اے جنگ ھر بلوچ ءِ جنگ اِنت

نبشتہ کار: کوھی بلوچ

دومی ءِ چَمدار بوگ سک گران اِنت، وھدے کہ یک زوراکے تئی زمین ءَ اَچ ترا چہ پُل اِیت ءُ ترا وتی گُلام کنگ ءِ جُھد ءَ کنت گُڑا تو لاچار بہ ئے کہ جنگ بہ کن ئے ءُ وتی راج ءَ چہ اے سِلیں وبال ءَ چہ در بہ کن ئے ءُ آئی ءَ آجوئیں زندے بہ بکش ئے۔ وھدے کہ یک زوراکے زوراک بیت گُڑا آ ایوک ءَ تئی زمین ءَ اَچ ترا چہ نہ پُل اِیت، بَلکیں زمین، زُبان، دود ءُ ربیدگ ءُ تئی راجی پَجّار ءَ اُوں اَچ ترا چہ پُل اِیت ءُ ترا وتی گُلام کنت۔ ھمے گُلامی ءِ مُزّ تئی راج ءَ چہ وانگ ءُ رانگ ءَ چہ دور کنت، تئی وانِندَگیں راج ءَ را یک تُرسے ءِ آماچ کنت ءُ آئی ءَ وانگ ءَ دور رکین ایت، تئی مات ءُ گْوھاراں کم شرپ کنت ءُ آیاں زِندانی کنت ءُ آیاں ھمے گْوش ایت کہ جنین آدم ءِ کار لوگ ءَ نِندگ اِنت جنگ ءِ ھوار بوگ نہ اِنت، سالوکیں بچانی زِندان کنگ ءُ پد ءَ آئی ءِ تیر سُپتگیں جون ءَ ماں گیاباناں چَگل دیگ، ءُ بانوریں گْوھارانی جَنوزام یا آئی ءَ برے گوں یک درد ءُ رنجے ءَ دُچار کنگ۔ مرچی ھمے گُلامی اِنت کہ بلوچ وتی سرڈگار ءِ سر ءَ بے وس ءُ بے در اِنت، ھمے گُلامی اِنت کہ آئی ءِ مُزّ مرچی پہ بلوچ راج تیر سُپتگیں جون اَنت یا ھمے مال ءُ مڈی کہ چہ بلوچ ءِ سرڈگار ءَ چے در کپگ ءَ اَنت، ھمے مال ءُ مڈیانی مُزاں مرچی ریاست پاکستان بلوچ ءِ چُکچینی ءَ کنگ ءَ اِنت ءُ بلوچ راج ءَ چہ آئی ءِ زمین ءَ بے زمین کنگ ءِ جُھد ءَ کنگ ءَ اِنت۔

وھدیکہ یک زوراکے یک راجے ءَ را گُلام کنت گُڑا آ راج ءِ زمہ واری بیت کہ پہ وتی زمین ءِ رکینگ ءَ، پہ وتی راجی پَجّار ءِ رکینگ ءَ، پہ وتی دود ءُ ربیدگانی رکینگ ءَ، پہ ماتی زُبان ءِ رکینگ ءَ، پہ وتی آجوئی ءَ، ءُ پہ وتی وشھالیں بانداتے ءُ آیوکیں پدریچ ءِ رکینگ ءَ جنگ بہ کنت ءُ وتی زمین ءَ چہ زوراک ءَ چہ پچ بہ گیت۔ ترا اگاں زمین نہ بوت تو ھمے سرپد ببو کہ تو اے دُگنیا ءَ ھما ھُشکیں دارے کہ تئی ماندارگ ءَ اُوں مردم نیا اَنت۔ گُڑا گُلامیں راج ءَ را پہ وتی آجوئی ءَ جنگ کنگی اِنت، جُھد کنگی اِنت، یا ھما مردم کہ پہ زمین ءِ رکینگ ءَ جنگ ءَ اَنت ھمائی ءِ کُمک کنگی اِنت، آئی ءَ را کوپگ دیگی ءُ آئی کوپگ سُبَک کنگی اِنت، آئی ءِ اے گرانیں بار وتی کوپگاں کنگی ءُ آئی ءِ ھمراہ بوگی اِنت۔ اگاں تُپنگ زُرت ءُ جنگ کُت نہ کن ئے گُڑا ھمائی ءَ کہ اے گرانیں بار وتی کوپگاں کُتگ، گُڑا ھمائی ءِ کُمک ءَ بہ کن، اگاں کُمک کُت نہ کن ئے گُڑا ھما کہ جنگ ءَ اِنت آئی ءِ رازدای ءَ بہ کن، یا ھما جنگ کہ بوگ ءَ اِنت آئی ءِ باروا چیزّے نبشتہ بہ کن، اگاں نِبشتہ کُت نہ کن ئے گُڑا ھما جنگ کہ بوگ ءَ انت آئی ءِ دیم ءَ مہ اُوشت ءُ ڈنگر مہ ریچ ءُ گوں لگوریں دُژمن ءِ ھَمراھداری ءَ مہ کن، چی ءَ کہ تئی کار پہ دُژمن ءَ سوبمَند کنت ءُ تئی ءَ راج نِزور کنت۔

