دشت ءِ ھُشکاوگیں دلبند ءَ شھیدانی کِسہ رُستگاں(شھید میران ءُ شھید اَشوب)

نبشتہ کار: زُھرہ دشتی

دشت چوناھیا ھما جاگہ اِنت کہ اُود ءَ گُلزمین ءِ اُوبادگاں وتی ھوناں گوں سنگر جاہ ءُ ملپد سینگار اِتگ۔ دشت ءِ پھنات مُدام پراہ ءُ شاھگان بوتگ، پہ وتی شے مُریدیں سرمچارانی پھازگ ءَ شائر راست گْوش اِیت:

”دشت سنگر جاہ اِنت ءُ دیمپان اِنت شگانانی“

ھو! بہ گندے دشت بے ھَوری، گرم ءُ جلیں لِواراں سوتکگ، بہ گندے دشت ءِ زید بدل بوتگ اَنت، بہ گندے دشت ءِ کاشیں کُڈک ھورک بوتگ اَنت، بازار ءِ سرجمیں مردُماں لڈّ اِتگ ءُ سْیاہ گُواتاں سرجمیں میتگ پتار داتگ، نوں ھِچ شئے پیسری داب ءَ نہ اِنت، بلے بلوچستان ءِ پُسّگ مرچی ھم دشت ءِ تُنیگیں دل ءِ سیراپ کنگ ءَ وتی مِسکیں ھوناں ریچگ ءَ اَنت۔ آ دشت ءِ دلبند ءَ وتی سنگراں پہ مُھکمی دار اَنت ءُ گوں لجوز ءُ باجو بوتگیں دُژمِن ءَ جنگ دے اَنت، داں گُڈی ساہ ءِ دم کشّگ ءَ آ گوں دشت ءِ مھلبیں پُلکاں مھر کن اَنت، آ وتی ابدمانی ءِ کسّھاں گوں وشبوئیں ھوناں دشت ءِ مھلبیں پُلکانی زانسراں پہ مُجتی نکش کن اَنت ءُ واب گیج اَنت، ھمے سنگتاں چہ دو سنگت شھید شیھک پنّام ء اَشوب ءُ دومی سنگت شھید کیپٹن اَتیک پنّام ء کیپٹن میران جان من شُمارا ءُ کُل سنگتاں سُھرچکیں دْروت نَدْر کناں، زیک کہ من گُوانکو زُرت دو سنگت ءِ اکس منی دیم ءَ گْوست۔ آیانی تیر سُپتگیں جون پُلکانی سر ءَ کپتگ اِتاں، آیانی ھون چو نھنگیں کور ءِ ھار ءَ دشت ءِ سوتکالیں پُلکاں میچلینگ ءَ اِتاں ءُ دشت ءِ پُلکاں بہ گندے تراس زُرتگ اَت ءُ سنگت وتی زانسراں واپینتگ اِت اَنت۔
من کمو مُلور بوتاں کہ ھو باریں اے کُجام شیرزالیں مات ءِ بچ اَنت، باریں اے کُجام سنگینیں گْوھار ءِ شیردلیں براتاں۔ نہ زاناں اے اکسانی گندگ ءَ گوں مات ءِ کُجام واھگ گوں اشِکراں سُچ اِیت ءُ پُر بیت، باریں کُجام گْاھار ءَ پہ وتی برات ءَ سالونکی ءِ پوشاک دوتکگ ءُ ھزار واھشت دل ءَ رودینتگ، مرچی باریں کُجام گْوھار ءِ براتانی جوناں کہ دشت ءِ دل ءَ جنگانی کسہ رودینگ ءَ اَنت، ءُ مرچی بہ گندے آیانی زمین ءُ آزمان ءَ ڈیک وارتگ، بہ گندے اے ساھت ءَ آیانی امروز چو مھشر ءَ اِنت، ھمے جیڑگ جیڑگ ءَ گوں من اے ھم مار اِت دشت انگت ءَ بے اُوبادگ ءُ رسترانی وابجاہ نہ اِنت، دشت ءِ کور ءُ کھچر، چمّگ ءُ کانیگ انگت ءَ چہ بے آپی ءَ پُلک ءُ ڈنگراں بار نہ داتگ اَنت۔ دشت ءِ دلبند ءَ شھید جمال ءُ شھید داد جان، شھید جاوید جان ءُ شھید گنی جان، شھید امان ءُ شھید اِسھاک ءُ یا شیرزالیں گنجاتون پنّام ء ماھکان ءُ دگے ھزاراں پُسّگاں وتی سرمتابیں سر ببا داتگ اَنت۔ دشت ءِ دلبند گُڑا چتور پہ پِٹے اَپ ءَ تلوس اِیت، بلے ھو سک دیریں کہ ھور نہ بوتگ۔ دشت ءِ رنگ مٹ بوتگ اَت، بلے زمین وَ وشبھتے کہ آئی ءِ شیردلیں بچ اَئی ءَ پہ ترمپے آپ ءَ زنزرگ ءَ دیست نہ کن اَنت، آ وتی سُھریں ھوناں گوں دشت ءِ بے تاکیں کلیر، گیمرتگیں کھیر ءُ گزانی بُن ءَ آپ دے اَنت ءُ آ سبزکیں چوڑ کشّ اَنت۔ گوں ھمے کسّھاں دشت جنگانی زید ءِ ملپداں سینگار اِیت، دشت داد جان ءُ جاوید ءِ ترانگاں کار اِیت۔ مرچی دشت ءِ دلبند ءَ شھید بوتگیں ھمُک پُسّگ ءِ ارواہ ءُ دشت ءِ کھورانی سر ءَ نشتگیں شانتُل ءُ کپوت پہ میران جان ءُ شیھک ءِ دیمونیاں پھر بند اَنت۔

