سپرے گوں مھروانیں ھمبلاں، دیم پہ بے نامیں دیارے ءَ

دومی بھر:

نبشتہ کار: نوشاد بلوچ

مئے سپر برجاہ اَت، جُنزان جنزان ءَ نیمروچ ءِ وھد ءَ ما کماش ساؤ ءِ گِس ءَ سر بوت اِیں۔ سنا جان ءَ مئے واستا نان آؤرت ءُ ما نان وارت، سنا جان ءِ گوم ءَ کمو دیوان بوت اِیں۔ پد ءَ ما پاد اتک اِیں گُڑا سنا جان ءَ گْوشت: ”من ءُ ھمّل شُمارا سیکلانی سر ءَ ٹُکّرے رھادگ کنیں۔“
ھما جاگہ ءَ مردُم ءِ سپر پند اِنت اگاں اناگت ءَ مردُم ءَ را سواری یے بہ رس اِیت چون وشّ اِنت۔ داں یک ساھتے ءَ ما سیکلانی سر ءَ شُتیں، دیم ءَ سیکلانی راہ گٹّ اَت، گُڑا ما سنا جان ءُ ھمبل موکل دات اَنت ءُ وتی پند گِپت ءُ جُنزان بوت اِیں۔ بلوچستان ءِ کوھانی وتی دلکشّی یے، کوہ اَنت، نْیام ءَ کَور ءُ شیپ اَنت، چمّگانی آپ اَنت کہ شپانکاں چکّل جوڑ کُرتگ ءُ ساپ ءُ پلگار اَنت۔ما روان اِت ایں، روان اِتاں ندارگ، جاگھے من آپے دیست منی دِل ءَ ھُبّ کُرت من جان شُشت ءُ جُنزان بوتیں۔

شَپ ءَ ما گاجی ھان ءِ ھنکین ءَ وت ءَ رسینت، کماش ساؤ ھم ھمود ءَ ساڑی اَت۔ مئے سکّ ءَ وشّیں دیوانے بوت، ریاز ھم اتک ءُ وت ءَ سر کُرت۔ گاجی ھان ءَ مئے واستا نان کُرتگ اَت، گُڑا شُت نانے آؤرت اَنت ءُ ما نان وارت۔ پد ءَ کماش ساؤ ءُ ریاز درکپت ءُ وتی دمگ ءِ نیمگ ءَ شُت اَنت، ما وتی گندل زُرت اَنت ءُ شیپے ءِ تہ ءَ شُت ءُ وپت اِیں۔ سُھب ءَ مھلّہ ما پاد اتک اِیں ءُ گاجی ھان ءِ گورا شُت اِیں، ما چاہ وارت ءُ گاجی ھان رُکست کُرت درکپت اِیں۔

گیشتر پند سُھب ءِ سر ءَ بیت نیمروچ ءَ پَد پورا گْوش ئے مردُم جان گران بیت، بلے سُھب ءِ سر ءَ ما پند جنان کُرت دیم پہ کیلکور ءِ نیمگ ءَ۔ بازیں پنداں پورا گْوش ئے مئے جان ءِ آپ تمام بوتگ اَت، ھمے تُپنگ کہ سرمچار ءِ بدن ءِ یک اندامے زانگ بیت نوں سنگین گندگ بوت اَنت۔ مئے کوپگ ھُشک اِت اَنت، بلے ما روان اِت اِیں۔
نیمروچ ءَ ما کیلکور ءَ مھروانیں تلار جان ءِ سنگتانی کرّ ءَ سر بوت اِیں، سنگتانی گندگ ءَ گوں مئے ارواہ گْوش ئے آسودگ ءُ ژندی ھلاس بوت۔
تلار جان ءَ وتی سنگتان ءَ سکّ ءَ وشیں چاگردے داتگ اَت، سکّ ءَ جوانیں وڑے ءَ تربیت کُرتگ اِت اَنت۔ سنگتاں مارا نان دات ءُ ما نان وارت، وتی تپنگ ساپ کُت اَنت۔ شرّیں دیوانے گوں سنگتاں کُرت۔ شَپ ما ھمد ءَ کیلکور ءَ تلار جان ءِ اوتاک ءَ گْوازینت۔ سُھب ءَ چاہ ءَ پد ما درکپگ ءِ اِرادہ کُرت، بلے تلار جان مارا داشت کہ نیمروچ ءِ نان ءَ بور اِت گُڑا در کپ اِت۔

ما نیمروچ ءِ نان وارت ءُ جیئند ءَ گاڑی آؤرت، ما گاڑی ءِ سر ءَ درکپت اِیں۔ ساھتے ءِ سپر ما جَت دیم ءَ زگرین، دریا، آکِل، توکل، سپر، بیبرگ مئے انتزار ءَ اِت اَنت، اے ھم مئے ھمسپر بوت اَنت۔ ھمد ءَ سنگت گاجی ھان ءِ برات مئے دیم ءَ اتک کہ مئے ھاتر ءَ سگریٹ ءُ سامانے گون اَت ما اے زُرت اَنت ءُ درکپت اِیں دیم پہ بالگتر ءَ۔ مگرب ءَ چہ پد ما بالگتر ءَ سر بوت اِیں، بالگتر ءِ سنگتاں مارا دست گِپت گُڑا جیئند واتر بوت۔
ما ھمے سنگتاں گوں ٹکّرے پند جَت گُڑا بالگتر ءِ زمہ دار ءَ مئے واستا نان اڈ کُرتگ اَت، ما ھمد ءَ نان وارت ءُ کمو پندے جت جاگھے وپت ایں۔ سُھب ءَ بالگتر ءِ سنگتے ءَ مئے واستا ھُرماگ آؤرت، ما ھمے ھُرماگ سینزدہ جاگہ کُرت ءُ ھرکس ءَ ونڈے زُرت ءُ درکپت اِیں۔ مئے راہ بلد بالگتر ءِ سنگت اِت اَنت، ما پند جَت ءُ شَپ ءَ وتارا زیارتے ءَ رسینت۔

روان اِنت۔۔۔