مرچی تانسریں جھان سرپد اِنت کہ بلوچ راج پہ وتی آجوئی ءَ، پہ وتی زمین ءِ رکینگ ءَ، پہ لجّ ءُ ننگ ءِ رکینگ ءَ، پہ وتی مال ءُ مڈیانی رکینگ ءَ، ءُ پہ وتی آیوکیں پدریچ ءَ جنگ ءَ اِنت۔ بلوچ ءِ اے جنگ بلوچستان ءِ آجوئی ءِ جنگ اِنت ءُ اے جنگ داں بلوچستان ءِ آجوئی ءَ برجاہ مان اِیت۔ وھدیکہ یک راجے ءَ را یک زوراکے وتی گُلام کنت ءُ آئی ءِ زمین ءَ پچ گیت گُڑا پہ آ گُلامیں راج ءَ لوگ ءِ نِندگ ءُ نِدارگ ءِ چارگ بژنی ھبر ءُ شِگانے بیت۔ اگاں دُگنیا گُنگ بیت بِلے کہ گُنگ اِنت، اگاں دُگنیا تئی جنگ ءَ جنگے سرپد نہ بیت بِلے نہ بیت، بلے ترا سرپد بوگی اِنت ءُ پہ وتی آجوئی ءَ جنگ کنگی اِنت چی ءَ کہ تو پہ وتی زمین ءَ جنگ ءَ ئے، پہ وتی راج ءُ راجدپتر ءَ جنگ ءَ ئے۔ ترا دُگنیا ھما وھد ءَ یک راجے لیک اِیت کہ تو آجو بہ بہ ئے، ترا پَجّارے بہ بیت، تئی زمین تئی وتیگ بہ بیت۔ مرچی سرجمیں دُگنیا وتی راج ءِ باندات ءِ باروا جیڑگ ءُ جنگ ءَ اِنت کہ من وتی راج ءَ کُج ءَ سر بہ کناں، بلے پہ گُلامیں راجاں اِنّا! گُڑا گُلامیں راج وت وتی جنگ ءَ بہ کنت ءُ وتی آجوئی ءَ چہ زوراک ءَ چہ پچ بہ گیت اِنت۔ پہ دومی ءَ بِھ وتی چماں مَدار کہ منی زمین ءَ پچ گیت ءُ من ءَ آجو کنت۔ انچو کہ پیسر ءَ گْوشت ھرچی ترا وت ءَ کنگی اِنت، داں تو وت نہ کُتگ گُڑا دومی پہ ترا نہ کنت، دومی ھما وھد ءَ پہ ترا کنت کہ تو وت یک برے کِشکے ءَ رھادگ بہ بہ ئے یا آئی ءِ لوٹانی منوک بہ بہ ئے۔

