مات ءُ منی پجّار اِنت ءُ من آئی بچیگ آں۔ اگاں یک راجے ءَ را سرڈگار نہ بوت گُڑا پہ آئی ءَ ھِچ نہ مان اِیت، چی ءَ کہ سرڈگار مان اِیت گُڑا تئی راجی پجّار، تئی زُبان، تئی دود ءُ دودمان، تئی مال ءُ مِلکت ءُ تئی ھسمان رک اِیت۔ اے راستی یے کہ اَبید زمین ءَ، زُبان ءَ، دود ءُ ربیدگ ءَ، ءُ راجی پجّار ءَ بنی آدم ءَ را ھِچّ ارزشت نیست ءُ اے کُل یک راجے ءِ پَجّار اَنت۔
گُڑا اے ھمے سرڈگار ءِ اِشک اِنت کہ راج ءِ بچ ءُ جنکاں گوں آئی ءَ مھر پرمائیت۔ ھمے مِھر اِنت کہ گوں اِشک ءَ مٹّ بوان ءُ پد ءَ ھما بچ ءُ جَنک چہ وتی ساہ ءُ سر ءَ سرگْوز اِیت ءُ پہ سرڈگار ءِ پھازگ ءَ پند بُران کنت، ھونانی ھاراں ملین ایت ءُ نوکیں باندات ءُ منزل ءَ کِشک رندان کنت۔ ھمے اِشک اِنت کہ سالونکیں بچ ءُ بانوریں جنکاں پہ تَچکیں راھانی ءَ روگ میلانک کنت ءُ آئی ءَ سر کُربان کنگ ءُ سرانی سِندگ ءَ پہ لاچار کنت۔ اگاں اے سرڈگار ءِ آشکانی تَہ ءَ اے اِشک مہ بوتیں گُڑا مرچی اے سرڈگار گُلامی ءِ سانکلاں گوں ھیسکارگ ءَ اَت۔ مرچی ھمے آشکانی برورد اِنت کہ راج آجوئی ءِ جنگ ءَ رھادگ ءُ کُربانی دیگ ءَ اِنت ءُ دُژمن ءَ ھر دمان ءُ ھر پاس ءَ مجگی نادراہ کنگ ءَ اِنت۔ گُڑا ترا پہ وتی سرڈگار ءَ یک آشکے بوگی ءُ جنگ کنگی اِنت، پہ آئی ءِ پھازگ ءَ کُربانی دیگی اِنت، پند بُرگی اِنت، ھونانی ھار ملینگی ءُ وتی زگریں ھون ریچگی اَنت۔
مرچی اگاں ما بہ چار اِیں کہ ھما بچیگ کہ وت ءَ پہ اے سرڈگار ءِ رکینگ ءَ، راج ءُ راجی پَجار ءِ رکینگ ءَ وتی کُلیں ھستیاں یل کنت ءُ پہ راجی آجوئی، جنگ ءُ جُھد ءَ در کپ. اِیت گُڑا اے ھمے مھر اِنت ءُ ھمے اِشک اِنت کہ آئی ءَ را پہ درکپگ ءَ لاچار کنت۔ آ پہ وتی سرڈگار ءَ سر دیگ سر سِندگ ءَ جُنزگ ءَ چک ءُ پد نہ بیت۔ مرچی ھمے بچ ءُ جنک کہ وتی لوگ ءَ یل کن اَنت ءُ پہ جنگ ءَ در کپ اَنت، گُڑا آئی ءَ را سَما اِنت کہ زمین ءِ اِشک چی ءَ را گْوش اَنت، راجی جُنز ءُ منی زمہ واری چے اَنت۔ لوگ ءِ یل کنگ بہ گِندے پہ منا ءُ پہ ترا ارزانیں کارے ءُ ھبرے، بلے برو ھمائی ءَ اے جُست ءَ بہ کن کہ لوگ ءُ لوگ ءِ مردمانی یل کنگ چنچو گران ءُ دردناک اِنت۔ آ مرچی ایوک ءَ وتی لوگ ءَ یل کنگ ءَ نہ اِنت، جیڑگی ھبر ایش اِنت کہ آ وتی لوگ ءِ مردماں، لوگ ءِ سکی ءُ وشیاں، زھگ، مات، پِت ءُ ھمکوپگیں براتاں ءُ ھمبلاں یل کنگ ءَ اَنت پہ ھمے سرڈگار ءِ رکینگ ءَ، ماتیں زُبان ءِ رکینگ ءَ، راج ءُ راجی پَجار ءِ رکینگ ءَ، ءُ پہ وتی آیوکیں پدریچ ءِ پھازگ ءَ اے کُلاں یل کن اَنت ءُ اے کُربانی یے دیگ ءَ چک ءُ پد نہ بیت، کہ منی راج گُلام مہ بیت، منی راجی پَجار گار مہ بیت، منی راج وتی ڈیھ ءَ وشھالیں زندمانے بہ گْوازین ایت ءُ اے گُلامی ءِ داتگیں نادراھی پہ بُنکی گار بہ بیت۔
