نبشتہ کار: شھداد بلوچ
سُھریں سلام تئی شھیدی ءَ!
من تئی نابودیں سنگت شھداد بلوچ گوں وتی بے ارزشتیں ند ءَ، من ءَ یات اِنت اولی رند ءَ من شھید اسلام ھما وھد ءَ دیست وھدے منی تبیت شر نہ اَت۔ منی دوستیں سنگتے منی چارگ ءَ اتکگ اَت، گڑا اسلام ھم گون اَت۔ اے منی اولی رند اَت من اسلام دیستگ اَت، بلے آئی گپ ءُ مزاک انچوش اِت اَنت بہ گْوش زان ءَ ما دیریگیں یکجاہ بوتگ اَت ایں۔ بازیں گپّ ءُ مزاک ءَ پد سنگتاں اجازت کُت ءُ شت اَنت، ھمے وڑ ءَ ما دو یا سئے روچ ءِ سر ءَ ڈیک ورگ ءَ اَت اِیں۔ ما وتی سیاسی کاراں گوں مُشکول اِت اِیں، ھمے درنیام ءَ اسلام ھم مئے گوم ءَ ھوار کپت۔ ھر کار ءَ مئے گوم ءَ ساڑی اَت۔ پہ راج ءِ کارانی واستا وتی جِند ءِ زاتی کارے یلہ کُرت اَنت، راجی کارے کُرتگ اِت اَنت۔ چوناھیا سکیں مزاک تبیں سنگتے اَت، سیاسی کارانی وھد ءَ اگاں کجام سنگت ءَ مزاکے یا دگہ درسیاسی گپّے بہ کُرتیں گڑا سک جزباتی بوت۔
من ءَ یات اِنت ما وٹس ایپ ءَ یک گروپے جتا جوڑ کُرتگ اَت پہ وتی سیاسی کارانی واستا، گڑا ما برے برے ھمے گروپ ءِ تہ ءَ مزاک ھم کُرت گوں وتی سنگتاں۔ ھمے گروپ ءَ اسلام ھم ھوار اَت، گڑا اسلام سک جزباتی بوت ءُ مارا پرسنل میسجے کُرت ءُ گْوشتے “شما ڑے سیاسی سنگت اِت، سمئے رویہ بائدیں سیاسی بہ بیت۔ اے چے وڑے شُما زُرتگ، اگاں شُما چُش کن اِت من گروپ ءَ چہ در کا آں۔”
ھمے وڑ ءَ مئے کار برجاہ اَت اَنت، ھرروچ مئے دیوان اَت۔ شھید اسلام جان ءِ بچکندگ اَت۔ وھدے سنگت ھرروچ ھوار بوت اَنت، گڑا ھر سنگت ءَ وتی ھیالاناں درشان کُت ءُ گْوشت من پِلان یونٹ ءَ جوائن کناں، یکے ءَ گْوشت من اِشی ءَ جوائن کناں، ءُ یکے ءَ گْوشت من ایپ ءَ جوائن کناں، بلے من ھاموش اِت آں۔ شھید اسلام ھر وھد من ءَ گْوشت “زان ءَ تو مینا مجید ءِ پارٹی ءَ روگ ءَ ئے ھاھاھا۔” من گْوشت یار منی گوں آ سیڑ ءَ نہ بیت، من ھمد ءَ شرّ آں، اگاں ما سجھیں بہ رو ایں گڑا اِد ءَ کئے سمبال اِیت ھاھاھاھا۔
ھمے وڑ ءَ مئے روچ پہ بے زانگی جُنزان اِت ایں، سنگت یک یک بْوان بوت اَنت۔ لھتے وتی کاراں پہ شُت لھتے شاھدربرجاہ ءَ پہ وانگ ءَ شت اَنت، من گوں بے ترانگی ءَ ھمد ءَ اَت آں۔ شھید اسلام ھم پہ وانگ ءَ شھدربرجاہ ءَ شُت، بلے مئے ھال ءُ اھوال ھر دو سئے روچ ءِ سر ءَ ھست اَت۔ گڑا کراچی ءَ پروگرامے ءَ ما شُت ایں اسلام ھم مارا ءَ دست کپت، پروگرام ءَ پد ما وتی جاہ ءَ اِت ایں۔ وھد سک دیر ءُ شپ اَت، گڑا شھید اسلام ءُ دگہ سنگتے شپ ءَ منی جاہ ءَ اَت اَنت۔ گڑا اے شپ ما پہ ٹھک گْوازینت۔
اسلام ءَ ھر گپے کہ کُرت، گڑا پد ءَ گپے ھمیش اَت ” من نون اِد ءَ نہ ننداں ءُ رو آں” ما گْوشت یار تو سبر کن، ما ءُ یکجاہ رو ایں کوہ ءَ، گُڑا گْوشتے ” یار! ماتانی زار ءُ پریات، براتانی تیر سُپتگیں لاشاں گنداں سبر نہ بیت، شُما ھڈ نیا اِت۔ شما سبر کن اِت، کد شُمارا کسے دہ ءُ بیست ھزار بہ دنت ءُ بھا بہ زور اِیت، من بھا بیگ نہ لوٹ آں۔” شھید ءَ مارا سک گْوشت، شپ ءِ چار بج بوت ءُ ما وپت ایں۔ سُھب ءَ مھلہ ما پاد اتک اِیں، شھید سلام ءُ آ سنگت شُت اَنت وتی شھدربرجاہ ءَ۔
چار روچ ءَ پد من ءُ منی سنگتے ھوٹل ءَ نشتگ اَت اِیں، سنگت ءَ اسلام ءَ میسج کُرتگ اَت، گڑا شھید اسلام وائسے کَرتگ اَت ءُ گْوشگ ءَ اَت۔ “شُما ڑے نیا اِت من رو آں، گوں من پدمنتگیں راج ءِ گم نوں دارگ نہ بنت۔ من رو آں” اے وائس ءَ پد ھال ءُ اھوال نہ بوتگ اَت، لھتے روچ ءَ پد ما دگہ سنگتے ءَ را سوج کُرت۔ بیا اسلام ءِ ھالاں بہ دے نمبرے بند اِنت، گڑا سنگت ءَ پسّو دات ” آ شُتگ کوہ ءَ۔”
من ءَ اُمیت اَت تو کوہ رو ئِے ءُ پہ وتن سالونک بہ ئِے۔
ھو ارواہ! راہ ھمیش اِنت، تو ءُ آدگہ بلوچ پُسّگاں گچین کُرتگ، ما ھم ھمے راہ ءِ مساپر ایں۔ گلامیں راج ءِ راہ ھمیش اِنت: “وتن یا کپن”
بھشت ءَ بات ئے گوں آدگہ بلوچ سرمچنڈاں۔