اگاں آجوئی لوٹ ئے گُڑا ترا پہ آجوئی ءَ کُربانی دیگ لوٹ ایت، ابید ء کُربانی ءَ نہ تئی زمین رکّ اِیت، نہ تئی زُبان رکّ اِیت، نہ تئی دود ءُ ربیدگ رک اَنت، نہ تئی لج ءُ ننگ رکّ اِیت ءُ ناں کہ تئی راجی پَجّار رکّاِیت۔ پہ آجوئی ءِ گِرگ ءَ کُربانی دیگ ھژدری اِنت۔ کُربانی ایوک ءَ ساہ ءِ کُربانی نہ اِنت۔ وھدے کہ تو کُربانی دئے گُڑا ترا وتی آسراتیں زند پہ راج ءُ راج ءِ باندات ءَ کُربان کنگی اِنت، داں تو وتی زند ءِ ھمک واھشت نہ کُشتگ، داں لوگ ءُ لوگ ءِ مردمانی کُربانی نہ داتگ، دانکہ تو ھون ءُ ھید نہ رِتکگ، داں تو وت ءَ را بے واب نہ کُتگ گُڑا آجو نہ بہ ئے ءُ آجوئی ءِ واب ءَ اُوں مہ گِند۔۔۔۔آجوئی کُربانی ءِ نام اِنت، دانکہ کُربانی نہ داتگ گُڑا اے مہ گْوش کہ من گوں گُلامیں زند ءَ زند گوازینگ ءَ اُوں۔ اے کُربانی ءَ ایوک ءَ یک مردمے دات نہ کنت، اے کُربانی گوں گُلامیں راج ءِ ھمک کس ءَ بندوک اِنت، اَنچُوش کہ یک زوراکے نزانت کہ من کے کُشتگ، کے بُرتگ، کے ءَ بے لوگ ءُ کم شرپ کنگ ءَ اُوں، گُڑا ھما گُلامیں راج ءَ را اُوں ھمے زانَگی اِنت کہ من چی ءَ گُلام کنگ بوتگاں۔ گُلامیں راج ءِ ھر ھما مردم وتی کُربانی ءَ بہ دنت، انچو کہ زوراک نزانت گُڑا ترا اُوں زانگی نہ اِنت کہ من نودَربَرے آں، ماشٹرے اُوں، ڈاکٹرے آں، نِبشتہ کارے اُوں، شُپانکے اُوں یا یک اِزمکارے اُوں، ترا پہ آجوئی ءِ جنگ ءَ ھِچ پرک ءُ درک کنگی نہ اِنت۔

ایوک ءَ یک سرمچارے جنگ کُرت نہ کنت ءُ اے جنگ ایوک ءَ پہ سرمچاراں نہ اِنت۔ اگاں مرچی یک سرمچارے جنگ ءَ ھوار اِنت، گُڑا اے ھبر پَھمگی ءُ مارگی اِنت کہ آ پہ کَے ءَ جنگ ءَ اِنت، آئی ءِ وتی لوگ پہ کئی ھاتِر ءَ یل کُتگ، آئی وتی واب پہ کَے ءَ بُرتگ؟ ایوک ءَ اے زمہ واری پہ سرمچاراں نہ اِنت کہ تو جنگ بہ کن، تو پند بہ بُر، تو وتی زند ءِ واھشتاں بہ کُش ءُ من بس تئی کُتگیں جنگاں چاراں۔ گُڑا اے ھبر زانگی اِنت کہ سرمچار چہ آزمان ءَ وَ نہ اتکگ اَنت ءُ آئی ءِ سینگ ءَ آھن نہ بستگ۔ یک سرمچارے کہ مرچی گوں یک زوراکے ءَ جنگ ءَ اِنت، آ اُوں یک اِنسانے، آ چہ تئی ( بلوچ ءِ) لوگ ءَ چہ در کپتگ ءُ تئی برات اِنت۔ آئی ءَ بس وتی راجی زمہ واری ءُ راجی پرز زانتگ کہ من ءَ پہ وتی زمین ءَ، زُبان ءَ، راجدپتر ءَ، راجی پَجّار ءُ پہ وتی چیردستیں راج ءَ چیزے کنگی اِنت دانکہ منی راج زوراک ءِ گُلام مہ بیت۔ آئی ءَ وتی راج ءِ بزگی ءُ گُلامی دیستگ، آئی ءَ وتی زمین درامدانی پنجگاں دیستگ، آئی ءَ وتی مات ءُ گْوھار پہ بزگی ءَ دیستگ ءُ آئی ءَ وتی راجی پَجّار گار بوگ ءَ دیستگ. گُڑا اے جنگ بلوچ راج ءِ جنگ اِنت، اے جنگ ءَ ھوار بوگ بلوچ راج ءِ راجی زمہ واری بیت اِنت، چی ءَ کہ درامد پہ ترا بِھ جنگ نہ کنت۔

