نبشتہ کار: مھرناز بلوچ
گندگ ءُ ھوش کنگ ءَ پہ ھرچ چیزے ارزان اِنت، بلے بہ گندے بازیں چیز پہ کنگ ءَ ھم ارزان بہ اَنت، پرچا کہ آیاں گوں مھر بیت۔ وھدیکہ مھر ءِ گپ کئیت گڑا سرجمی دنیا ءِ شئے ارزان بہ اَنت۔ مھر سکا بلاھیں چیزّے۔ مھر زند ءِ مانا ءِ درگیجگ ءَ کمک کنت اِنت۔ چوناھیا امبروز ءِ تہ ءَ ھرچ شے بے مانا اِنت۔ ھمک مردم ھمک شے ءِ مانا ءَ وت درگیج ایت۔ ھمے درگیجگ ءِ سپر ءِ تہ ءَ مھر سکا ارزشت دار ایت ءُ پد ءَ ھما مھر کہ ترا مِرگ ءُ روگ ءَ نیل ایت، ھما مھر کہ روگ ءَ پد ھم ترا زندگ دار اِیت ھما مھر گلزمین ءِ مھر بیت۔
گلزمین ءِ مھر سکا باز شے ءُ وھد چہ ترا لوٹ اِیت، بلے بہ گندے ھمینکس گیش ترا دنت اِنت۔ پجار ، گُپتار، زبان بہ گندے زندگ بوگ ءُ مِرگ ءِ ھاتر ءَ چُنڈے جاھے ھم دنت اِنت۔ ھمے مھر کہ گوں گلزمین ءَ بوت گڑا مِرگ ءَ پیسر دَگہ ءُ لگوری دروگ اِنت۔ بازیں مردم لگور تر اَنت بہ گندے منی نگاہ ءَ ھما مردماں گوں زمین ءَ مھر نہ بیت، بلکیں اشی ءَ یک ٹرینڈے سرپد بہ اَنت۔
ھما کہ گوں ھاک ءَ مھر کن اَنت، ھما کریمہ ءِ وڑیں مردم بہ اَنت۔ ھما ماھل ءِ وڑیں مردم بہ اَنت۔ ما شما دُرست کریمہ ءِ تمردی ءُ جرت ءَ زان اِیں، ما شما دُرست ماھل ءِ رازداری ءِ اوپار ءَ زان اِیں، ما شما دُرست شارل ءِ کربانی ءَ زان اِیں کہ وت یک ماتے بوتگ ءُ ماتے ءَ بزاں پہ ھاک ءَ ندر بوتگ۔ ما شما دُرست سمل (سمیہ) ءِ سگ ءُ برداشت ءَ زان اِیں، ما شما دُرست زرینہ ءِ لیکہ ءُ پلسپہ ءَ زان اِیں، ما شما دُرست ماھکان ءِ جزبگ ءُ گوں زمین ءَ بے کساس مھر ءَ زان اِیں۔
ھچ چیر نہ اِنت بلوچ زالبول باز دلیر ءُ تمرد اِنت، بلے گپ کئیت ءُ اِد ءَ اُوشت ایت کہ دلجم ءَ نشتگیں زالبول چے کنگ ءَ اَنت؟ پہ وتن آوانی کار تھنا ھمے بندپتر ءِ چارگ اِنت؟ یا وتی شھیدانی دیستگیں آجوئی ءِ واب ءَ مانا دیگ اِنت؟ اگاں ما ساہ دات نہ کن اِیں، بلے وھد دات کن ایان ءُ اے مئے راجی ڈُبّہ ءُ زمہ واری (نیشنل ڈیوٹی) اِنت کہ ما پہ کوم ءُ راج ءُ پہ بلوچستان ءَ وھد بہ دے اِیں کہ آئی ءَ مارا یک پجارے بکشاتگ ءُ یک راجی بستارے داتگ۔
بلوچستان بہ گندے پہ دری کومانی واستا لاپ والینگ وسیلہ اِنت، بلے مئے واستا مئے مات ءِ وتن اِنت۔ ھما وتن کہ مارا رودینتگ ءُ وتی اندر ءَ جاگہ دنت، ءُ مئے کبر ھم ھمائی دلبند ءَ چیدگ بیت۔
