نبشتہ کار: لیاکت بلوچ
وھدیکہ من سُھب ءِ سر ءَ چہ واب ءَ بُست کُت ءُ وتی چم شُشت اَنت ءُ چاہ وارت، گُڑا کُمو ھمد ءَ نَشت آں گوانکو چہ کیسگ ءَ در کُت ءُ چارگ ءَ لگ اِتاں کہ مات ءَ توار کُت بیا جان ءَ شود آپ ایر اَنت، گُڑا من گوانکو ھمد ءَ ایر کُرت ءُ دیم پہ جان ءِ شودگ ءَ شُت آں۔ من جان شُت ءُ ڈنّ ءَ در اَتک آں کہ کمو روچ بہ لگ اِیت من ءَ، من دیست کہ یک گاڑی یے ءُ منی کماشیں پت ءُ دگہ باز مُردم چہ گاڑی ءَ پیسر وتی پرپٹانی سر ءَ منی ناکو ءِ گس ءَ اَتک اَنت ءُ گاڑی ھم اَتک۔ کمو ودار کنگ ءَ پد گاڑی رھادگ بوت ءُ شُت، من دیست کہ واہ ءُ زاری بندات بوت۔ من ھم دیم پہ وتی ناکو ءِ گِس ءَ رھادگ بوت آں، من وھدیکہ اود ءَ شُت آں من ءَ ھچ باور نہ بوت کہ منی پُل ءَ من ءَ یل کُرتگ ءُ پہ مُدامی نمیران بوتگ، گُڑا من گِس ءَ سر بوت آں۔
من وتی ناکو جُست کُت کہ چے بوتگ باریں شُمارا چون اِنت گریوَگ ءُ زاری ءَ اِت، ھیر اِنت؟
ناکو ءَ پَسو دات ءُ گْوشت: ”ھو ابا ھیر اِنت، تئی ناکوزتک شھید کنگ بوتگ۔“ ناکو ءَ گوں ھبکھیں گالوارے ءَ پَسو دات ءُ من چم چِست کُت اَنت ءُ ناکو چار اِت، ناکو انچو مُلور اَت۔ من پد ءَ جُست کت کہ اکبال کُج ءَ بوتگ ءُ کے ءَ جتگ چی ءَ جَتگ اِش؟
ناکو ءَ پَسو دات ءُ گْوشت: ”وت ءُ نئیم شے روگ ءَ بوتگ اَنت، بھاڑی ءَ لھتیں مُردم ءَ داشتگ ءُ شھید کُرتگ۔“
ناکو ءَ من ءَ چوش گوشت منی چمانی اَرس شل بوت اَنت ءُ من زمین ءِ دلبند ءَ کَپت آں، گُڑا ناکو ءَ من ءَ تسلا دات گْوشت: ”اللّہ ھیر کنت“ من ھچ نہ گْوشت ءُ گوں زور ءَ گریوَگ ءَ اِت آں، اے روچ پمّن یک تھاریں شپے جوڑ بوتگ اَت۔ آ وھد ءَ من دگہ ھچ نہ زانت بس ابید چہ گریوگ ءَ۔ من ھمد ءَ نِشتان ءُ گریت، مُردم ھم مُچ بوان اِت اَنت بلے من ءَ کَسی سَما نہ اَت، من بس گوں وت ءَ جنگ ءَ اِت آں۔ کمو وھد ءَ پد منی کماشیں ناکو اکبال ءِ پت ھم چہ کراچی ءَ اَتک، وھدیکہ من وتی کماشیں ناکو دیست سک بیوار اَت، درست اَنچو مُلور اِت اَنت ءُ ھرکس انچو کپتگ اَت۔ گریوگ ءُ زاری اَت، کمو رند ءَ مُردماں پُل چہ گِس ءَ در کُت ءُ دیم پہ کبرستان ءَ شُت اَنت، من ھم ھمے مُردماں گوں ھواری ءَ شُت آں۔ وھدیکہ ما اُود ءَ سر بوت ایں من وتی پُل چار اِت سک شوک ءُ زیبناک اَت، کندگ ءَ اَت، من وتی دست زُرت ءُ وتی پُل ءِ سر ءِ سر ءَ سمار اِت۔ من ءَ ھچ باور بوگ ءَ نہ اَت کہ منی پُل شھید بوتگ، منی ھیال ءَ زندگ ءُ بچکندگ ءَ اَت گوں من۔
من وتی پُل تاں گڈی واب جاہ ءَ اِیر کُت ءُ رکست کُت۔۔۔