اگاں تو وتی چم اَنگت پہ درامداں داشتگ اَنت کہ من ءَ آجو بہ کناں گُڑا اے تئی بے زانتی ءُ کم پھمی اِنت۔ درامد پہ ترا بِھ توپنگ بڈّ ءَ نہ کنت ءُ پہ ترا سنگر نہ بند ایت ءُ پہ ترا آجوئی نہ لوٹ ایت۔ گُڑا مرچی بلوچ راج ءَ را زانگ ءُ پھمگ لوٹ ایت کہ اے جنگ بلوچ راج ءِ جنگ انت، بلوچ ءِ مال ءُ مڈّیانی لُٹ ءُ پُل ءِ جنگ اِنت، بلوچ راجی پَجّار ءِ زِندگ کنگ ءِ جنگ اِنت، اے ھما مات ءُ گْوھارانی لج ءُ ننگ ءِ جنگ اِنت کہ آ مرچی زِندانی کنگ بوتگ اَنت، اے ھما بلوچ پُسگانی جنگ اِنت کہ آیانی توار ءَ مرچی زوراک گار کنگ ءِ جُھد ءَ اِنت، اے جنگ ھما شھید بوتگیں کُنگُرانی جنگ اِنت کہ آیاں پہ آجوئی ءَ وتی سر اِش نَدْر کُتگ اَنت ءُ نمیران بوتگ اَنت ءُ اے جنگ مئے آیوکیں پدریچ ءِ جنگ اِنت۔

گُڑا اے جنگ ءَ ایوک ءَ یک سرمچارے ءِ کوپگاں مہ دے اِت، چی ءَ کہ آ سرمچار چہ تئی لوگ ءَ چہ در کپتگ، آ سرمچار چہ بلوچ ءِ لوگ ءُ میتگاں چہ در کپتگ، آ سرمچار پہ وتی راج ءَ رد کپتگ کہ منی مِسکیں زمین ءُ منی راج چہ اے گُلامیں زند ءَ چہ آجو بہ بیت۔ اے جنگ ایوک ءَ یک سرمچارے ءِ جنگ نہ اِنت، یک راجے ءِ جنگ اِنت ءُ اے جنگ ءَ بلوچ راج ءَ را ھوار بوگ لوٹ ایت۔ اگاں مرچی تو وتارا دور داشت ءُ بس نِدارگ چار ایت گُڑا بانداتیں روچ ءَ اے مہ گْوش کہ من گُلام آں، منی راج ءَ زوراک جنگ ءَ اِنت، منی راج ءَ پہ وانگ ءُ دربرگ ءَ نَیل ایت ءُ منی زمین ءَ من ءَ نِندگ ءَ نَیل اَنت۔ گُڑا مرچی وھد ھست پہ جنگ کنگ، پہ لگوریں دُژمن ءِ گلینگ ءَ، وتی سرڈگار ءِ آجو ءُ وتی راج ءَ چہ گُلامیں زند ءَ در جنگ ءَ۔۔۔۔۔۔۔۔۔گُڑا مرچی ترا ھما سرمچار ءِ اے گرانیں بار وتی کوپگاں کنگ لوٹ ایت، ترا کُربانی دیگ لوٹ ایت۔ اگاں مرچی یک سرمچارے اے کُربانیاں دیگ ءَ انت، گُڑا اے ھبر زانگ ءُ پھمگ لوٹ ایت کہ آ پہ کے اِش دیگ ءَ اِنت؟ مرچی ھمے سرمچارانی لوگ ماندارگ ءُ پُر کنگ بوگ ءَ اَنت، آیانی لوگ ءِ مردم گار ءُ بیگوہ کنگ بوگ ءَ اَنت، آیانی مات ءُ گْوھار کم شرپ کنگ بوگ ءَ اَنت ءُ آیاں وتی زند ءِ دْراھیں واھشت ءُ اَرمان کُشتگ اَنت، وتی لوگ ءُ لوگ ءِ مردم اِش یل کُتگ اَنت، پہ بلوچ راج ءِ باندات ءِ رُژنا کنگ ءَ، پہ بلوچ ءِ لج ءُ ننگ ءِ رکینگ ءَ، پہ بلوچ ءِ سرڈگار ءِ رکینگ ءَ، پہ بلوچ راجی پَجّار ءِ رکینگ ءَ، گُڑا اے جنگ ءَ ھوار بوگ ءُ جنگ کنگ تئی راجی زِمہ واری ءُ راجی پرز بیت اِنت۔

