نبشتہ کار: رِزوان بلوچ
دْروت ءُ دْرھبات منی بلوچ راج!
دُوا اِنت شما مدام وش ءُ سلامت بات اِت، ھجبر گم ءُ سکّی مہ گندات اِت، شالا انچوش بات۔
شُما سرپد اِت مرچی پد ءَ یک گْوھارے مئے زالمیں پوج ءَ بُرتگ ءُ زندان ءِ تھاریں کوٹی ءَ بندیگ کتگ، پاکیں ھاوند آئی ءَ زوت آجو بہ کنت بلے مارا جھد کنگی ءُ توار چِست کنگی اِنت۔
ھمے درد ءِ پُژدر ءَ من وتی بلوچ راج ءَ ھمے پیگام ءَ دیگ لوٹاں کہ نی بس اِنت نندگ ءُ چارگ، اے زالمیں پوج روچے یک گْوھارے، روچے یک براتے چست کنت ءُ بارت ماں زندان ءِ تھاریں کوٹی ءَ بندیگ کنت۔ وڑ وڑ ءَ لٹّ ءُ کُٹّ کنت، برے یل کنت ءُ برے کُش ایت ءُ دور دنت، برے سالانی سال زندان ءَ بندیگ کنت۔
اگاں انگت ما ءُ شما بے توار بہ اِیں، گُڑا دُرستاں بارت ءُ ھمے رنگیں جاورانی دیمپان کنت، پمیشکا نی بس اِنت بے توار بیگ۔ شرتِر ھمیش اِنت کہ ما مُھکمیں توارے چِست بہ کن اِیں اے گْوانک ءَ ماں جھان ءَ سر بہ کن اِیں، پمیشکا مارا پہ راجی جُنز ءِ ھاتِر ءَ ھر وڑیں کُربانی دَیگ ءِ واستا ساڑی بوَگی اِنت۔
یلیں بلوچ راج!
مرچیگیں وھد ءُ جاور مئے بے توار بوگ ءِ نہ اِنت، ھمایاں کہ راجی جُنز مھکم ءُ پہ وتی راج ءِ واستا کُربانی داتگ مرچی ھما زندگ اَنت۔ ما کہ پہ وتی راج ءَ کُربانی مہ دے اِیں گُڑا اے گلامی مئے لاڑیں گْوھار ءُ براتاں ھمے رنگ ءَ وارت ءُ مئے ھم بارِیگ کئیت، پد ءَ گُڑا اے درد برداش کنگ نہ بیت ءُ مارا راجی پجّارے ھم نہ بیت۔
پمیشکا مارا وھد ءَ مرچی موہ داتگ کہ پہ وتی گلامیں راج ءَ بے دروریں گامگیجے بہ زور اِیں، اگاں ناں گْوستانک مارا کدی یات نہ کنت۔ پرچا کہ گْوستانک ھمایاں یات کنت آیاں کُربانی داتگ ما اگاں کُربانی دات اے تھاریں شپ الم بامسار بیت ءُ زندان پہ مدامی پْروش وارت ءُ مئے باندات رُژنا بیت۔
گُڈّسر ءَ من گوں بلوچ راج ءَ ھمے گْوشگ لوٹاں کہ نی بس جنگ کن اِت، راہ ھمیش اِنت۔ پرچا کہ ابیدے ھمے یکیں راہ ءَ اے دژمن گپ سرپد نہ بیت۔ نی جنگ کنگ لوٹ ایت ءُ وتی زمین آجو کنگی اِنت، ابید ء جنگ ءَ نوں ما وتی راج ءَ رکّینت نہ کن اِیں۔
بلوچ راج سلامت بات ءُ بلوچستان آجو بات۔
