ڈیھ ءِ مُریدیں میرل

سی ءُ چارمی بھر:

نبشتہ کار: ھلیل بلوچ

ما اوتاک ءَ سربوت اِیں، مئے سر بوَگ ءَ گوں ھما نزّیک ءِ شْوانگے ءَ را یک ورنایے گون اَت ءُ اتک، اِھوال ءِ تہ ءَ گْوشتے کہ اے مردُم پہ پارٹی ءَ گردگ ءَ اِنت، گْوشتگے من ءَ بی ایل ایپ ءِ سنگتانی کرّ ءَ بر اِت۔ ورنا ءِ نام زپر مھمد ھسنی اَت کہ سوراب ءِ کوھی دمگانی مردُمے اَت۔

اے انچیں وھدے اَت کہ کسّی سر ءَ بیسّہ کنگ نہ بوت، مُرید گْوشت: “اے پکّا کمبر ھان ءِ مردُمے کہ ھروھد ءَ ریاست ءَ را تھ ءِ مالومات مہ رس اِیت چوشیں مردُم دیم دَنت، ایشر ءَ پکّا کمبر ھان دیم داتہ کہ اے ھما نیمگ ءِ مردُمے ھم۔”

میرل گْوشت: “اِنّا! اے کمبر ھان ءِ مردُم بوت نہ کنت، ایشی دیم ءَ چہ من زاناں کہ اے ساپ ءُ پلگاریں ورنایے۔”

میرل ءِ تہ ءَ یک بلائیں ھُنرے ھمے پیشانی ءِ وانگ ءِ ھست اَت کہ آئی ءَ چہ مردُم ءِ دیم ءِ گِندگ ءَ مردُم ونتگ اَت ءُ ٹِکّ ءَ ٹِکّ گْوشتگ اَت کہ اے چوشیں مردُمے۔ بلے اے وھد ءَ سنگتانی ھواری اَت، گُڑا میرل جان ءَ ھمے ورنا نندارینت ءُ سرپد کُرت ءُ واتر دیم دات، ھمے شرت ءَ کہ شش ماہ ءَ پد بیا ترا پارٹی ءِ تہ ءَ زُوراں (پدا ھمے ورنا چارماہ ءَ پد اوتاک ءَ سر بوت، اے بَری مکمّل کلیئر اَت۔۔۔ کوڑ ئِے کُدّل ایر کنگ بوت۔۔۔)۔

روچ ھمیش اِت اَنت ڈیتھ اسکواڑ ءَ را سنگتاں تاچینتگ اَت، گُڑا ما کمّو وتارا سُبکّ کُرت ءُ ھاران شھر ءِ تیاری کُرت۔ اے بَری میرل ءِ جُھدانی اولی برورد پیشدارگی اَت، من ءُ بارگ ءَ چہ کولواہ ءَ آؤکیں سنگتانی دیم ءَ روگی اَت۔ میرل ءَ مجید ھمراہ کُرتگ اَت ءُ دژمن ءِ بُنجل ءَ آس ءِ روک کنگ ءَ مئے ھمراہ اِت اَنت۔

من ءُ بارگ سنگت دست گِپت اَنت ءُ نوک چہ دمگ ءَ درکپگ ءَ اِتیں کہ تْراکانی توار گوشان کپت اَنت۔ اے مئے ھَواری ءِ اولی نشانی اَت، ھما ھَواری کہ آؤکیں وھد ءَ براس ءِ دْروشم ءَ مئے دیم ءَ اتک۔ اُمیت ءِ ھما روشنیں چراگ کہ سرجمیں جُنز ءِ رنگے بدل کُرت۔ بی ایل اے ءُ بی ایل ایپ یکّیں پتّر ءِ چیر ءَ جنگی شورکاری کنگ ءَ اِت اَنت، تھنا پہ اِش کنگ ءَ اے ارزانیں کارے گِندگ بیت بلے ھما سنگت کہ ھما وھد ءَ ساڑی بوتگ اَنت آ زان اَنت کہ میرل جان ءَ اے ھواری ءِ واستا چے چے ببا داتگ۔ میرل جان ءِ کِرد ءَ ھما وھد ءَ اوتاک ءَ ساڑی ئیں بی ایل اے ءُ بی ایل ایپ ءِ سنگت شرّی سرپد اِت اَنت، پمیشکا ھما جاگہ ءَ کہ میرل گَپّ بہ کتیں یا پیسلھے بہ کُتیں گُڑا مستر چہ مستریں سنگت ھم بے توار بوت اَنت۔

چوناھیا ما بہ چار اِیں میرل اُمر ءَ سکّ ءَ کسان اَت، بلے آئی ءِ پگری رُدوم سکا بالا اَت۔ بی ایل ایپ کہ بلوچستان ءِ آجوئی جُنز ءِ مستریں گَل زانگ بیت، آئی ءِ رھشوناں میرل جان ءِ بودناکی چہ دُور ءَ دیست اَنت ءُ میرل جان اِش چہ کْوھنیں سنگتانی نْیام ءَ کشّ اِت ءُ زمہ دار اِش کُرت۔ اے مئے وشّ بھتی اَت کہ مارا چوشیں مزن پگریں رھشونے نسیب ءَ بوت کہ نمیرانی ءَ رند ھم مئے رھشونی ءَ کنگ ءَ اِنت۔

روان اِنت۔۔۔