سیمی ءُ گُڈّی بھر:
نبشتہ کار: منزور آدل
ھمے وڑ ءَ من سربتگ اِت آں ءُ بلوچی نبشتہ رھبند ءُ دریاب منی پھم ءَ ھچّ وڑ ءَ آھگ ءَ نہ اِت اَنت۔ سالے دو سال ءَ پد من پد ءَ گوں زھیر مُراد ساھب ءَ دُچار کپت آں، اے رند ءَ من زھیر ساھب ءَ دست گُرّ ءَ سکّ کُرت ءُ گْوشت دانکہ تو من ءَ بلوچی نبشتہ رھبند ءُ آزمانک، کسمانک، ریزمانک، سرگْوست، پیشگال ءُ ایدگہ نبشتانک ءُ نبشتہ رھبند ءَ سرجم ءَ سوج نہ دے ترا من ھچّ وڑ ءَ یل نہ کن آں۔
دُرستاں چہ پیش منی جُھد ھمیش اَت کہ من نبشتہ رھبند ءَ در بہ براں، گُڑا زھیر ساھب ءَ روچے کلاکے من ءَ نبشتہ رھبند دَرس دات دانکہ ماھے بیست روچ ءَ ایشی ءَ چہ پد آزمانک، ریزمانک ءُ دگہ انچو من ءَ سر ءُ سوجے کُرت اَنت۔ اے کُلّ من کمو پھم اِت اَنت۔ من گْوشت تو پد ءَ من ءَ دریاباں وانین، یک رندے ما پد ءَ گوں دریاباں دوچار بوت اِیں۔
آ بزّگ ءَ ھرچی سر ءُ سوج کُرت، بلے من دریاب در بُرت نہ کُرت اَنت۔ برے زھیر ساھب ءَ زھر کُرت ءُ برے من، بلے ما پدا ءَ یکے دومی ءَ را وشان کُرت ءُ یکجاہ بوت اِیں پد ءَ دریابانی سر ءَ گپ ءُ تران۔ ما داں ھشت دہ ماہ ءَ یکجاہ اَت ایں روچے دو سے کلاک ءَ لازم بلوچی دریاب، آزمانک، ریزمانک، نبشتہ رھبند ءُ دگہ ھم بازیں جیڑ ءُ جنجالانی سر ءَ گپّ ءُ تْران اَت۔
بلے زھیر ساھب ءَ من ءَ یک شرّیں ءُ بےھال نہ بیوکیں سوجے دات ءُ گْوشت ئِے ”کتاب بہ وان گُڑا تو دُرستیں چیزاں سرپد بہ ئے، اگاں تو بلوچی نبشتہ رھبند ءَ در بَرگ لوٹ ئے سید ھاشمی ءِ “بلوچی سیاھگ ءِ راست نبیسگ” ءَ بہ وان، اگاں تو بلوچی دریاباں در برگ لوٹ ئے گُڑا گوس بھار ءِ ” بلوچی دریاب ءُ آپز اتا ءِ سنگ ءُ لچّہ” ءَ بہ وان، بلے گوس بھار ءَ شرتر گیشینتگ اَنت، جُھد کن اگاں ترا اے کتاب دست ءَ کپت اَنت گُڑا بلوچی دریاب ءَ لازم بہ وان۔“
بلوچی نبشتہ رھبند چیزّے من زھیر ساھب ءَ چہ دربُرت ءُ پد ءَ من زھیر ساھب ءِ گپّ ءِ پد ءَ واجہ سید ھاشمی ءِ بلوچی سیاھگ ءِ راست نبیسگ یک ءُ دو رند ءَ ونت، ھمیش اِنت نوں اللّہ ءِ شُگر اِنت کہ کمّو کمّو بلوچی کڑے بڑے نبشتہ کناں ءُ دومی پد ءَ من واجہ گوس بھار ءِ بلوچی دریاب ھم دو سے رند ءَ ونت۔ ھمیش اِنت نوں ھم اللّہ ءِ شُگر اِنت، ھمنچو زاناں کہ پہ شائری ءُ دستونک ءُ شیر نبشتہ کنگ ءَ دریاب الّمی اِنت، اگاں بیست سال ءَ پیسر من اے نبشتہ رھبند ءُ دریاب بہ زانتیناں گُڑا مرچی منی نبشتہ ءُ دستونکانی اے ھال نہ اَت۔
بلے بژن مردم چہ کُتہ کاری ءُ جاوراں چہ بازیں چیزّے دربارت،
من وتی نوک باھندیں نبشتہ کار ءُ شائراناں اے دزبندی ءُ پیگام ءَ دیاں کہ وھد زوالی مہ کن اَنت، پرچا کہ مرچی بلوچ انچیں جاورے ءَ چہ گوزگ ءَ اِنت کہ بلوچ ءِ کترہ کترہ چو ارجل ءَ کیمتی اِنت۔ گوں آیوکیں پدریچ، نبشتہ کار ءُ شائراں دزبندی اِنت کہ اگاں کسّے شائری کنت یا رِدانک نبشتہ کنت گُڑا درستاں چہ پیش آ بلوچی نبشتہ رھبند ءَ در بہ بارت ءُ انچیں مردمے ءِ گْور ءَ بروت کہ آ مردم نبشتہ رھبند ءَ وت گوں جوانی ءَ سرپد بہ بیت۔ چو منی اُستادانی وڑ ءَ نہ، اگاں اے وڑیں مردمے دز نہ کپت گُڑا الم ءَ الم واجہ سید ھاشمی ءِ بلوچی سیاھگ ءِ راست نبیسّگ ءَ چار پنچ رند ءَ بہ وان اِیت۔
اگاں شائری کنگ لوٹ اِیت گُڑا آئی ءِ واستا کُلّاں چہ پیش اے الّمی اِنت کہ آ بلوچی دریاباں در بہ بارت، اگاں چوشیں مردم آئی ءَ را دست ءَ نہ کپ اِیت ءُ وھد اِش نہ دنت، گڑا آئی ءِ واستا اے الم اِنت کہ واجہ گوس بھار ءِ بلوچی دریاب ءَ بہ وان اِیت ءُ دگہ ھم کتابے واجہ آپز اتا ءِ سنگ ءُ لچّہ ءُ دگہ بازیں نبشتہ ءُ تُامربند ھست اَنت ھمیشاں بہ وان اَنت ءُ بہ چار اَنت۔
گُڈسر ءَ من گوں واجہ اے آر داد ءَ دزبندی کناں کہ بائدیں واجہ وتی نیکیں نزر ءَ ھم بلوچی دریابانی نیمگ ءَ شانک بہ دنت ءُ کتابے نبشتہ بہ کنت، پرچا کہ اے پڑ ءَ سک کمّ کار بوتگ ءُ بوَگ ءَ اِنت۔ چوش مہ بیت کہ آیوکیں وھد ءَ کسّے چو واجہ گوس بھار ءَ بژن زاھر بہ کنت۔ بلوچی دریاب ءِ تہ ءَ جاھے واجہ نبشتہ کنت” واجہ زھور شاہ ھاشمی ءَ اربی ءُ پارسی دریاباں شائری کُرتگ ءُ پر من ءَ اے گپّ بھمانگی گپّے کہ واجہ ءِ وڑیں مردمے ءِ دورگندیں چمّاں بلوچی دریاب پرچا نہ دیستگ اَنت”۔ بہ گْوش اِیت کہ واجہ اے آر داد ءَ پرچا بلوچی دریابانی سراءَ کتابے نبشتہ نہ کرُتگ۔
ھلاس۔۔۔۔۔۔