ما ھمک روچ ءَ گوْش اِیں کہ کریمہ شھید بوتگ، کریمہ ءَ کربانی داتگ، کریمہ ءَ زند داتگ، کریمہ ءَ وھد داتگ، کریمہ ءَ واھشت ندر کرتگ اَنت، بلے ما ھما کہ کریمہ ءَ یل داتگ ما ھما لیکہ ءُ پلسپہ ءَ نہ چار اَنت کہ کریمہ ءَ آئی ءِ آسر کنگ ءِ ھاتر ءَ دُرستیں شے ندر کُرت اَنت۔ وتی جندے ھم ندر کُت، بلے ما تھنا اے چاریں کہ کریمہ ءَ اے کت ءُ آ کت، بلے ما بہ گند ایں ءُ بہ چار اِیں کہ کریمہ ءَ پہ مئے ھاتر ءَ چے یلہ کت؟ ما چہ وت ءَ جست بہ کن اِیں کہ آیا ما کریمہ ءِ پلسپہ ءَ زرتگ؟ آیا ما کریمہ ءِ ھک ءَ ادا کنگ اِیں کہ آئی ءَ پہ مئے ھاتر ءَ دُرست یلہ کت اَنت؟ آیا ما کریمہ ءِ دیستگیں واب ءَ سرجم کنگ اِیں؟
اے ھما جست اَنت کہ ایشانی ھاتر ءَ ھم جھد کنوکیں سنگت کہ آ زالبول ءَ مارا گندگ ءَ کاینت کہ جیلانی تہ ءَ بند ءُ ٹارچر سیلانی ازیت ءَ برداشت کنگ ءَ اَنت۔
پہ بلوچ راجی پجار ءَ درد سگ، دومی نیمگ ءَ ھما کہ پہ بلوچ راجی آجوئی ءَ ندر بوگ ءَ اَنت۔ اے دُرستیں شے دژمن ءِ واستا ترس اَنت کہ دژمن وتی کبزہ ءَ بلوچ زمین ءِ سر ءَ نزور گندگ ءَ اِنت۔ اے راست اِنت کہ دژمن ءِ کبزہ نزور اِنت، پرچا کہ بلوچ مھلوک ءَ نہ پیسر ءَ کبزہ گیر منّ اِتگ اَنت ءُ ناں کہ مروچی منّ اِیت اِنت۔ مئے گوستانک گواہ اِنت کہ مئے کرّ ءَ راجی تمرد باز موجود اِنت ھاس زالبول کہ دری راجانی تہ ءَ وھدے زالبولانی سر ءَ کید بوتگ گڑا بلوچ راج ءِ کرّ ءَ گل بی بی ، ھاتون بی بی ءُ بانڑی ءِ وڑیں تمرد ودی بوتگ دانکہ پاکستان ءِ کبزہ ءِ ھلاپ ءَ ھم زالبولانی کرد موجود اِنت جنگی ءُ سیاسی ھردوئیں پڑاں مئے کرّ ءَ درور ھست اِنت۔
اے دُرستیں کبزہ گیرانی واستا یک کلوھے کہ بلوچ وتی زمین ءِ وارس وت اِنت۔ بلوچ ھم یک ملکے وتی سر ءَ ھکومت کنگ ءَ نیل اَنت، بلوچ ءِ مال ءُ مڈّی ءِ سر ءَ بلوچ ءِ ھک اِنت ءُ بلوچ وتی زمین ءِ رکینگ ءِ ھاتر ءَ ھرچ وڑیں کربانی دیگ ءَ چک ءُ پد نہ بیت ھچ وڑیں دری کوم ءَ ھکومت ءَ نیل اَنت۔ اے جنگ راج ءِ جنگ اِنت۔ اے جنگ زمین ءِ جنگ اِنت۔ اے جنگ زبان ءِ جنگ اِنت۔ اے جنگ پجار ءِ جنگ اِنت۔ اے جنگ داں آجوئی بیت ءُ گیش مھکم بئیت ءُ دژمن ءَ پروش دے اَنت۔