گُڑا ھما راج پھاز کہ اے دُرستیں سکّیانی گِندگ ءَ پد اُوں مُھکم ءُ پند بُرگ ءُ جُنزگ ءَ اِنت کہ منی راج ءُ راجی پَجار بہ مان اِیت۔ گُڑا مرچی ھما راج پھاز کوھانی توکا ورگ گِندگ ءَ نہ اَنت، بلے ھما بچیگ انگت مُھکم ءُ دیم ءَ جُنزگ ءَ اِنت، آئی ءِ لوگ ماندارگ بوگ ءَ اَنت، لوگ ءِ مردم گار ءُ بیگواہ بوگ ءَ اَنت یا نگیگیں جاورانی دیمپانی ءَ کنگ اَنت، ھمے جوریں بدانی دست ءَ آوار جَنَگ ءُ لٹّ شاپ کنگ یا آیانی ژانگولیں جون ماں گیابان ءَ جگل دیگ بوگ ءَ اَنت۔ بلے آ اے کُلاں اُوپار کنگ ءُ دیم ءَ جُنزگ ءَ اِنت کہ منی راجدپتر ءِ تاکانی تَہ ءَ بلوچ ءِ نام پہ مُدامی بہ مان اِیت ءُ جنگولیں بالاچ ءُ بانڑی ءِ نام گار مہ بیت ءُ منی آیوکیں پدریچ بانداتیگیں روچ ءَ اے شِگان ءَ مہ جنت کہ منی راج ءَ جنگ نہ کتگ ءُ من گوں گُلامی ءَ زند گْوازینگ ءَ آں۔
مرچی اے کُلیں مئے چمانی دیم ءَ اَنت ناکہ ما دری راجانی آجوئی جنگ ءَ چارگ ءَ ایں ءُ ناں کہ دری ڈیھ ءُ راجانی کِسّھاں کنگ ءَ ایں۔ اے راست اِنت کہ مرچی پلستین ءَ جنگ بوگ ءَ اِنت، ھونانی ھار ملگ ءَ انت، گْونڈیں چُک، پیر ءُ کماش لٹ شاپ کنگ بوگ ءَ اَنت۔ بلے وھدے چم وتی زمین ءَ کہ کپ اَنت گُڑا من اَچ پلستین ءِ مردماں چہ بیھال باں کہ منی سرڈگار اُوں ھمے جاورانی دیمپان اِنت، منی راج گوں ھمے گُلامی ءَ زند گْوازینگ ءَ اِنت۔ مرچی ریاست ءَ منی زمین اُوں پلستین جوڑ کُتگ آ پلستین ءِ نام ءَ زانگ بیت ءُ ما بلوچستان ءَ نام ءَ، زوراک مرچی منی بچاں گار ءُ بیگواہ کنگ ءُ پدا آیانی ژانگولیں جوناں ماں گیابان ءَ چگل دیگ ءَ اِنت، منی مھکمیں مات ءُ بانکیں گْوھاراں کم شرپ کنگ ءُ آیاں وتی آزارجاھاں بندیگ کنگ ءَ اِنت یا آیاں دْروگیں پُھتام جنگ ءَ اِنت، مرچی منی شائر، نبشتہ کار، پوریاگر، شِپانک، نودربر، اُستاد ءُ گْوانزگی تِپلاں کُشگ ءَ اِنت۔ گُڑا ھو! من ءَ را نیست اِنت گم پُلیں پلستین ءُ آئی ھونیگیں زمین ءِ، ءُ ناں کہ گم اِنت گُلامیں راج ءُ ڈیھانی کہ گُلام اِنت ماتیں بلوچستان ءُ منی راج۔
اگاں ما جھانی آجوئی جنگاں بہ چار اِیں، چمشانک بہ دئیں ءُ پٹ ءُ پول بہ کنیں گُڑا مارا الم اے گندگ ءَ کئیت کہ راج پہ جنگ ءُ بندیگ کنگ ءَ بِھ ھلاس نہ بوتگاں ءُ زوراک ھمنچو زوراک بہ بیت ءُ زوراکی بہ کنت آ راج ءَ بِھ ھلاس کُت نہ کنت۔ اے یک راستی ءِ کہ آجوئی جنگ ءَ ھما راج سوبمَند بوتگ اَنت کہ آیاں کُربانی داتگ، پہ دُژمن ءَ مُدام چو آس جمبور بوتگ ءُ گھگیری اِش کُرتگ، ھمے داب ءَ زُورگر ءُ آیانی زوراکیاں پْروش وارتگ پہ تچگ ءَ لاچار بوتگ اَنت۔ گُڑا مرچی بلوچ بچ ءُ جنک پہ دُژمن ءِ ایرموش کنگ ءَ راھی اَنت، کُربانی دیاں ءُ دیما جُنزگ ءَ اَنت۔ مرچی بلوچ بچ ءُ جنکاں لگوریں دُژمن پیشداشتگ کہ اے جنگ ءَ باج بلوچ راج ءِ بیت ءُ پَشلی ءُ بے سوبی تئی پیشانی ءَ نبیسگ بیت۔
