نبشتہ کار، ڈاکٹر لاشاری
اے جُھد ءِ تہ ءَ ھزارانی کِساس تمردیں ھمبل شھید بوتگ، کُل شھیدانی جھد جتائیں ڈیل ءُ ڈولے ءَ بیتگ انت اے جھد ءِ تہ ءَ ھرکسی وتی یک جُتائیں کارستے ، یک نامے، یک کردے، یک توارے، یک باورے۔ بلے مرچی من کپٹن میران ءِ بابت ءَ لھتیں دانک نبشتہ کنگ ءَ آں کہ ستا ءِ مُھتاج نہ اِنت منی کر ءَ ھم لبز ءُ گال نیست ءُ ند ھم پہ نبشتہ کنگ ءَ ھشک کلائیچ بوتگ ءُ سر ئِے ھم بنڈ تر اتگ۔۔
شھید کپٹن میران ھما دمگ ءَ ودی بوتگ کہ آ جاہ شھیدانی درگاہ انت، دشت ءَ وتی تہ ءَ چینچو کارست ءُ نہ تْرس ءُ دلیریں پُسگ رودینتگ کہ مرچی ھمک دلانی تہ ءَ زندگ اَنت، شھید کپٹن میران ھم ھمے مھلبیں دشت ءِ پُلکانی تہ ءَ رُستگ ءُ ورنا بوتگ، اتیک ءَ چہ میران اَتکگ کہ گیشتر مردماں اتیک نہ زانتگ بلکیں کپٹن میران ءِ نام ءِ سر ءَ گیشتر نامدار بوتگ مرچی ھمے جنگ ءَ ھمے راجی جُھد ءِ تہ ءَ میران یک کارستے جوڑ بوتگ، آئی ءِ ھما جنگی رپک ءُ پند بُریں سپر، سیاھجی ءِ ھمک دمکءُ در ، مزن بند ءِ تِیھُریں گٹ ءُ تلار میران ءِ پادانی چیدگ نکش اَنت کہ میران ھمک راہ ءُ دگ ءُ کِشکاں سوھو بوتگ، اگاں پوجیانی کیمپے گرگ بوتگ گُڑا اولی سرپ ءِ تہ ءَ اوشتاتگیں ھمبل میران اَت کہ دژمن ءِ ھمک چوکیانی تہ ءَ دیم پہ دیم جنگ ءَ اَت ءُ نہ تْرسگ ءَ اَت، آئی ءِ دل ءَ گلامی ھلاس اَت ءُ مرگ ءَ مانا نیست، اے جنگ ءِ تہ ءَ ھر ھمک پندانی سپر ءُ گامگیجیں جُنز ءِ تہ ءَ سوھویں سنگت میران ءَ وت ءَ یک کارستے جوڑ کُت ءُ وت ءَ منّینت ئِے کہ من ھم یک کارستے باں ھجبر نہ مراں، ءُ میران ءَ اے منانک ھم دات کہ دشت ءَ دلیر ءُ تمردیں بچ ھم ودی کُتگ ۔ مردم مدام ھمے گپ ءَ جن اَنت کہ دشتی بے دل اَنت بلے وھدیکہ دشت ءِ ورنایانی داتگیں کربانی ءُ آیانی تمردیں ملمِڈی ءَ گند ایں گُڑا زانگ بیت کہ آیاں دشت چنچو پھریگ کُتگ راج ءِ گُنگریں بچّاں دشت گوں وتی ھوناں چو بانور ءَ سمبھینتگ ءُ میران چہ ھمے تنگوئیں چے یکے اَت کہ آئی ءِ ھونانی وشبو گوں دشت ءِ مھلبیں پُلکاں ھوار انت۔
مرچی دشت ءِ ءُ سرجمیں بلوچستان ءِ مردم پہ میران ءَ پھریگ اَنت ،
درچک ءُ دار پہ میران ءَ ارس گوار اَنت ، جنگل ءُ گیاباں پہ میران ءَ زھیریگ اَنت ، ڈیھ ءِ ھاک پہ میران ءَ لیلو جنت ءُ کوہ میران ءَ چو استادیں منھاج مکتار ءَ نازین ایت ۔
میران راج ءِ ھما نمیرانیں سر اَت کہ آئی ءِ جنزُگ پہ راج ءَ دلبڈی یے ءُ سکینے اَت ، آئی ءِ زات ءُ زانگ پہ راج ءَ تچکیں راھے اَت ، آئی ءِ جنگ کنگ ءُ آئی ءِ دلیری راج ءِ ھمّت اَت ءُ آئی ءِ داتگیں کربانی پہ راج ءَ آجوئی ءِ سوگات اَت ۔
مروچی کپٹن میران ءِ ھمک جُھد ءُ کُربانی آئی ءَ یک توکلے دیگ ءَ انت ، مرچی پُشت ءِ سنگت کہ میران ءَ رودینتگ اَنت آ مرچی مھکم اَنت، پرچاکہ کوہ ءَ رؤکیں مردم پد ءَ واتر نئیت یاکہ جنگ کنت ءُ شھید بیت، یاکہ زونڈ جنت ءُ باجو بیت، اے جنگ ءَ اے جنز ءِ تہ ءَ میران نمیران انت میران ءَ وت ءَ راجدپتر ءِ تاکاں گوں یک نامے دات ۔
سرجمیں بلوچستان میران ءَ سُھرچکیں دْروت ندر کنت۔
