نبشتہ کار: سرشان بلوچ
جنگ زدگیں ڈیھ ءِ تہ ءَ داں ھما وھد ءَ ایمنی نہ بیت کہ جنگ وتی گُڈی منزل ءَ سر مہ بیت، داں اے جنگ گناہ ءُ بے گناہ وتی ارجان جنان کنت ءُ جنزان بیت، جنگ اے نہ چار ایت کے گناھگار ءُ کے بے گناہ۔
وھدے ایردستیں راج وتی ایردستی ءَ سرپد بیت گڑا آ وتی پدریچ ءُ راجدپتر ءُ زمین ءِ رکینگ ءِ واستا جھد بندات کنت، بلے زوراک کدی وتی پادچیریں راج ءَ زندگ بوگ ءَ نیل اِیت۔ آ وتی مھکم دارگ ءِ واستا ھر ھما مردم ءَ چہ وتی راہ ءَ یک کر کنت کہ آ پہ آئی ءَ ڈنگر انت، آئی ءِ گیش جھد ھمیش بیت ایردستیں راج ءِ وانندگیں تبکہ ھرچ ھساب ءَ آئی ءِ پادچیر بہ بیت، پرچا کہ وانندگیں تبکہ زوراک ءِ ھرچ ھنر ءُ رپکاں سرپد اِنت، وتی راج ءُ زمین ءِ بستار ءَ پوہ انت، وتی گوست ءُ راجدپتر ءَ زانت، وانندگیں تبکہ وتی راج ءِ بے پوہ ءُ نازانتاں راستی ءَ سرپد کنت، آواں نیک ءُ دژمن ءِ راستیں چھرگ ءَ پدر کنت کہ تئی ءُ تئی دژمن ءِ میانی سیادی چے انت؟ آواں مادنیں راھے ءَ راھی کنت، پمیشکا مروچی مئے ڈیھ ءَ ھروچ وانندگیں مردم بیگواہ ءُ جَنَگ بوگ ءَ انت۔
توری آ راھدربرے، نودربرے، ڈاکٹرے، شائر ءُ ادیبے آ گیش ٹارگٹ بوان انت، پرچا کہ اے درست ایردستیں راجانی پوہ ءُ باسمائیں مردم انت۔ مروچی اے زوراک ءِ چمانی کنٹگ جوڑ بیتگ انت، پمیشکا زوراک ھمروچ وتی دیم ءِ اڑنداں یکّر کنگ ءِ جھد ءَ انت دانکہ منی زوراکی گیش مھکم بہ بیت ءُ من گیش زندگ بہ باں، بلے اے آئی ءِ ردپھمی اِنت۔ پرچا کہ باسمائیں راج وتی ایردستی ءَ کدی کبول نہ کنت ءُ نہ کتگ ئِے، باسمائیں راج پہ کُشگ ءُ بیگواہ کنگ ءَ بے برمش ءُ بے چڑکہ نہ بیت، اگاں بوتیں گڑا مروچی دنیا ءِ تہ ءَ آدگہ راج بیتگ اِت اَنت۔
ساجد اھمد ھم ھما باسمائیں مردمانی لڑ ءَ ھوار انت، مروچی بیگواہ کنگ بیتگ۔ پرچا کہ ساجد یک شائرے، یک وانندگیں ورنایے، وتی چاگرد ءِ شر ءُ گندگ ءَ سرپد اِنت، پمیشکا آ مروچی زندانی انت.
ساجد مروچی پمیشکا بیگواہ انت کہ آئی ءَ وتی ند گلام نہ کتگ، وتی زانت بندیگ نہ کتگ، وتی ند ءُ زانت وتی پدمنتگیں چاگرد ءِ واستا ندر کتگ، مدام گوں کتاباں ھمگرنچ بیتگ۔ مروچی مئے پرز انت ما وتی باسمائیں ورنا ءُ شائرانی واستا توار چست بہ کن ایں۔