بلوچستان ءِ ھر شھید بوتگیں بچانی مات ءَ کہ آئی ءِ سالونکیں چُک ءِ شھیدی ءِ کلوہ ءَ مستاگ سر کنت، گُڑا من جزماں کہ ھمُک مات چو ھمّل مومن ءِ مات ءُ اما سکینہ ءُ لُمہ یاسمین ءُ بانُک کریمہ ءِ مات اما جمیلہ ءِ داب ءَ یا شھید ڈاکٹر ھالِد ءُ بیگُواھیں واھد کمبر ءِ پیر ءُ آجزیں مات ءِ داب ءَ پھر بنداں ءُ گْوش اَنت کہ مارا کول اِنت گوں سرزمین ءَ کہ اگاں مارا دگے بچے بوتیں ھم ما پہ گُلامیں گُلزمین ءِ موکگءَ راہ داتگ اَت۔ مرچی سالونکیں بچانی ھوناں دشت ءِ دلبند ءَ ھما کشار رودینتگ اَنت کہ آیاں کس ھلاس کُت ءُ کُشت نہ کنت، آ پہ مُجتی ڈیھ ءِ ھُشکاوگیں دلبند ءَ لُڈّ اَنت ءُ دشت ءِ زید ءَ چو بھشت ءَ ڈولڈار کن اَنت۔
من شھید میران جان ءُ شھید شیھک جان ءَ سِتگ شانی نَدْر کناں داں شُمئے دابیں پُسّگ مزنبند ءُ سیائجی ءِ سینگءَ مان اَنت دشت مُدام پہ شُمارا سنگر جاہ جوڑ بیت ءُ پہ شُمارا وتی سُرمگیں پُلکانی میان ءَ ملپد سمبھین اِیت، ھما ملپد کہ جھان ھست اِنت آ زمین ءِ دلبند ءَ نکش بنت۔ دشت ءِ دگ ءُ ویرانگیں راھانی سر ءِ پُلک ھمُک رھگوازیں کاروان ءَ گوں الم شُمئے کسّھاں کار اِیت، پرچا کہ دشت ءِ ھوشامیں دل پد ءَ شُما گوں وتی ھوناں آپ دات۔ شُما پد ءَ دگے سمیر جان ءُ نودی یے بوت اِت ءُ شِلسریں تیرانی دیم ءَ مِک بوت ئِے۔ شُما پد ءَ سنا جان ءُ مھروان ءِ کْوھنیں ترانگے نوک کُت، شُمے ھوناں چہ دشت ءِ بے تاکیں درچک پد ءَ وتی شاھانی سر ءَ گورونڈیں تاک جن اَنت ءُ دشت ءِ کپوت مجتی پہ شُمارا الھان گُشاں ءُ شُمارا نازین اَنت۔ گوربام ءَ شُمئے ھونانی مھلبیں بوہ میتگ ءِ تانسریں دمک ءُ دراں وتی امبازاں زور اِیت، سیائجی ءِ کوہ شمئے دیمونیانی شاھِد بیت، ءُ دشت پد ءَ سرسبر ءُ میزران بیت۔

بلوچستان آجو بات