اے ھبر راست اِنت کہ کس نہ لوٹ ایت اِنت کہ منی لوگ ماندارگ بہ بیت، کس نہ لوٹ ایت کہ منی مات ءُ گْوھار کم شرپ کنگ بہ بنت ءُ کس نہ لوٹ ایت کہ من وتی زند ءِ اَرماناں مہ گِنداں، بلے وھدیکہ یک زوراکے کئیت ءُ تئی زمین ءَ کبزہ بہ کنت گُڑا تئی راجی زمہ واری بیت کہ جنگ بہ کن ئے ءُ وتی ڈیھ ءَ آجو بہ کن ئے۔ مرچی اگاں یک سالونکیں بچے وتی جان ءَ شورہ بند اِیت پہ کَے ءَ؟ مرچی یک ماتے وتی آسراتیں زند ءَ کُربان کنت پہ کَے ءَ؟ مرچی یک گْوھارے وتی وانگ ءَ یل کنت ءُ گوں وتی براتاں ھوار بیت ءُ جنگ کنت پہ کَے ءَ؟ گُڑا اے جُستانی پَسَّو ھمے بیت اِنت، پہ بلوچ راج ءَ، پہ بلوچ راج ءِ رکینگ ءَ، پہ وتی زمین ءِ رکینگ ءَ، پہ وتی زُبان ءِ رکینگ ءَ، ءُ پہ وتی راجی پَجّآر ءِ رکینگ ءَ، اے جنگ بلوچ راج ءِ جنگ اِنت، گُڑا بلوچ ءَ را اے جنگ وتی کوپگاں کنگی اِنت ءُ وتی راج آجو کنگی اِنت۔ گُڑا اے جنگ ءَ ما ایوک ءَ سرمچارانی کوپگاں مہ دے اِیں، چی ءَ کہ اے زمین ایوک ءَ آئی ءِ نہ اِنت، بلوچ راج ءِ ئیگ اِنت ءُ بلوچ راج ءَ را ھوار بوگی اِنت۔

مرچی ریاست پاکستان ءَ بلوچ ءَ را بھر ءُ بانگ کنگ ءِ جُھد ءَ اِنت، گُڑا یک زوراکے ءِ مستریں پندل ھمیش اِنت کہ من آئی ءَ بھر ءُ بانگ بہ کناں دانکہ آئی ھمے بھر ءُ بانگی ءَ من وتی زوراکی ءَ سرجم ءُ برجم بہ کناں ءُ وتی زوراکیاں بِداراں۔ گُڑا بلوچ راج ءَ را آئی ءِ اے پندل پھمگی اِنت کہ چہ بھر ءُ بانگ ءَ من ءَ منی راج ءَ را چنچو تاوان رس اِیت، اے بھر ءُ بانگی منی جنگ ءَ را چنچو تاوان دنت ءُ من ءَ دِگے چنچو سال گُلام کنت۔ مرچی بلوچ راج ءِ چُک چُک ءَ را زانگ ءُ سرپد بوگی اِنت کہ من ءَ اے نگیگیں جاورانی تَہ ءَ چے کنگی اِنت ءُ ھما سرمچار ءَ کہ اے گرانیں بار وتی کوپگاں کُتگ آئی ءِ اے گرانیں بار ءَ چوں سُبک بہ کناں۔ انچو کہ پیسر ءَ گْوشت ایوک ءَ یک سرمچارے جنگ کُت نہ کنت دانکہ آئی ءِ بار ءَ زوروکے مہ بیت، گپ اے نہ اِنت کہ دُرس تُپنگ بڈّ ءَ بہ کن اَنت، پہ کُربانی دیگ ءَ راہ ءُ جاہ باز اِنت اگاں یکے بہ کنت، ءُ کُربانی دیگ بہ لوٹ ایت، یک برے اے ھبر وتی مجگ ءَ نِندارینگی اِنت کہ بلوچ راج اگاں کُربانی مہ دنت گُڑا کَے دنت؟ دری راج پہ ترا نئیت ءُ تُپنگ بڈّ ءَ نہ کنت یا تئی مات ءُ گْوھارانی چَمّانی ترونگَلیں ارساں پھک نہ کنت ءُ تئی اے گرانیں بار ءَ وتی کوپگاں نہ کنت۔ دُرس ترا (بلوچ راج) کنگی اَنت۔ اگاں تو مرچی وتی گُلامی نہ مار اِت ءُ پہ گُلامی ءِ ھلاس کنگ ءَ در نہ کپت ئے، گُڑا اے گُلامی ءِ آس گیش جمبور بیت ءُ ترا سوچان کنت۔